چشمهای بسته بر قانون اساسی
سفر رئيس سازمان تربيتبدني و عوامل به دفتر كميته بينالمللي المپيك برای دیدار با ژاگ روگ، مسألهای بود که ماهها پیش برنامه ریزی شده بود و دفتر رئيس کمیته بینالمللی المپیک مدتها پیش حتی زمان این ملاقات را مشخص کرده بود اما تغییر محتوای موضوعاتی که مقرر بود توسط علیآبادی و افشارزاده در این نشست مطرح شود، باعث شد بر حساسیت این موضوع افزوده شود و رسانههای داخلی که عموماً از این موضوع عقب مانده بودند، با جدیت بیشتری محورهای این نشست را پیگیری کنند.
قیمت این میزان حمایت اما به مراتب از بازدید یک یا دو روزه روگ پس از هفت سال از ایران و ملاقات با رئیس جمهور، معاون رئیس جمهور و برخی مقامات دیگر و
همچنین افتتاح یک ساختمان دیگر بیشتر تمام میشود و ایران طبق برنامه قبلی خواستار یک جایگاه در IOC شد ولی به سرعت و پس از جدی شدن بحث دوشغلههای ورزشی، با توجه به آنکه علیآبادی در راس هرم دوشغلهها قرار داشت، مباحثی مطرح شد که از سوی منباع رسمی رد شد.بدون شک، فدراسیونها و نهادهای ورزشی در کشورمان و حتی دیگر کشورها، در چهارچوب قوانین فدراسیونهای بینالمللی فعالیت میکنند و هرجا پای مصالح، اعتقادات و قوانین اصلی کشور همچون قانون اساسی به عنوان خطوط قرمز نظام در میان باشد، یا راهکاریی با حفظ شان ایران برای تعامل با نهادهای بینالمللی ضمن توجه به قانون اساسی کشورمان، یافته شده و یا برابر خواست نهادهای بینالمللی مقاومت شده و هزینههای مادی و معنوی آن پرداخته شده است.
در همین راستا، درباره برخورد FIFA با فوتبال ایران که ناخواسته با اصل 44 مبنی بر کاهش تصدی دولت در بخشهای گوناگون از جمله ورزش تا حدودی همخوانی داشت، دخالت متولی بینالمللی فوتبال برابر با رد شدن از هیچ قانونی نبود و تغییر اساسنامه فدراسیون فوتبال ایران هیچ شرع، عرف و قانونی از کشور را تحتالشعاع قرار نداد و تنها علی آبادی نتوانست به عنوان چهرهای سیاسی در انتخابات فدراسیون فوتبال شرکت کند اما دخالت IOC و تأکید بر ماندگاری علی آبادی و یا تعلیق ورزش ایران در صورت استعفای وی و دیگر اعضای هیأت اجرایی، برابر با عبور این نهاد بینالمللی از خطوط قرمز و دخالت در قانون اساسی است که ایران هیچگاه به هیچ قدرتی اجازه چنین رفتاری را نداده است و همین نشان میدهد، این قیاس تا چه میزان حکم قیاس معالفارق را دارد.
اما اگر قرار باشد از کمیته بینالمللی المپیک تمکین کرد و تسلیم نهادهای بینالمللی شد، ضروری است برای ماندگاری رئیس کمیته ملی المپیک و دیگر دوشغلههایی که صندلیشان را در ورزش دوست دارند، برای تغییر اصل 141 همهپرسی برگزار کرد!
بنابر این به مصلحت هیچکس نیست با اصرار بر ماندن و استعفا نکردن، مصالح ملی را فدای مصالح شخصی کند و درصدد تحریک هماهنگ شده IOC برآید تا ورزش ایران به حالت تعلیق درآید، چرا که مردم شخص یا اشخاصی که برای حفظ پوزیشن خود، مصالح ملی را در حوزه ورزش نادیده بگیرد، نخواهند بخشید و بنابراین، انرژی هدر خواهد رفت که حفظ آن برای راند هشتم ضروری است تا برابر ملت ایستاد و به خواست مردم «نه» گفت.
پورمحمدی که در این خصوص آزمون قاطعیت در عملگرایی را پشت سرمی گذارد، در برههای حساس قرار دارد که میتواند در آینده کاریاش نیز تأثیرگذار باشد؛ آیا او همچنان بر اجرای این اصل از قانون پابرجا خواهد ماند یا از مواضع فعلی اش عقب نشینی میکند؟
البته محمد علیآبادی که به مشورت فراوان با رئیسجمهور معروف است، پس از آنکه در سازمان بازرسی دست رد به سینهاش خورد و مقرر شد این سازمان در نامهای به رئیس کمیته ملی المپیک و سازمان ورزش اعلام کند از یکی از سمتهایش استعفا کند، پیش از سفر به سوئیس، به نشست هیأت وزیران رفت و بر پایه اخبار تأیید نشده در حاشیه این نشست، گزارشی خصوصی را پیرامون دوشغلههای ورزشی و راهکارهای حفظ این شرایط و همچنین واکنشهای قابل طرح برابر مواضع سازمان بازرسی را که بر اساس اخبار تأیید نشده، بخشی از این گزارشها به دیدارش با ژاگ روگ و طرح این مسأله و هماهنگی پیرامون استعفای اعضای هیأت اجرایی کمیته ملی المپیک و کیفیت موضعگیری IOC با این موضوع است.
خبر تکمیلی را در تابناک ورزش بخوانید.
