افزايش نظاميگري در جهان
افزايش نظاميگري در جهان در دهههاي اخير تبديل به يك نگراني جديد براي جامعه بينالملل به ويژه براي حاميان گفتمانهاي صلحطلبي و جنبشهاي ضد جنگ شده است. به رغم ورود جهان به سال 2012 و دهه دوم قرن بيستويكم و افزايش انتظار جامعه بشري براي داشتن جهاني آرام و به دور از جنگ، به نظر ميرسد واقعيت چيز ديگري است و نظاميگري در جهان روز به روز در حال افزايش است.
به گزارش ايسنا جامعه بشري كه در قرن بيستم شاهد دو جنگ جهاني، يك جنگ سرد و دهها نسل كشي و درگيري خشونتآميز در نقاط مختلف جهان بوده ديگر خسته از جنگ، خونريزي و آوارگي است و تشنه صلح، ثبات، دوستي و برادري در هزاره سوم تاريخ جديد بشري است. اما متاسفانه به نظر ميرسد با گسترش نظام سرمايهداري در جهان، نظاميگري هم به تناسب آن در حال افزايش است و دولتها هر سال بودجه نظامي خود را نسبت به سال قبل بيشتر ميكنند.
مؤسسه بينالمللي تحقيقات صلح استکهلم اعلام كرده درسال 2010 در جهان رقم بي سابقه 1464 ميليارد دلار در بخش نظامي هزينه شده است. بودجه نظامي آمريكا در سال 2011، 692 ميليارد دلار بوده كه از اين لحاظ تقريباً نيمي از کل هزينه نظامي جهان را به خود اختصاص داده است.
از سال 2002 به بعد روند افزايش هزينههاي نظامي سير صعودي به خود گرفته به گونهاي که هم اکنون به اوج خود رسيده و به يک نگراني عمده تبديل شده است.
برخي كشورهاي غربي از تهديد "تروريسم" به عنوان بهانهاي براي توسعه نظاميگري خود استفاده ميكنند و دست به انجام پروژههايي نظير بيگانه هراسي، دشمنسازي، اسلامهراسي، مبارزه با افراطگري و شبهنظاميگري براي توجيه توسعهطلبي نظامي خود ميزنند.
کشورهاي جهان بايد براي شهروندان خود خوراک، مسکن، کار، امکانات آموزشي و بهداشتي فراهم سازند اما نظاميگري بخش بزرگي از منابع آنها را به خود اختصاص ميدهد.
در سالهاي اخير افزايش توجه دولتها به ارتش و صرف بودجههاي نجومي براي تقويت آن باعث بياعتنايي به مشكلات اجتماعي شده و به جاي آنكه بودجه دولتها صرف مبارزه با فقر، افزايش رفاه شهروندان و رفع معضلات اجتماعي شود، تعداد تانكها، نفربرها، جتها، ناوها و موشكها افزايش يافته است.
بر اساس ردهبندي منتشر شده از سوي سازمان سيا و كتابخانه كنگره آمريكا در سال 2011 كه شرح و جزئيات آن در 29 گزارش ايسنا با عنوان "جهان و قواي نظامي" آمده نشان داده شده كه چگونه برخي قدرتهاي برتر نظامي جهان به توسعه طلبي نظامي خود ادامه ميدهند (لينك 29 گزارش ايسنا در انتهاي اين مطلب به صورت متوالي آمده است.)
در اين ردهبندي توانمنديهاي هستهاي كشورهاي جهان لحاظ نشده و در آن صرفا قواي متعارف نيروي زميني، هوايي و دريايي كشورها مورد توجه قرار گرفته است.
از ديگر موارد لحاظ شده در اين رده بندي، جنبههاي لجيستيكي و مالي قواي نظامي كشورهاست. در اين رده بندي 45 عامل مشترك مورد توجه قرار گرفته است از جمله تعداد پرسنل فعال نظامي، تعداد نيروهاي ذخيره فعال، تعداد تجهيزات و تسليحات نيروي زميني، نيروي هوايي و نيروي دريايي.
به عنوان مثال در بخش ارزيابي توان نيروي زميني تعداد تانك، نفربر، توپ كششي، توپ خودكششي، سامانه پدافند موشكي، خمپارهانداز، سامانه ضد تانك، سامانه پدافند هوايي و وسايل نقليه لجستيكي محاسبه شده است. در بخش ارزيابي توان نيروي هوايي تعداد جنگنده و هواپيما، هليكوپتر و فرودگاه عملياتي و در بخش ارزيابي نيروي دريايي تعداد كشتي، بندر، ناو هواپيمابر، ناوشكن، زيردريايي، ناوچه، قايق نظامي گشت زني و قايق جنگي خشكي آبي مورد توجه قرار گرفته است.
بودجه نظامي ساليانه كشورها از ديگر مواردي است كه در اين ردهبندي لحاظ شده است.
بر اين اساس، رده بندي ارائه شده از سوي كتابخانه كنگره آمريكا و سازمان سيا درباره توان كمي و تجهيزاتي نظامي 30 كشور جهان به ترتيب زير است: 1- آمريكا؛ 2-روسيه؛ 3- چين؛ 4- هند؛ 5- انگليس؛ 6- تركيه؛ 7- كره جنوبي؛ 8-فرانسه؛ 9- ژاپن؛ 10- رژيم صهيونيستي؛ 11- برزيل؛ 12- ايران؛ 13- آلمان؛ 14- تايوان؛ 15- پاكستان؛ 16- مصر؛ 17- ايتاليا؛ 18- اندونزي؛ 19- تايلند؛ 20- اكراين؛ 21- لهستان؛ 22- كره شمالي؛ 23- فيليپين؛ 24-استراليا؛ 25- كانادا؛ 26- عربستان سعودي؛ 27- مالزي؛ 28-سوئد؛ 29- اسپانيا؛ 30- مكزيك.
