سر برنده صلح نوبل در ونزوئلا بیکلاه ماند
وقایع کشور ونزوئلا با شتاب فراوانی همراه شد. اگرچه «نیکلاس مادورو» رییس جمهور ونزوئلا به همراه همسرش توسط نیروهای دلتا آمریکا ربوده شد اما هنوز معاون و نیروهای ونزوئلایی بر سر کار هستند.
به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ در این میان با این که فکر میشد ترامپ سکان هدایت ونزوئلا را به «ماریا ماچادو» بدهد اما وی در پاسخ به سوالات خبرنگاران عنوان کرد که دستکم ماچادو را در این حوزه فاقد صلاحیت میداند.
ماچادو در این میان به نیرویی همراه و هماهنگ با آمریکاییها بدل شده بود و وقتی جایزه نوبل سیاسی خود را دریافت کرد، ترامپ را لایق تر از خود برای اخذ جایزه صلح نوبل دانست. همچنین وی از آمریکا بارها درخواست کرده بود که به کشورش حمله نظامی کند و در تسهیل روانی و حمله به ونزوئلا و محاصره این کشور تاثیرگذار بود اما حالا دستهایش بیش از همه خالی است.
در همین راستا «سیاوش اردلان» خبرنگار بیبیسی فارسی نوشت: «ماچادو، از رهبران اپوزسیون ونزوئلاست که در دفاع از حمله نظامی آمریکا، جایزه نوبل خودش رو به ترامپ تقدیم کرد. الان ترامپ در یک کنفرانس خبری گفت ماچادو «حمایت و احترام لازم رو در ونزوئلا نداره». بعد گفت معاون مادرو اطمینان داده با ما همه جوره جوره همکاری خواهد کرد.»
ترامپ در کنفرانس خبری خود بعد از ربودن رییسجمهور ونزوئلا در پاسخ به این سئوال که برنامهای برای تماس با ماریا ماچادو دار گفت: « نه! او زن خوبی است، ولی احترام و پشتیبانی کافی را در کشورش ندارد.»در همین راستا، برخی از کاربران ایرانی این مسئله را عاقبت وطن فروشی ماچادو دانسته و عنوان کردند که این سرنوشت تمامی خائنان است.
در نهایت، ماجرای ماچادو بار دیگر این گزاره قدیمی سیاست را عریان کرد که قدرتهای خارجی ناجی نیستند؛ آنها تا جایی همراهی میکنند که منافعشان اقتضا کند. اپوزیسیونی که خود را خرج رضایت واشنگتن کند، در بزنگاهها حتی در محاسبات همان اتاقهای فکر نیز به حاشیه رانده میشود.
«بیکلاه ماندن» سر ماریا ماچادو، نه یک اتفاق تصادفی، بلکه نتیجه طبیعی شرطبندی بر بیگانه و عبور از مردم است؛ پایانی قابل پیشبینی برای پروژهای که مشروعیت داخلی را با وعدههای بیرونی تاخت زد و در لحظه حسابکشی، جز سکوت و انکار نصیبی نبرد.آمریکا نشان داد که به دنبال مستعمره سازی نوین است و به فکر منافع و نفت ونزوئلاست و در این راه استفاده از شعارهای فریبنده بخشی از نقشه است و این کشور به هیچ وقت هدیهای برای مردم ونزوئلا ندارد.
آمریکا بار دیگر نشان داد «نجات ملتها» تنها یک شعار تبلیغاتی است و آنچه در عمل دنبال میشود، مهار سیاسی، غارت منابع و تثبیت سلطه نوین است.
سرنوشت ماچادو هشداری است برای همه جریانهایی که پشت به مردم خود میکنند و دل به بیگانه میبندند؛ در این بازی، نه تاجی در کار است و نه پاداشی، سهم وابستگان تنها فراموشی و تحقیر است.
عاقبت امثال مسیح علی نژاد ، حمید فرخ نژاد و... در کوله هیچ سرباز اجنبی ره آوردی از صلح و آبادانی نیست. آمریکا بار دیگر نشان داد «نجات ملتها» تنها یک شعار تبلیغاتی است و آنچه در عمل دنبال میشود، مهار سیاسی، غارت منابع و تثبیت سلطه نوین است. 
| 
نه که آقای مادورو سرزمینی پر از رفاه و آسایش رو برای مردمش فراهم آورده بود مادورو هم فقط به فکر پر کردن جیب خودش بود توکشوری که بیشترین ذخایر نفت دنیا رو داره
عجب تناقص بزرگی . اگه ماجادو مورد اقبال افکار عمومی نییت پی چرا مدعی تقلب در انتخابات ونزویلا بودید ؟ یک طرف مادارو بود و طرف دیگه کاندیدایی بود که ادم همین ماچادو بود البته که الان برای قضاوت و آدمهایی که قراره در ونزوئلا به قدرت برسند زوده.اما مادورو را کسایی فروختند که تا لحظه آخر اعلان وفاداری بهش می کردند.فروختن ارزون هم فروختند. قابل توجه گدا گشنه های وطن فروش بیرون مرز.که لاشخوری بیگانه رو میکنن.وقتش باید کفشهای دشمنو هم لیس بزننبدبختا.
عاقبت تمام وطن فروشان همین است خدا خودش وعده داده وطن فروشان به سزای اعمال خود خواهند رسید