"عربستان" در یمن علیه شیعیان جنایت می کند و ما سکوت

حوادث اخیر در یمن آنقدر تاسف بار است که هر مسلمان و به ویژه شیعه ای را متاثر می کند اما در این میان آنگونه که باید این موضوع مورد توجه جهان اسلام و همچنین مردم، نهادها و مسئولین ایران قرار نگرفته است.

به گزارش خبرنگار "تابناک" در حالی که درگیری های نظامی مشترک یمن و عربستان با گروه شیعی "الحوثی" وارد هفته دوم خود می شود، با تمام فجایعی که علیه شیعیان یمنی رخ داده هیچ نشانه ای از پیروزی ارتش سر تا پا مسلح این دو کشور عربی گزارش نشده است.

علاوه بر آن اخبار نشان می دهد که عربستان در وضعیت انفعال قرار گرفته و این به معنای ناکارآمدی ارتش عربستان در مبارزه با یک گروه کوچک است.

در همین حال اعلام حمایت کشورهای عربی از یمن و عربستان در جنگ با "حوثی" ها از یک سو نشان می دهد که روحیه نظامیان این کشورها در عرصه های نبرد به شدت وخیم شده و در عمل هیبت ارتش قدرتمند عربستان سعودی که نسبت به تمامی کشورهای عربی از جنگ افزارهای فوق مدرن برخوردار است، شکسته شده و عربستان در مخمصه خود ساخته گرفتار شده است و از سوی دیگر کشورهای عربی جهان اسلام با چشم پوشی از جنایاتی که علیه بخش قابل ملاحظه ای از مسلمانان یمن صورت می گیرد، ارتشیان سعودی و یمنی را برای سرکوب و جنایات بیشتر تشویق می کند.

در همین راستا در نشست روز گذشته وزرای امورخارجه عضو شورای همکاری خلیج فارس، این وزرا حمایت قاطع خود از عربستان را اعلام کردند.

بنابر این گزارش، در حالی کشورهای عربی بدون در نظر گرفتن فجایعی که در یمن صورت می گیرد حمایت بی چون و چرای خود را از اقدام مشترک یمن و عربستان ابراز داشته و رسما آن را اعلام می کنند که گروه معترض "حوثی" نه تنها از حمایت کشورهای اسلامی برخوردار نیست بلکه نهادهای غیر حکومتی مسلمانان جهان اسلام نیز در قبال این همه جنایت سکوت کرده اند.

حمایت بی چون و چرای رسانه ای از اقدامات عربستان و یمن و وارونه جلوه دادن خواست و اهداف گروه "الحوثی" سبب شده تا این موضوع انعکاس واقعی پیدا نکند. پرسش این است که به واقع این کشورهای عربی که بی چون و چرا از اقدامات ارتش یمن و عربستان علیه یک گروه معترض حمایت می کنند در این مدت چه گام های اساسی برای میانجیگری و تامین خواسته های معترضین "حوثی" از سوی دولت "علی عبدالله صالح" برداشته اند؟

اما هرچند دولت ایران به دلیل مسائل خاص منطقه ای و اتهام هایی که بر آن وارد می شود نتوانسته با راهبردی مناسب به این موضوع ورود کند، نهادهای غیر حکومتی و شخصیتها و گروههای غیر حکومتی نیز آنچنان که باید در این موضوع موفق عمل نکرده اند.

حوزوی ها، تشکل های دانشجویی، شخصیتهای کشورمان که دارای اعتبار بین المللی هستند و تشکلهای غیردولتی ایرانی چرا در این وقایع اخیر یمن سکوت کرده اند؟ چرا رسانه ملی با اغماض از کنار این موضوع می گذرد؟ چرا رسانه های نوشتاری و سایبر ما به این فضای سکوت کمک می کنند؟ و صدها چرای دیگر وجود دارد که نشان می دهد آنگونه که باید در این حادثه اخیر خوب عمل نکرده ایم.

اما در این میان موضع گیری صرح تر آیت‌الله العظمی صافی‌گلپایگانی، از مراجع شیعه، که با ارسال نامه ای به سازمان کنفرانس اسلامی سعی در متوجه نمودن این سازمان و همچنین سران کشورهای اسلامی داشت، می تواند به عنوان آغازی مناسب برای فعال تر شدن نهادهای غیرحکومتی ایران در این موضوع باشد.

ایشان در فرازی از این نامه آورده اند:

"ما از سازمان کنفرانس اسلامی سؤال می‌کنیم که در جنگ و برادرکشی در یمن چرا سکوت کرده و وارد عمل نمی‌شود؟
چرا حکومتی که بر پایه ظلم و قتل عام و سلب حقوق اولیه شهروندان عمل می‌کند و از زمین و هوا ملت بی‌دفاع خود را می‌کشد و مذهب ولایی آنها را که اصل و اساس قرآنی دارد و از عصر رسالت تا امروز در آنجا سابقه موجودیت دارد تحمل نمی‌کند و پیروان آنها را تار و مار و جمعی از آنان را به قتل می‌رساند، مورد بازخواست قرار نمی‌دهد؟ و اگر در مثل این فاجعه بزرگ اسلامی در یمن به وظیفه خود عمل نمی‌کند پس در کجا عمل می‌کند و اصلاً فلسفه پیدایش این سازمان و فایده آن چه می‌باشد؟

با کمال تأسف در این جنایات فجیع بعضی از کشورهای همسایه هم با آنها همیاری و همکاری می‌کنند.
اینجانب با محکوم کردن سکوت مجامع بین المللی به اصطلاح حقوق بشر که وابسته به استکبار و دشمنان اسلام هستند از سازمان کنفرانس اسلامی می‌خواهم سکوت خود را شکسته و مجدانه وارد عمل شده و جلوی ستم و تجاوز ارتش یمن به شیعیان مظلوم یمن را گرفته و به حکام یمن شدیداً اعتراض نموده و جنایات آنها را محکوم نماید."

گفتنی است آخرین گزارش ها حکایت از ناکامی نیروهای نظامی عربستان و یمن در درگیری با معترضین "حوثی" دارد. کشته شدن دست کم ده سرباز و زخمی شدن 30 تن دیگر از ارتش سعودی طی این چند روز و نیز به اسارت در آمدن دست کم پنج سرباز توسط جوانان "حوثی"، با در نظر گرفتن توان تسلیحاتی دو طرف نوعی افتضاح نظامی برای عربستانی ها محسوب می شود.