سیاسی

سخنان اخیر قالیباف درباره کسانی که بدون سابقه‌ای در میدان، امروز خود را طلبکار انقلاب می‌دانند، بار دیگر یک آسیب قدیمی را به صدر بحث‌ها آورد؛ پدیده‌ای که در آن برخی با تندترین شعارها، خود را معیار انقلابی‌گری معرفی می‌کنند، اما در بزنگاه‌های سخت، ردپایی از حضور و مسئولیت‌پذیری آنان دیده نمی‌شود.

اظهارات اخیر یک نماینده مجلس، درباره اینکه «یک شخصیت مهم تهدید به استعفا کرده و فرماندهان نظامی ناچار به پذیرش توافق شده‌اند»، این پرسش را مطرح کرده که آیا بیان چنین ادعا‌های تأییدنشده در شرایط حساس کشور، کمکی به منافع ملی می‌کند یا صرفاً خوراک رسانه‌های معاند را فراهم می‌سازد؟

نایب‌رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس با تأکید بر اینکه احتمال برگزاری جلسه علنی مجلس از روز یکشنبه وجود دارد، گفت: در شرایط فعلی کشور هیچ تحصنی به مصلحت نیست.

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس با تأکید بر اینکه هرگونه اقدام تحریک‌آمیز، نقض روح تفاهم و آتش‌بس است، هشدار داد در صورت تداوم این رفتارها، جمهوری اسلامی ایران ناچار خواهد بود گزینه‌های جدیدی را در دستور کار خود قرار دهد.

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس، گفت: تهدید به تجمع مقابل مجلس مشابه روش برخی نمایندگان مجلس ششم است.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با اشاره به اعلام رژیم صهیونیستی مبنی بر عدم عقب‌نشینی از جنوب لبنان، تأکید کرد که اجرای کامل بند‌های تفاهم اولیه ممکن است زمان‌بر باشد، اما ایران باید مسیر مذاکرات را ادامه دهد.

نایب رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس معتقد است هرچند افزایش قیمت نان ممکن است مستندات قانونی داشته باشد، اما زمان اجرای آن مناسب نبود. دولت باید کسری منابع یارانه نان را از طریق تأمین اعتبارات جبران کند، نه با انتقال فشار به مردم.

سخنان اخیر حدادعادل را می‌توان تلاشی برای تبیین مهم‌ترین پیام بیانیه رهبر انقلاب درباره تفاهم ایران و آمریکا دانست؛ پیامی که نه در دام خوش‌بینی به آمریکا می‌افتد و نه در دام نفی اصل مذاکره. او تلاش کرد نشان دهد می‌توان هم به آمریکا بی‌اعتماد بود، هم مذاکره کرد و هم از تیم مذاکره‌کننده حمایت نمود.

برخی نمایندگان در حالی برای بازگشایی صحن علنی و حتی تحصن مقابل مجلس اصرار دارند که تصمیم نهاد‌های مسئول بر عدم برگزاری جلسات حضوری است. حال این پرسش مطرح است که آیا قانون‌گذاران نباید بیش از دیگران به تصمیمات قانونی تمکین کنند؟

اسکندر فقط یک موشک بالستیک روسی نیست؛ سامانه‌ای است که برای شکستن پدافند، فلج کردن مراکز فرماندهی و تغییر موازنه میدان نبرد طراحی شد. موشکی سریع، دقیق و غیرقابل پیش‌بینی که حالا به یکی از خطرناک‌ترین ابزار‌های تهاجمی ارتش روسیه تبدیل شده و هر بار نامش در جنگی شنیده می‌شود، سطح هشدار در اتاق‌های عملیات بالا می‌رود.

واکنش توهین‌آمیز ابوطالبی به سخنان رئیس‌جمهور درباره هزینه‌های جنگ و حمایت از نیرو‌های مسلح، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که مرز نقد سیاسی و هتاکی به عالی‌ترین مقام اجرایی کشور کجاست؟ آیا هر فردی صرفاً به دلیل داشتن تریبون یا شهرت، مجاز است رئیس‌جمهور منتخب مردم را با ادبیات تحقیرآمیز خطاب کند؟

گاهی یک عکس، بیش از هزاران صفحه سند و گزارش سخن می‌گوید. تصویری که در سال ۱۹۴۸ ثبت شد، یکی از همین عکس‌هاست؛ عکسی که در آن «جورج ژیلت» رئیس شورای قبیله‌ای فورت برتولد، دست بر صورت گذاشته و اشک می‌ریزد، در حالی که «جولیوس آلبرت کروگ» وزیر کشور آمریکا، قرارداد ساخت سد گاریسون را امضا می‌کند.

عضو کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس با اشاره به آثار جنگ اخیر بر نظام آموزشی کشور، معتقد است این شرایط ضعف زیرساخت‌های آموزش مجازی را بیش از گذشته نمایان کرد.

رئیس هیأت مذاکره‌کننده ایران، در تشریح جزئیات مذاکرات چهارجانبه سوئیس با تأکید بر اینکه «میدان و دیپلماسی مکمل یکدیگرند»، از نهایی شدن آزادسازی بخشی از منابع بلوکه‌شده ایران، رفع تحریم‌های نفتی تا زمان توافق نهایی و اصلاح موضع آمریکا درباره تنگه هرمز خبر داد.

عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با تأکید بر اینکه موفقیت تفاهم ایران و آمریکا تنها در صورت اجرای عملی تعهدات قابل ارزیابی است، گفت: صرف پذیرش بند‌ها در جلسات مذاکره کافی نیست و مردم باید آثار آن را در میدان ببینند؛ از رفع محدودیت‌ها و آزادسازی منابع مالی گرفته تا اجرای کامل تعهدات طرف مقابل در منطقه.

در حالی که مداحان هر سال بر جنایت شمر و یزید در کربلا می‌گریند و مردم را به لعن قاتلان امام حسین (ع) فرامی‌خوانند، حالا یک مداح با ادبیاتی آمیخته به تهدید از «تیغ و حلقوم» رئیس‌جمهور سخن می‌گوید؛ رفتاری که بیش از آنکه یادآور مکتب عاشورا باشد، تداعی‌کننده همان منطق حذف و خشونتی است که قرن‌ها از آن برائت جسته‌ایم.