کیا سید ۲۰۲۳؛ جمع‌وجور بودن تبدیل به قدرت می‌شود

به گزارش تابناک؛من اولین بار وقتی کیا سید ۲۰۲۳ را دیدم، یاد همان روزی افتادم که برای اولین بار پشت فرمان یکی از سدان‌های جمع‌وجور شهری نشسته بودم ( منظورم تویوتا کرولا است )؛ نه برای سرعت، نه برای هیجان، بلکه برای کشف تعادلی که به‌ندرت در خودروهای امروزی پیدا می‌شود. سید ۲۰۲۳ قرار نیست فریاد بزند، اما وقتی آرام پشت فرمانش نشستی، متوجه می‌شوی هر جزئیات با دقت فکر شده است.

برای شروع باید از طراحی کلی بدنه گفت. سید ۲۰۲۳ ابعاد جمع‌وجوری دارد؛ نه خیلی بزرگ، نه خیلی کوچک. این یعنی در شهر راحت پارک می‌شود و در جاده سنگین به نظر نمی‌رسد. خطوط بژری‌اش نه فریاد می‌زنند، نه خسته می‌کنند؛ اما به‌خوبی نشان می‌دهند که این یک خودرو «جدی» است، نه صرفاً زیباییِ ظاهری. نمای جلوی ماشین با چراغ‌های LED کشیده، جلوپنجره‌ای که همان سنت کیا را دارد اما به‌روزتر شده، حس مدرن بودن را می‌دهد بی‌آنکه نمایشی باشد. این طراحی، دقیقاً مثل همان وقتی است که کسی لباس ساده اما با تناسب و هارمونی پوشیده باشد: توی ذوق نمی‌زند، اما در ذهن می‌ماند.

وقتی در را باز می‌کنی و داخل می‌نشینی، باز هم همان حس مهندسی دقیق را می‌بینی. کابین سید ۲۰۲۳ پر از خطوط منطقی و متریال به‌جا است؛ نه چیزی اضافه، نه چیزی کم. صفحه‌نمایش لمسی وسط داشبورد دقیقاً در دید است، اما راننده مجبور نیست برای هر کاری انگشتش را از فرمان بردارد. صندلی‌ها راحت‌اند، نه آن‌قدر نرم که موقع پیچ‌های تند بدنت را بی‌محابا حرکت دهند و نه آن‌قدر سفت که طول مسیرهای شهری باعث خستگی زودهنگام شود. اینجا اولین نشانه از طراحی دقیق خودش را نشان می‌دهد: تعادل.

اگر بخواهم از دید مهندسی وارد شوم، باید اول سراغ پیشرانه بروم. کیا سید ۲۰۲۳ معمولاً با موتور ۱.۵ لیتری توربوشارژ و ۱.۶ لیتری تنفس طبیعی عرضه می‌شود؛ بسته به بازار و تیپ انتخابی. موتور ۱.۵ لیتری توربو عددهایی می‌دهد که برای یک سدان جمع‌وجور کاملاً معقول‌اند: حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ اسب بخار قدرت و ۲۵۰ نیوتن‌متر گشتاور. این اعداد برای شهری که توقف و حرکت‌های پیاپی دارد، برای بزرگراه‌هایی با سرعت‌های میان‌رده و حتی برای سبقت‌های سریع کافی است. اما همان‌قدر که قدرت مهم است، نحوه انتقال آن به چرخ‌ها هم اهمیت دارد.

گیربکس‌های ترکیب‌شده با این موتور معمولاً ۶ سرعته اتوماتیک هوشمند هستند؛ نه پرزرق‌وبرق، نه عجیب‌وغریب، اما در عمل بسیار منطقی. این جعبه‌دنده در هماهنگی با موتور کار می‌کند به‌گونه‌ای که در رانندگی روزمره اصلاً حس نمی‌کنی درگیر سیستم هستی. وقتی پدال گاز را فشار می‌دهی، واکنش ماشین خطی و قابل پیش‌بینی است؛ نه تأخیر نامحسوس توربو، نه شتاب بی‌پروا که ته سیاهی مصرف سوخت را پررنگ کند.

واقعیت این است که در خیلی از خودروهای هم‌رده، شتاب اولیه شاید کمی بهتر باشد، اما وقتی پشت فرمان سید ۲۰۲۳ می‌نشینی، برایت روشن می‌شود که آن شتاب هیجانی اغلب در استفاده روزمره به مصرف بیهوده سوخت و لرزش‌های زیاد در دورهای بالا تبدیل می‌شود؛ چیزی که در طراحی موتور و گیربکس این ماشین به‌طور قابل‌توجهی کنترل شده است.

در بخش فنی‌تر بخواهیم نگاه کنیم، سیستم تعلیق در جلو از نوع مک‌فرسون و در عقب از نوع چنداتصالی (Multi-link) است. این ترکیب مهندسی به‌گونه‌ای پیکربندی شده که نه آن‌قدر چشم‌گیر اسپرت رفتار کند، نه آن‌قدر بی‌جان نرم باشد. می‌توانی در مسیرهای شهری با دست‌اندازهای متعدد سوار شوی، سرعتت را اندکی بالا ببری، و باز هم احساس راحتی و کنترل داشته باشی. به‌خصوص زمانی که به مسیرهای بین‌شهری می‌رسی، تعادل وزن، توزیع مناسب بار و سختی متناسب سیستم تعلیق باعث می‌شود ماشین حس سنگینی یا شناوری ندهد؛ دقیقاً همان چیزی که از یک سدان خانوادگی منطقی انتظار داری.

در مورد فرمان‌پذیری هم نمی‌شود ساده از کنار آن گذشت. فرمان الکتریکی سید ۲۰۲۳ نسبتاً دقیق است؛ نه آنقدر حساس که تکان‌های کوچک دست تو را بزرگ جلوه دهد، نه آنقدر کند که نتوانی خط مسیر را در بزرگراه حفظ کنی. این هم بخشی از همان تفکری است که در کل طراحی فنی خودرو دیده می‌شود: کنترل بدون پنهان‌کاری، پاسخ‌دهی بدون اغراق، تجربه‌ای واقعی از رانندگی.

حالا برسیم به بخش مهمی که هر راننده‌ای را قبل از خرید می‌ترساند: مصرف سوخت و کارایی. در تست‌های واقعی شهری و بین‌شهری، کیا سید ۲۰۲۳ با موتور توربو تقریباً در محدوده ۷ تا ۸ لیتر در صد کیلومتر باقی می‌ماند؛ عددی بسیار منطقی برای یک سدان شهری با این سطح قدرت. اینجا تفاوت بین عدد روی کاغذ و عدد در تجربه عملی دیده می‌شود: مصرف نه فوق‌العاده کم، نه بی‌منطق زیاد، بلکه یک نتیجه معقول مهندسی.

کابین و امکانات هم بخشی جدایی‌ناپذیر از تجربه رانندگی هستند. نمایشگر لمسی مرکزی خیلی بزرگ نیست، اما همان اندازه که لازم است واضح و پاسخ‌گو است. سیستم‌های ارتباطی به‌روز، رابط کاربری نسبتاً ساده و قابل فهم، و مهم‌تر از همه یادگیری سریع راننده از نحوه کار با سیستم، باعث می‌شود کمتر وقتت به تنظیمات صرف شود و بیشتر وقتت به رانندگی و تجربه اختصاص یابد. در بسیاری از خودروهای مشابه، گاهی باید چند دقیقه را صرف پیدا کردن یک منو یا آیکون بگذرانی؛ اینجا این حس نیست. طراحی هارمونیک است، نه شلوغ.

چند نکته مهم دیگر هم درباره عملکرد واقعی وجود دارد که باید به آن‌ها اشاره کرد:

• ترمزها: در سید ۲۰۲۳، سیستم ترمزها واکنش سریع و قابل پیش‌بینی دارند. ABS و EBD به‌خوبی کار می‌کنند؛ نه آن‌قدر تیز که هر لمس پدال ترمز تبدیل به توقف ناگهانی شود، نه آن‌قدر کند که فاصله توقف زیاد شود.

• ایمنی: بسته به نسخه، امکانات ایمنی فعال مثل هشدار خروج از خط، ترمز اضطراری خودکار، کروزکنترل تطبیقی و حسگرهای پارک در دسترس‌اند. این‌ها نه تزئینی‌اند، نه شعاری؛ در رانندگی واقعی به‌وضوح احساس می‌شوند.

• آکوستیک کابین: همزمان با حرکت، صدای باد و جاده به داخل کابین نمی‌آید؛ نه به‌طور کامل، اما در حدی که مسیرهای طولانی را خسته‌کننده نمی‌کند. این هم یکی دیگر از همان جزئیات کنترل‌شدۀ مهندسی است.

اما واقعیت این است که هر خودرو نقاط ضعف خودش را هم دارد؛ و سید هم از این قاعده مستثنا نیست.
یکی از نقدهایی که در تجربه‌های رانندگی دیده می‌شود، شتاب نسبتاً ملایم در دورهای پایین است؛ چیزی که اگر عادت به خودروهای تیزتر داشته باشی، ممکن است اول کمی تو را اذیت کند. اما وقتی با منطق عملکردی کنار بیایی، می‌بینی این انتخاب مهندسی برای تعادل مصرف، کنترل و دوام بلندمدت بوده، نه یک ضعف ذاتی.
نکته دیگر، مساحت فضای بار و صندوق عقب است؛ جای کافی دارد، اما نه در سطحی که مثلاً یک خانواده پرجمعیت بخواهد برای سفرهای طولانی با بار زیاد از آن استفاده کند. این هم بخشی از همان طراحی جمع‌وجور و هدفمند خودروست: نه فضای مازادِ بی‌منطق، بلکه فضای کافیِ کاربردی.

وقتی درباره تجربه رانندگی شخصی با سید فکر می‌کنم، همیشه به دو لحظهٔ متفاوت بازمی‌گردم:
اولی زمانی بود که از یک تقاطع شلوغ با فشار معقول پدال گاز خارج شدم و دیدم ماشین نه تأخیر نامحسوس دارد، نه رفتار غیرقابل پیش‌بینی؛ مثل یک دویدنِ یکنواخت، قابل کنترل، منطقی.
دومی زمانی بود که در یک بزرگراه طولانی، سرعت را روی حدود ۱۱۰–۱۱۵ کیلومتر بر ساعت قرار دادم و بدون آنکه احساس کنم ماشین دارد تحت فشار است، به مسیر ادامه داد؛ سکوت کابین، کنترل ترمز و فرمان‌پذیری همه حس اعتماد را تقویت می‌کرد.

این همان چیزی است که تفاوت واقعی را ایجاد می‌کند:
نه عدد بیش از حد بزرگ روی کاغذ، نه تبلیغات پرزرق‌وبرق، بلکه احساسِ واقعی پشت فرمان.
حسی که می‌گوید این خودرو طراحی شده تا برای سال‌ها در زندگی روزمره همراهت باشد؛ بدون هیاهو، بدون شگفتیِ بی‌معنا، اما با اعتماد و قابل پیش‌بینی‌بودن.

 اگر بخواهیم خلاصه کنیم، کیا سید ۲۰۲۳ یک سدان شهری هوشمند و مهندسی‌محور است؛ خودرویی که نه فقط برای حرکت طراحی شده، که برای تجربه رانندگی واقعی و منطق مهندسی در زندگی روزمره. این خودرو فقط یک وسیله نقلیه نیست؛ یک انتخاب حساب‌شده است برای کسانی که دنبال واقعی‌ترین وجه کاربردی خودرو هستند، نه وعده‌های اغراق‌آمیز.