اجتماعی »
کیوریاسیتی به مریخ پرتاب شد
بزرگترین عملیات فضایی در مریخ آغاز شد+تصاویر
احتمال وجود زندگی در کرات دیگر، همواره یکی از بزرگترین پرسشهای بی پاسخ علمی بوده؛ سوژه بسیاری از فیلمها و داستان های علمی ـ تخیلی موجوداتی بودند که در کرات دیگر زندگی میکردند و در این میان، سیاره سرخ مریخ با شباهتهای فراوان به زمین، این شانس را دارد که محل تحقق این رؤیا باشد. دانشمندان ناسا پس از طرحریزی دو عملیات علمی پر سروصدا، امروز با فرستادن کیوریاسیتی، بزرگترین پروژه تاریخ فضانوردی را کلید زدهاند. آیا آنها میتوانند به پرسشهای فروان این عرصه پاسخ دهند؟
سرویس اجتماعی ـ دقایقی پیش، پروژه بزرگ ناسا با نام انتقال «آزمایشگاه علمی مریخ» بر سطح این سیاره سرخرنگ کلید خورد و کیوریاسیتی، ربات شش چرخی که دو میلیارد و پانصد میلیون دلار ارزش دارد، به سوی سیاره سرخ پرتاب شد؛ کیوریاسیتی، یکی از مجهزترین رباتهای فضاپیمایی است که تا کنون به فضا پرتاب شده و نسبت به مریخنوردهای گذشته از امکانات و قابلیتهای فراوانی برخوردار است.
«سوجنر»، کاوشگر ده کیلیویی، نخستین کار ناسا برای انجام تحقیقات روی مریخ بود که در سال 1997 به این سیاره فرستاده شد. هفت سال پس از فرستادن سوجنر پروژه مشهور رباتهای دو قلو کلید خورد و دو کاوشگر مشابه با ۱۷۰ کیلو وزن به مریخ فرستاده شدند. این دو کاوشگر آپورچونیتی و اسپریت نام داشتند و مجموع تجهیزات آنها به تنهایی ده کیلو وزن داشت که هموزن کل کاوشگر سوجنر بود.
اما امروز و چهارده سال پس از نخستین اقدام ناسا درباره انجام تحقیقات روی مریخ، ربات عظیمالجثهای کیوریاسیتی با900 کیلو گرم وزن رهسپار مریخ شده است.
با این حساب، انتظارات بسیاری از کیوریاسیتی میرود؛ یک ماشین بزرگ که به پرسشهای بزرگی پاسخ خواهد داد.
یکی از مأموریتهای کیوریاسیتی، تحقیق درباره امکان وجود زندگی در این سیاره است، این ماشین میتواند به یک منطقه برود و پس از جستجو به ما بگوید که آیا آنجا قابل سکونت بوده یا نه و حتی این که آیا آنجا امروز هم میتواند به عنوان یک محل زندگی مورد استفاده قرار بگیرد یا نه؟!
«سوجنر»، کاوشگر ده کیلیویی، نخستین کار ناسا برای انجام تحقیقات روی مریخ بود که در سال 1997 به این سیاره فرستاده شد. هفت سال پس از فرستادن سوجنر پروژه مشهور رباتهای دو قلو کلید خورد و دو کاوشگر مشابه با ۱۷۰ کیلو وزن به مریخ فرستاده شدند. این دو کاوشگر آپورچونیتی و اسپریت نام داشتند و مجموع تجهیزات آنها به تنهایی ده کیلو وزن داشت که هموزن کل کاوشگر سوجنر بود.
اما امروز و چهارده سال پس از نخستین اقدام ناسا درباره انجام تحقیقات روی مریخ، ربات عظیمالجثهای کیوریاسیتی با900 کیلو گرم وزن رهسپار مریخ شده است.
با این حساب، انتظارات بسیاری از کیوریاسیتی میرود؛ یک ماشین بزرگ که به پرسشهای بزرگی پاسخ خواهد داد.
یکی از مأموریتهای کیوریاسیتی، تحقیق درباره امکان وجود زندگی در این سیاره است، این ماشین میتواند به یک منطقه برود و پس از جستجو به ما بگوید که آیا آنجا قابل سکونت بوده یا نه و حتی این که آیا آنجا امروز هم میتواند به عنوان یک محل زندگی مورد استفاده قرار بگیرد یا نه؟!

برای فرود کیوریاسیتی، یکی از گودالهای مریخ در نزدیکی خط استوای این سیاره را در نظر گرفتهاند که «دهانه برخوردی گیل» (Gale Crater) نام دارد؛ گیل یکی از عمیقترین گودالهای مریخ به شمار میرود و قرار است کیوریاسیتی در منطقه ای صاف در عمق این گودال فرود آید و سپس به سوی قله این دهانه حرکت کند.
تصویری از دهانه برخوردی گیل
که به عنوان محل فرود کیوریاسیتی در نظر گرفته شده است

اکنون همه امیدها به کیوریاسیتی است تا بتواند در مسیر پیمایش طولانی خود در مریخ، نشانههایی هرچند اندک از زندگی در این سیاره پیدا کند.
گزارش تصویری زیر، مراحل تست و آمادسازی و اعزام کیوریاسیتی را نشان میدهد:
چتر نجات آزمایشگاه فضایی مریخ در آوریل 2009 در بزرگترین تونل باد جهان در مرکز تحقیقات ناسا تست شد.

در ماه می 2010 کیوریاسیتی در ادواردز کالیفرنیا مورد تست رادار قرار گرفت.

مراحل گوناگون تست کیوریاسیتی








مراحل گوناگون پرتاب کیوریاسیتی توسط ماهوارهبر اطلس پنج در 26 نوامبر






گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۳
در انتظار بررسی: ۱۰
انتشار یافته: ۱۴۹
تابی پیشرفت کردی
پاسخ ها
محمد ج
| ۲۲:۰۸ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
ناشناس
| ۲۳:۳۸ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
محمد چ
| ۰۱:۲۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
امیر
| ۰۵:۲۲ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۰۷:۴۲ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۰۸:۰۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
محمد
| ۰۸:۴۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
علی
| ۰۹:۳۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۱۰:۵۸ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۱۲:۴۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
محمد ج
| ۱۷:۵۷ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
بحث سر اینه که انرژی انسانی و منابع مالی در جایی خرج بشه که بیشترین نفع رو برای مردم داشته باشه، مثلا صنعت هواپیما یا اتومبیل یا کامپیوتر الان بیشتر به درد ما می خوره تا مریخ پیما (این انکار نمیشه که بسیاری از تکنولوژی ها از تکنولوژی فضایی نشات می گیره) ولی به هر حال تمرکز باید جایی باشه که به درد بشر بخوره، نه اینکه ازش هیچی در نیاد، یعنی پاسخ به سوالاتی داده میشه که اگه پاسخش رو ندونیم هم مشکلی پیش نمیاد
مثلا شاید در چند میلیارد کیلومتر اونورتر از ما فلان سیاره باشه که تو جوش به جای هوا پفک نمکی باشه، خوب این خیلی چیز جالبیه، اما هیچ به درد ما نمی خوره دونستن این مطلب. فرض کن که ما 300 میلیارد دلار هم خرج کردیم که بفهمیم جو اون سیاره از چی تشکیل شده، آخرش که چی؟ بهتر نبود این 300 میلیارد دلار تو تکنولوژی کامپیوتر خرج می شد؟
محمد ج
| ۱۸:۲۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
بی بی سی در زمان آلودگی نفتی خلیج مکزیک فاش کرد که شرکت BP به بعضی از دانشمندان آمریکایی پول داده که ابعاد زیست محیطی آلودگی را کمتر از آنچه هست جلوه بدن. (توجه که هم بی بی سی انگلیسی است هم شرکت بی پی)
وقتی برای اون مسئله دانشمندها رو خریدن می تونه محتمل باشه که در پشت پرده سفر به ماه هم یه سری دانشمند خریداری شده باشن.
در ضمن خیلی از دانشمندان (آره دانشمندان فضایی) سفر به ماه رو دروغ دانستن. رفرنس هاش رو نت هستش اگه حوصله داشتین برین بخونین.
سوال بزرگ: چرا سفر به ماه دیگه تکرار نشد؟و برعکس تا دلتون بخواد آدم فرستادن تا ایستگاه فضایی و اطراف جو همین زمین خودمون، ولی نه ماه؟
ناشناس
| ۱۹:۵۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
susan khanom
| ۲۲:۰۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۲۳:۴۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
سفر به ماه شش بار با موفقيت و يك بار با شكست تكرار شد
دليل لغو برنامه ي آپولو هم هزينه هاي سرسام آور موشك ساترن 5 بود
ناشناس
| ۰۰:۱۲ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۷
کی گفته سفر به ماه تکرار نشد؟ مطالعه که نداری هیچ، برو تو گوگل جستجو کن و با این همه آدم کل ننداز. چیزی که انجام نشد قبول اشتباه از طرف تو بوده نه چیز دیگه ای. جوری نظر میدی که انگاری خودت تو پشت صحنه ناسا کار می کنی و یا ...
تو "سرن" دارن ذره رو شتاب میدن؛ دلیل اون رو هم بهت گفتن یا اونم فتوشاپه؟ شاید اونا هم باید برن کارتون خواب سر و سامون بدن؟!!
اگر خواستی مطالعه کنی از کتابای علومت شروع کن
محمد ج
| ۰۰:۵۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۷
nader
| ۰۲:۰۲ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۷
ناشناس
| ۱۹:۳۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۷
وزن، حجم، تکنولوژی به کار رفته در ساخت و نیز یک طرفه و غیر قابل بازگشت بودن ماموریت این مریخ پیماهایی که از سال 1997 تا کنون ارسال شده اند همه اثباتی دیگر بر دروغ بودن ماموریت های آپولو و سفر رفت و برگشت انسان به کره ماه در چهل سال پیش است. ناسا حتی با فناوری امروزه که از نظر مکانیک دها برابر و از نظر الکترونیک و کامپیوتر بدون اغراق هزاران برابر پیشرفته تر از 40 سال پیش است تازه به این مرحله رسیده است که یک موجود بی جان 900 کیلویی را به سطح یک سیاره دارای اتمسفر بفرستند و البته هنوز قادر نیست آن را بر گرداند.
(اگر سیاره ای اتمسفر نداشته باشد برای فرود بر روی آن نمی توان از چتر استفاده کرد و حتما باید با موتور روشن فرود آمد)
پاسخ ها
احمد
| ۲۳:۴۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
سید
| ۰۰:۰۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۰۰:۱۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۰۵:۱۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
1- مسافت طی شده برای رسیدن به ماه قابل مقایسه با مریخ نیست .
2 - نیروی گرانش مریخ 2 برابر ماه می باشد
3- جو دور مریخ باعث ایجاد مقاوت در موقع خروج از آن می شود پس برای بازگشت به نیروی و شتاب زیادی برای غلبه بر آن نیاز هست .. که در خصوص ماه اینگونه نیست .
4- برای فرود آرام یک جسم نیازی به چتر نیست!! با استفاده از خروج کنترل شده گاز می توان آن را فرود آورد!! با توجه به جاذبه پایین ماه نسبت به زمین کار سختی نیست !!
5- با توجه به جاذبه کم ماه و عدم وجود جو ؛ برگشتن به زمین هم سخت نیست ..
شابد خیلی از تکنولوژی شاتل هایی که به فضا می رفت پایین تر باشه !!!!! یادتون باشه اولین پرواز شاتل مربوط به سال 1980 هست بعنی 32 سال پیش!!!!
6-
http://www.nasa.gov/images/content/400202main_lroc_apollo11_20091109_full.jpg این لینک عکسی هست که در سال 2010 توسط یک ماهواره از روی سطح ماه گرفته شده که محل فرود و آثار باقی مانده Appolo11 به وضوح مشخصه.
...
نمی شه فقط برای اینکه یک پیشرفتی تو آمریکا شده، منکر اون شد!! اگه اینجوری خیلی چیزا رو باید کلاً زیر سوال ببریم ..
ناشناس
| ۰۷:۵۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
پژوهشگر
| ۰۸:۱۹ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
آرش
| ۰۹:۰۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۰۹:۳۹ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
بابک
| ۱۰:۵۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
دانش آموز کوچک برازنده شماست.َ
ناشناس
| ۱۱:۳۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۱۲:۴۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۱۲:۵۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۱۳:۳۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
خوب دوست عزیز امریکائیها توانشون در همین حد هست شما لطفا بفرست و برگردون.
........هوا و فضا
| ۱۵:۰۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۱۹:۵۸ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۲۱:۳۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۲۳:۳۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
پاسخ ها
ناشناس
| ۰۳:۵۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
پولا رفته مریخ !!!!
ناشناس
| ۰۵:۱۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
ناشناس
| ۰۹:۱۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
3437500000000
ناشناس
| ۱۴:۵۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
دقیقا همینه، بعد 40 سال ناسا تونسته یه مریخ پیما بفرسته اون بالا، چطور 40 سال پیش تونسته آدم بفرسته ماه؟
اگه رفتن به ماه اینقدر آسون بود پس چرا دیگه اون پروژه تکرار نشد؟ این سوال خیلی مهمیه، جواب؟
یکی از دانشمندان ناسا در جواب سوالی که آیا انسان روزی می تونه بره مریخ این جواب رو داد : " خیلی بعیده به این زودی ها، شاید 30 سال دیگه، ولی به شرط اینکه در این 30 سال در دنیای فناوری فضایی معجزه ای رخ بده"
رفتن به ماه دروغ بود، پس چرا شوروی اون رو تایید کرد؟ احتمالا توافق پشت پرده ای بوده، که ما از اون بی خبریم.
تکنولوژی آمریکا و ناسا اونقدرها هم که ما فکر می کنیم بالا نیست. من دکتری در یکی از دانشگاه های مطرح دنیا بودم، تا قبل از اینکه برم فکر می کردم چه دنیای های تکی است غرب، بعد رفتم دیدم تو دانشگاه هاش کم و بیش همون کارایی انجام میشه که تو ایران هم داره انجام میشه، حداقل 80 درصدش انجام میشه
در حالی که این پروژه های خفن باید تو دانشگاه های غربی انجام بشه، ولی اونجا واقعا خبری نبود، بود، ولی نه در حد تبلیغاتشون و نه در حد تصور من و شما. این حرف رو دکتری یک رشته فنی که اونجا کار کرده داره میزنه.
پاسخ ها
مهتاب
| ۲۰:۴۷ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
محمد ج
| ۲۱:۵۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
من اخبارم رو از چیزای ملموس می گیرم، یا باید اون اثر رو خودم ببینم یا تو یه ژورنال با ایمپکت فکترو بالا ازش مقاله ببینم.
هر روز تو تی وی خودمون هزار تا محصول جدید برای اولین بار در دنیا تولید میشه، من از بین اینا یه چیزی مثل سلول های بنیادی رو باورم میشه، چون عملا تست شده و باهاش بیمار درمان کردن، از اون بقیه اش هم 10 درصدشون واقعیه، اما در وهله اول نمیشه از اون 90 درصد مابقی متمایزشون کرد.
نتیجه: جمع آوری علم از اخبار مخصوص عوام است، شما که به نظر دانشگاهی میاید باید شیوه کسب علم رو در خودتون عوض کنید.
تابناک این موضوع اینقدر بی ارزشه که تو توی متن بالا هیچ صحبتی در موردش نکردی؟
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟




