سخنان در گوشی درباره یک قانون؛
هیس! درباره این قانون آهسته سخن بگویید
گویا دیر متوجه شدهاند، وگرنه زودتر دست به کار میشدند و... بر پایه این قانون جدید، خطای دیگران به پای خودشان نوشته میشود و لازم نیست که شما از جیبتان هزینه خطای فلان پیمانکار شهرداری شهرتان را بپردازید؛ قانونی خوب که بدخواهان کمی هم ندارد!
سرویس اجتماعی ـ تا دلتان بخواهد، پیرامونمان پر است از مثلثهای گوناگون؛ از برمودا و شیطان گرفته که بیشتر شوم خوانده میشوند و با هزار و یک قصه و حکایت آمیختهاند، تا سه وجهی آتش که بدون وجود حتی یکی از رأسها هم، سرد خواهد ماند و حکم «گلستان» را خواهد داشت.
یک خبر در گوشی: «منع عبور تریلر در محور جدید گرمسار به قم» از آن دست اخباری است که رسانهای نشد. با اینکه مدت بسیاری از افتتاح آن نمیگذشت، آمار تلفات جانی بسیار بالا و غیر قابل قبول بود؛ این گونه بود که مسئولین تصمیم گرفتند برای کاهش بار ترافیکی در این محور، ممنوعیتهایی قایل شوند که رسانهای نشود؛ ممنوعیتهایی که اگر اعلام میشد، ممکن بود برخی چیزها را زیر سوال ببرد!
اما سخن از چیز دیگری است، مثلثی که با یک راس هم کشنده است؛ خونین و سیاه، مثل آسفالت بعد از یک تصادف منجر به جرح. اصلاگاه یکی از اضلاعش همین آسفالت میشود که پر از چاله و گودال است و با صد دلیل کنده شده و به یک دلیل پر نشده است؛ سهل انگاری!
به گزارش «تابناک»، بر پایه آمار و به صورت میانگین، در هر ۲۳ دقیقه، یکی از هموطنانمان در رخدادهای جادهای جان میبازد. این در حالی است که آمار سوانح رانندگی در کشورمان به مراتب بالاتر از این حرف هاست؛ تصادفاتی که سه عنصر در وقوعشان دخیل هستند؛ خودرو، راه و عامل انسانی.
در بیشتر تصادفات، راننده مقصر شناخته میشود و همین موضوع است که دستمایه اعمال بیشتر قوانین درباره رانندگان میشود. اینجاست که کمتر به یاد داریم کسی سراغ خودروساز رفته و یا وزارت راه و شهرداری (متصدیان امور راه در برون و درون شهرها) را خطاب قرار داده باشد. تنها وقتی اتفاق مثبتی در این سطوح رخ میدهد که پیچ خطرناک یک جاده، به «قتلگاه» معروف و یا موتور فلان خودرو، بیهوا تبدیل به کوره آدم سوزی شود!
به گزارش «تابناک»، بر پایه آمار و به صورت میانگین، در هر ۲۳ دقیقه، یکی از هموطنانمان در رخدادهای جادهای جان میبازد. این در حالی است که آمار سوانح رانندگی در کشورمان به مراتب بالاتر از این حرف هاست؛ تصادفاتی که سه عنصر در وقوعشان دخیل هستند؛ خودرو، راه و عامل انسانی.
در بیشتر تصادفات، راننده مقصر شناخته میشود و همین موضوع است که دستمایه اعمال بیشتر قوانین درباره رانندگان میشود. اینجاست که کمتر به یاد داریم کسی سراغ خودروساز رفته و یا وزارت راه و شهرداری (متصدیان امور راه در برون و درون شهرها) را خطاب قرار داده باشد. تنها وقتی اتفاق مثبتی در این سطوح رخ میدهد که پیچ خطرناک یک جاده، به «قتلگاه» معروف و یا موتور فلان خودرو، بیهوا تبدیل به کوره آدم سوزی شود!
این در حالی است که در قانون جدید راهنمایی و رانندگی، بندی دیده شده است که دیگر کوتاهیها کنندگان منجر به تصادف را هم، ملزم به پرداخت غرامت میکند؛ آن هم بر پایه نظر کارشناس تصادف که از دوره دیدگان پلیس راهور محسوب میشود.
به این صورت که اگر هنگام رانندگی در یک خیابان، بناگاه در یک چاله سقوط کنید، راه گرفتن غرامت وارد شده به وسیلهتان باز شده است و شهرداری و یا وزارت راه، موظف به پرداخت خسارات وارده هستند.
و یا در صورتی که به دلیل نقص فنی خودروتان دچار سانحه شوید، خودروساز مقصر شناخته خواهد شد و باید تاوان خطایش را بپردازد؛ رخدادی شبیه آنچه چند وقت پیش روی داد و یک کشنده هوو به علت نقص در سیستم ترمز با سیزده خودرو سواری برخورد کرد و... .
اکنون مدتی است، این قانون اجرایی شده و بنا بر آمار، شمار سوانحی که به دلیل نقص در «راه» و یا «خودرو» حادث شده است، چیزی نمانده که به هزار مورد برسد! به این معنا که در شمار چشمگیری از سوانح رخ داده در یکی دو ماه اخیر در سراسر کشور، نقص راه (جاده، خیابان، اتوبان و...) یا وسیله نقلیه، به روشنی در شکلگیری حادثه اثر داشته و سرانجام، تقصیر کاران، قسر در نرفتهاند.
و البته در برخی از این موارد، نقص راه و خودرو به تنهایی حادثه ساز نشده و گاهی در نقش تقویت کننده خطاهای کوچک انسانی هم ظاهر شدهاند.
رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی گفت: بنا به تبصره ۳ ماده ۱۴ قانون تخلفات رانندگی در صورتی که بر پایه نظر کارشناس تصادف، نقص راه یا وسیله نقلیه در تصادف مؤثر باشد، حسب مورد، مسئولان ذیربط پاسخگو بوده و ملزم به پرداخت غرامت هستند.
خواندن این بند از قانون جدید هم ضروری به نظر میرسد؛ اگر عابر پیاده از مسیر مشخص (گذرگاه عابر پیاده یا پل هوایی) استفاده نکند و در صورتی که راننده هم قانون را رعایت کرده باشد عابر مقصر شناخته شده و مسئولیتی متوجه راننده نیست.
خواندن این بند از قانون جدید هم ضروری به نظر میرسد؛ اگر عابر پیاده از مسیر مشخص (گذرگاه عابر پیاده یا پل هوایی) استفاده نکند و در صورتی که راننده هم قانون را رعایت کرده باشد عابر مقصر شناخته شده و مسئولیتی متوجه راننده نیست.
و یا در صورتی که به دلیل نقص فنی خودروتان دچار سانحه شوید، خودروساز مقصر شناخته خواهد شد و باید تاوان خطایش را بپردازد؛ رخدادی شبیه آنچه چند وقت پیش روی داد و یک کشنده هوو به علت نقص در سیستم ترمز با سیزده خودرو سواری برخورد کرد و... .
اکنون مدتی است، این قانون اجرایی شده و بنا بر آمار، شمار سوانحی که به دلیل نقص در «راه» و یا «خودرو» حادث شده است، چیزی نمانده که به هزار مورد برسد! به این معنا که در شمار چشمگیری از سوانح رخ داده در یکی دو ماه اخیر در سراسر کشور، نقص راه (جاده، خیابان، اتوبان و...) یا وسیله نقلیه، به روشنی در شکلگیری حادثه اثر داشته و سرانجام، تقصیر کاران، قسر در نرفتهاند.
چندی پیش که خودرو لوکس حاوی دو فرزند یکی از مسئولان عالی رتبه دولتی، واژگون شد و به رغم مجهز بودن به ایربگ، متأسفانه این آپشن (تنها در کشور ما به این مورد از حداقلهای استاندارد در دنیا آپشن میگویند!) عمل نکرد، زمزمه پیچید که خودرو ساز در سانحه رخ داده مقصر شناخته شده است؛ شایعهای که نه تکذیب شد و نه تأیید. شاید غرامت گرفتن از یک شرکت دولتی توسط یک مقام دولتی، صورت خوشی نداشت!
البته جا دارد که برای شفای عاجل مصدومان آن حادثه و دیگر بیماران هم دعا کنیم.
این در حالی است که گویا، برخی با این بخش از قانون جدید راهنمایی و رانندگی موافق نیستند و به بهانه اینکه پلیس صلاحیت رسیدگی به این موارد را ندارد، میخواهند که قانون را به بازبینی بکشانند و این بخش جدید را حذف کنند!
شاید به همین دلیل است که در انبوه مطالب منتشره در نکوهش و حسن این قانون جدید، کمتر به این بند قانون پرداخته شده است؛ قانونی در دفاع از حقوق رانندگان که مدتی است اجرایی شده اما کمتر رانندهای درباره آن میداند؛ گویا این بخش قانون را با صدای کوتاه ابلاغ کردهاند!
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۴
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱۳۸
عامل انسانی در ایران نقش اساسی داره، سرعت سرسام آور ربطی به نقص فنی نداره طرف در خیابانی که حداکثر سرعت فرضا 40 کیلومتره با 100 کیلومتر میره، مقصر ماشین نیست مقصر راننده ماشینه که تصمیم گرفته جان مردم رو به بازی بگیره، برخورد کیفری با متخلفان باید صورت بگیره جریمه 100 تومانی کافی نیست پاسخ ها
حسن
| 
| ۲۲:۲۷ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
ولی این مورد چیزی از تقصیر دست اندرکاران کم نمی کنه نمیشه که همش مردم مقصر باشند
ناشناس
| | ۲۲:۴۶ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
حداکثر سرعت 40 کیلومتر یعنی چی؟یعنی که خیابون انقدر داقونه که نمی شه بالا تر از سرعت رفت.
مقصر کیه؟
علی
| | ۲۳:۰۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
در این که ایرانیان رانندگان پر ریسکی هستند، شکی نیست ولی ایا واقعاً جاده ها اگر بهتر بودند میزان این تلفات کاهش نمیافت؟ آیا در جایی که باید سرعت بالا باشد ایجاد محدودیت 40 کیلومتر در ساعت که باعث ایجاد تشویش و عصبانیت مردم میشود را باز هم باید به تقصیر بد رانندگی کردن انداخت؟ کجای دنیا محدودیت 60 کیلومتر در ساعت برای سرتاسر یک جاده 3بانده با جداکننده میانی میگذارند؟ نباید همه تقصیرها را فقط متوجه یک سمت کرد که در این صورت هیچگاه به حل مشکل دست پیدا نمیکنیم. ناشناس
| | ۲۳:۰۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
ببخشید، در یک خیابان با عرض 10 متر در محله مسکونی شما با چه سرعتی رانندگی میکنی؟ مشکل اینه که در ایران رانندگی با سرعت زیاد تعریف شده، ولی در کشورهای پیشرفته با نظم و قانون تعریف شده. البته نقش خودرو و جاده جای خود
ناشناس
| 
| ۲۳:۴۷ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
در مهندسی ترافیک ما همیشه سرعت حداقل وحداکثر رو مبنا قرار میدیم بنابر این توجه بفرمایید که سرعت کمتر از حداقل هم خطر آفرین است وخوب نیست وعوارض منفی آن بسیار زیاد است ناشناس
| | ۲۳:۴۷ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
با جمله اولت موافق نیستم ولی بقیش صحیحه ، قبول کن که نه شهرسازی درستی داریم نه جاده استاندارد و بروز ، اکثر جاده های ایران در زمان قدیم و متناسب ترافیک ان زمان ساخته شده و جدیدها هم بعد از چند سال ........... امیر
| | ۰۰:۱۸ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
هر دو مورد نقش داره ولی به نظر من مردم باید بیشتر رعایت کنند رهگذر
| | ۰۰:۵۴ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
اگه خدایی نکرده یکی از بستگانت از مصدومین یا کشته شدگان خودسوزی خودرو یا تصادف هوو یا نداشتن علائم و استاندارد راهها بود باز یه همچین حرفی میزدی؟ امیرکبیر
| | ۰۱:۰۰ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
با همون سرعت 100 تا هم که به دیوار بزنی نباید چیزی بشه ولی تو این قوطی فلزی هایی که به اسم ماشین تو ایران ساخته میشه تبدیل میشی به گوشت چرخ کرده ! ناشناس
| 
| ۰۲:۱۸ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
اگه حداکثر سزعت توی یک خیابون 40 تا هست میتونه چندین دلیل داشته باشه مثل رفت و آمد زیاد عابرین و تعداد تقاطع ها و عرض خیابون و .....خیلی از کشور های دنیا حداکثر سرعت توی خیابون هاشون 40 یا 50 است ناشناس 1
| | ۰۲:۳۱ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
نه خیر هموطن. حداکثر سرعت توی خیابانهای فرعی منتهی به اصلی، 30 کیلومتر است. هیچ اشکال فنی هم در خیابان نیست. در جاده ای که از طرف لوزان سوییس به ژنو می رود، در نزدیکی ژنو، حداکثر سرعت 60 کیلومتر است. در حالیکه آن جاده کاملا ایمنی و کاملا هم خلوت است، راننده ها دقیقا بدون حتی نیم کیلومتر اضافه این سرعت ها را رعایت میکنند. فقط چون قانون است. احترام به قانون ولو اینکه قانون گزاران و مجری های آن را قبول نداشته باشیم ، جزو شئون انسانی ماست. حتما نباید که همه چیز کشور ایده آل باشد تا ما به قوانین رانندگی که در همه جای دنیا ریشه های یکسان دارند و تقریبا مشابهند احترام بگذاریم! فکر می کنید اگر رعایت قوانین را نکنیم ، چه کسانی صدمه می بینند؟ دولت؟ مسئولین؟ یا خود مردم مظلوم و فهیم کشورمان؟ ناشناس
| | ۰۳:۳۱ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
بنده با ديدگاه دوست ناشناس موافقم. موارد مربوط به اشكال جاده و وسيله درست اما وضع رانندگي در كشور ما فاجعه است و البته كه جريمه 100توماني كافي نيست ناشناس
| | ۰۴:۰۰ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
جوابتو از منفی هات بگیر ناشناس
| | ۰۴:۰۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
عزیزسرعت 40 تا در شهر یعنی اینکه اگه یهو یکی پرید وسط خیابون بتونی ماشینتو تگه داری و بنده خدارو له نکنی !!! و سرعت بالاتر در جاده بخاطر اینه که یهو یکی نمی پره وسط جاده
حالا فهمیدی عزیز
ناشناس
| | ۰۵:۴۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
والا تو استرالیا هم حداکثر سرعت تو خیابونها 50 کیلومتر و جاهایی که مدارس و محلهای پر رفت و آمده 40 کیلومتره. هیچ ربطی هم به خوبی و بدی خیابون و کوچه نداره ناشناس
| | ۰۹:۲۸ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
در کنار سرعت سرسام آور نبود مهارت و فرهنگ راننده ها مزید بر علت است , استفاده غلط از ترمز , ایستادن در محل های خطرناک , استفاده نکردن از راهنما و علامت دادن به دیگران و به طور کلی بد رانندگی کردن از مهم ترین عوامل بروز تصادفات هستند. ناشناس
| | ۰۹:۳۲ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
تو زمان شاه وزوزك كه با كالسكه مردم تردد ميكردن هم سرعت 40كيلومتر نبوده !چه برسه به الن كه زمان اتومبيل هاي سرعتيه ...شما حتما ذي نفعي داداش كه جوش اوردي ناشناس
| | ۱۰:۱۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
يك نكته ظريفي در اينگونه اظهار نظرها هميشه از ديد پنهان مي ماند و آن اينكه ما در تلفات جاده اي مقام اول دنيا را داريم و نه تعداد تصادفات !چرا ؟
چون با كوچكترين برخوردي ، اتومبيل هاي بسيار محكم توليد داخل !! به آلت مرگ راننده آن تبديل مي شودند .
مسئولان اگر جرات دارند آمار تلفات را به تفكيك نوع اتومبيل اعلام كند تا معلوم شود اشكال از كجاست ، با توجه به اينكه طبيعتا خودروهاي گرانقيمت را با سرعت بالا در حال تردد مي بينيم اما تلفات انسانيشان در صورت تصادف بسيار كمتر از ماشين هاي بي كيفيت توليد داخل خواهد بود
فقط در این مورد هیس؟!!!مگه تابی خبر نداری که اینجا هیس آباد است!
همه چیز ممنوع!
من ممنوع تو ممنوع او ممنوع.....
پاسخ ها
ناشناس
| | ۰۷:۱۹ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
اجازه هست من بنویسم هیس راننده ای که با سرعت زیاد رانندگی می کند و سبقتهای غیر مجاز می گیرد قطعا" باعث تصادف می شود به نظر من خطای انسانی بیشتر از دیگر دلایل در تصادفات دخیل است پاسخ ها
علي
| | ۲۲:۵۴ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
خب پس ايمني ماشين كجاست تا كي ما بايد منتظر بشيم ماشين هابه استارد روز نزديك بشن اخه مگه جون من ايراني با يه اروپايي فرق داره ناشناس
| | ۲۳:۰۵ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
عزیز من کسی راننده رو حاشا نکرده دقت کن ! ناشناس
| | ۲۳:۴۱ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
چرا در المان که در بزرگراه ها محدودیت سرعت وجود ندارد امار انقدر بالا نیست ؟ پس فقط سرعت بالا نیست که حادثه ساز است .من خودم شاهد بوده سرعت بیش از حد پایین یک خودرو باعث تصادف با تلفات جانی شده است . من اتومبیلی دیدم که در اثر خرابی اسفالت اتوبان ساوه از جاده منحرف و سپس واژگون شد و...... موارد دیگر ناشناس
| | ۰۰:۴۰ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
سرعت زیاد باعث خطر میشه، اما نه سرعت بالای 40 کیلومتر در ساعت ناشناس
| | ۰۲:۴۵ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
علی جان بعله !! شما و سایرین باید قربانی بشوند به دلیل اینکه شرکتهای خودروساز داخلی سود خود راببرند.. یکی از ایرادات اساسی خیلی از جاده های ما خطوط ممتد و مقطع غیر اصولی میباشد.بارها در جایی که دید بسیار خوبی نسبت جاده وجود دارد و تا فاصله زیادی هیچ پیچ و نقطه کوری وجود ندارد با خط ممتد (یا تابلوی سبقت ممنوع) روبرو میشویم. از آن بدتر و ترسناکتر این که بعضا جاهایی خط مقطع میبینیم که اصلا دید خوبی نسبت به جاده وجود ندارد و واقعا سبقت گرفتن خطرناک است.
پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۳:۳۴ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
تایید میشهبه کرات به این مساله برخوردم
ناشناس
| 
| ۰۲:۲۴ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
در مورد خطوط ممتد و تابلو ها یکی از دوستانم که برای کارآموزی عمران پیش یه پیمانکار کار میکرد گفت که خطوط رو خود کارگر مشخص میکنه(یعنی دکمه ماشین مخصوص رو فشار میده) و نقشه ای نیست که مثلا پلیس یا وزارت راه تهیه کرده و بهش داده باشه و معمولا هم بعدش نظارتی نمیشه به پیمانکاراین خیلی واضحه و اگه یکی از خبرنگارانتون رو در پوشش کارآموز بفرستین خیلی راحت میتونه براتون مشخصش کنه.
جاده رو دست کم نگیرید چند وقتی هست که مسیر تهران پردیس بزرگراه جدیدی زدن اما با عوارض هر ماشین 1500 تومان که برای دانشجویان دانشگاه رودهن و اهالی بومهن و پردیس و رودهن مبلغ کمی نیست یعنی روزی 3000 توان عوارض بعد وقتی دیدن کسی از این بزرگراه جدید نرفت و اکثرا از جاده قدیمی میرن دیگه به جاده قدیمی دست نمی زنن و شده پر از دست اندازها و چاله های گود طوری که برا اینکه وارد اونها نشی باید مانورهای خطرناکی انجام بدی که بعضا باعث تصادف می شه،جاده رو تعمیر نمی کنن که مردم مجبور شن از بزرگراه بیان و روزی 3000 تومان عوارض بدن!!! این قانون از قدیم در خصوص جاده های خارج از شهر که به وزارت راه مربوط می شده است اجرا می شده و ما در تهران بخاطر نداریم که هیچ وقت شهرداری به شهروندی خسارت بدهد که حالا اگر اینطور که می گویید بشود شاید استاندارد سازی معابر شهری صورت بگیرد چند سال پیش در یکی از راه های اصلی کشور عزیزمان با سرعت هشتاد کیلومتر در اثر ترکیدگی لاستیک عقب از جاده منحرف شدم و چون جاده دارای شانه خاکی نبود و خود جاده با سطح زمین طبیعی حدود سه متر اختلاف داشت خودرو به پایین قلتید و واژگون گردید ( بنا به تشخیص پلیس راه ) در حالی که لاستیک های خودرو یک ماه قبل تعویض گردیده بود . مطلب مهم اینکه در دادگاه قاضی علی رقم اگاهی از گزارش پلیس از من خواست تا زیر برگه ای که اقرار میکنم در اثر سرعت زیاد باعث تصادف شده ام امضا و با پرداخت مبلغ پانصد هزار تومان در حق دولت ، تا بتوانم خودرو را بعداز توقیف بیست و دو روزه ازاد کنم و من هم اجبارا امضا کردم ، حال فکر میکنید امار درصد عوامل تصادف در ایران چقدر صحیح است؟ این بند از قانون بوی ضد سرمایه می دهد پس طبیعی است که مخالفین زیاد داشته باشد آنهم از نوع گردن کلفت!نگارش زیبای نویسنده هم جای تشکر دارد
از انجای که ما یاد گرفتیم همیشه صورت مسئله را پاک کنیم ، همه جا فقط میگوییم سرعت زیاد باعث تصادف است و بس پاسخ ها
نادر
| | ۱۱:۴۷ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۷
مانند سقوط هواپیماهایی که خلبان مرحوم مقصر تشخیص داده شده بودند! نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟