اقتصادی

این روزها همه از عیدی ۲۰ تا ۳۰ میلیونی حرف می‌زنند، اما کسی نمی‌گوید در سال ۱۴۰۵ با ۳۰ میلیون تومان حتی نمی‌توان یک جفت لاستیک ماشین و چند کیلو گوشت و برنج خرید و به نیمه ماه رسید. عیدی امسال برای کارگر، نه پاداش است و نه شادی؛ فقط یک مسکن موقت برای زخم‌هایی است که تورم در طول سال روی گرده‌اش گذاشته است.

پایان ارز ترجیحی، اگرچه سال‌ها به تعویق افتاده بود، اما حالا به تصمیمی علنی در دولت چهاردهم تبدیل شده است؛ تصمیمی که می‌تواند پرونده دلار رانتی را ببندد، مشروط بر آنکه یارانه‌ای که سال‌ها در مسیر واردات گم شد، این بار واقعاً به سفره مردم برسد.

فاصله وعده‌های پرزرق و برقِ روز رای اعتماد تا واقعیتِ تلخِ امروز بازار، نوری قزلجه را به لبه پرتگاه برکناری کشانده است؛ وزیری که قرار بود پل ارتباطی دولت و مجلس باشد، اکنون خود به عامل تقابل این دو قوه تبدیل شده و دعوا سر نخواستن او به نقل محافل سیاسی تبدیل شده است.

در جدیدترین شماره هفته‌نامه تابناک که روز‌های پنجشنبه منتشر می‌شود، مروری بر مهم‌ترین موضوعات تحلیلی این رسانه در حوزه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، ورزشی، اجتماعی و فرهنگی صورت گرفته است.

وقتی نام «ذوالفقار» در ادبیات نظامی ایران شنیده می‌شود، بیش از آنکه یاد یک موشک بیفتیم، با مفهومی روبه‌رو می‌شویم که سال‌ها تجربه، آزمون و خطا، فشار تحریم و نگاه مستقل به امنیت ملی را در خود جمع کرده است.

بازار رهن ۷۰۰ میلیونی تهران، حالا به ویترین «اولیت‌بندی‌های اجباری» تبدیل شده است؛ به طوری که از یک سو واحد ۵۲ متری در «نظام‌آباد» با تمام امکانات رفاهی برای زوج‌های جوان دلبری می‌کند و از سوی دیگر، واحدهای ۶۰ تا ۷۰ متری بی‌امکانات در «بلوار ابوذر» یا «کرمان»، آخرین سنگر خانواده‌های پرجمعیت‌تری است که فضای خانه را بر راحتی تردد ارجح می‌دانند.

بیش از ۲۰ ماه از توقف هزاران تن برنج در بدترین شرایط نگهداری می‌گذرد، اما هنوز هیچ مقام مسئولی حاضر به انتشار جدول شفاف سلامت این کالاها نیست و این سکوتِ ابهام‌آمیز در کنار نقض ماده ۲۴ قانون گمرکی، این سوال را ایجاد کرده است که آیا برنج‌هایی که بوی انقضا و رطوبت گرفته‌اند، قرار است پس از دو سال سفره مردم را هدف بگیرند؟

وقتی مهندسان کیا تصمیم گرفتند وارد حوزه شاسی‌بلندهای سنگین و تمام‌جنگی شوند، هدفی روشن داشتند: رقابت مستقیم با تویوتا لندکروزر، افسانه ژاپنی آفرود و دوام. موهاوی ۲۰۱۰ به ایران آمد.

چگونه یک شرکت واردکننده می‌تواند میلیاردها تومان از وجه مردم را بیش از ۳۰۰ روز بدون ارائه حتی یک شماره شاسی تصاحب کند؟ پرونده «نگین تندیس الماس» اکنون آزمونی بزرگ برای سازمان بازرسی و دستگاه قضایی است تا نشان دهند آیا در برابر «بازی با سرمایه عمومی» و «تبعیض در نوبت‌دهی»، طرف مردم می‌ایستند یا تماشاگر بلوکه شدن زندگی هزاران ایرانی خواهند بود.

تا همین چند سال پیش، پهپادهای انتحاری FPV بیشتر شبیه اسباب‌بازی‌های مرگبار بودند؛ ارزان، سریع، اما شکننده در برابر اخلال. جنگ روسیه و اوکراین اما نشان داد که وقتی یک سیم نازک جای امواج را می‌گیرد، قواعد میدان نبرد ناگهان عوض می‌شود. FPVهایی که با فیبر نوری هدایت می‌شوند، نه شنود می‌شوند، نه جم؛ آن‌ها می‌آیند، می‌بینند و می‌زنند، بی‌آنکه جنگ الکترونیک بتواند جلویشان را بگیرد.

وقتی نام میتسوبیشی به میان می‌آید، ذهن خیلی‌ها مستقیم به سمت یک مدل خاص یا یک شاسی‌بلند جان‌سخت می‌رود، اما حقیقت این است که میتسوبیشی قبل از آنکه خودروساز باشد، یک «نگاه» است؛ نگاهی که از دل صنعت سنگین، کشتی‌سازی، معدن و مهندسی بیرون آمده و بعد، آرام و حساب‌شده وارد دنیای خودرو شده است.

وقتی سخنگوی قوه قضاییه از نگهداری یک «فلز گران‌بها»ی ۱.۸ میلیارد دلاری به‌عنوان رد مال بابک زنجانی خبر داد، یک پرسش جدی مطرح شد: این فلز گران‌بها دقیقاً چیست؟

خیلی وقت‌ها ایراد موتور نه از بنزین است، نه از ECU و نه حتی از سنسورهای رنگارنگی که اسمشان لرزه به جان راننده می‌اندازد؛ ماجرا ساده‌تر از این حرف‌هاست. شمع و وایر، دو قطعه مصرفی و ظاهراً ساده، اگر درست کار نکنند می‌توانند کل تجربه رانندگی را به هم بریزند؛ از بد روشن شدن و لرزش موتور گرفته تا افزایش مصرف سوخت و حتی آسیب‌های پرهزینه‌تر.

با ثبت رکوردهای تازه در بازار ارز و عبور نرخ دلار از سطوح بی‌سابقه، دولت محمدرضا فرزین را از ریاست بانک مرکزی کنار گذاشت و عبدالناصر همتی را به‌عنوان رئیس کل جدید این بانک منصوب کرد.

در سال‌هایی که صنعت خودرو با سرعتی بی‌سابقه به سمت الکتریکی‌شدن حرکت می‌کند، دیگر صرفِ «برقی بودن» برای جلب توجه کافی نیست. رقابت حالا بر سر برد، سرعت شارژ، هوش مصنوعی، تجربه رانندگی و کیفیت مهندسی است.

سوخو-۲۴ برای نیروی هوایی ایران نه یک پرنده نمایشی بود، نه یک خرید تبلیغاتی. این هواپیما از همان روز اول برای «کار سخت» آمده بود؛ برای پرواز در ارتفاع پایین، عبور از پدافند، و رساندن مهمات دقیق به نقطه‌ای که روی نقشه فقط یک مختصات بود. جنگید، تمرین کرد، فرسوده شد، ارتقا یافت، اما در نهایت هرگز وارد نبرد رسمی نشد؛ نه از سر ناتوانی، بلکه چون همیشه قرار بود آخرین گزینه باشد.