معضل دوشغله‌های ورزش بالا گرفت؛

چشم‏های بسته بر قانون اساسی

به مصلحت هیچ‏ کس نیست با اصرار بر ماندن و استعفا نکردن، مصالح ملی را فدای مصالح شخصی کند و درصدد تحریک هماهنگ شده IOC برآید تا ورزش ایران به حالت تعلیق درآید... پورمحمدی که دوره‏ای طولانی معاون و جانشين وزير اطلاعات بوده و با مدیریت بحران آشنایی کامل دارد، می‌تواند به خوبی مدیریت بحران را به اجرا بگذارد.

کد خبر: ۳۹۱۹۷

تاریخ: ۱۳ اسفند ۱۳۸۷ - ۱۶:۱۱

سفر رئيس سازمان تربيت‌بدني و عوامل به دفتر كميته بين‌المللي المپيك برای دیدار با ژاگ روگ، مسأله‏ای بود که ماه‏ها پیش برنامه‏ ریزی شده بود و دفتر رئيس کمیته بین‌المللی المپیک مدت‏ها پیش حتی زمان این ملاقات را مشخص کرده بود اما تغییر محتوای موضوعاتی که مقرر بود توسط علی‏آبادی و افشارزاده در این نشست مطرح شود، باعث شد بر حساسیت این موضوع افزوده شود و رسانه‏های داخلی که عموماً از این موضوع عقب مانده بودند، با جدیت بیشتری محورهای این نشست را پیگیری کنند.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، دقیقاً دو ماه قبل اعلام شد که ساعت 14 روز 12 اسفندماه ملاقات رسمی علی آبادی و ژاگ‏روگ با محوریت دعوت حضوری از رئیس IOC، پس از دعوت مکتوب، جهت افتتاح ساختمان جدید کمیته ملی المپیک برگزار خواهد شد و در این نشست حمایت کمیته ملی المپیک ایران از این بلژیکی در انتخابات کمیته بین‏المللی المپیک جهت انتخاب مجدد روگ و تیم حاضر در هیات اجرایی این کمیته اعلام شده و حتی عنوان خواهد شد که ایران آراء کشورهای منطقه که از لحاظ ورزشی با ایران همراهی می کنند و یا افشارزاده به عنوان چهره ای کهنه‏کار در امور بین الملل ورزش با آنها رابطه نزدیکی دارد، برای تیم ژاگ روگ گرفته می شود.

قیمت این میزان حمایت اما به مراتب از بازدید یک یا دو روزه روگ پس از هفت سال از ایران و ملاقات با رئیس جمهور، معاون رئیس جمهور و برخی مقامات دیگر و همچنین افتتاح یک ساختمان دیگر بیشتر تمام می‏شود و ایران طبق برنامه قبلی خواستار یک جایگاه در IOC شد ولی به سرعت و پس از جدی شدن بحث دوشغله‏های ورزشی، با توجه به آنکه علی‏آبادی در راس هرم دوشغله‏ها قرار داشت، مباحثی مطرح شد که از سوی منباع رسمی رد شد.

در این میان اما یک چالش اساسی مطرح شده که اگر این بار IOC و سازمان بازرسی همچون قصه فیفا و سازمان ورزش روی در روی هم قرار گیرند، چه اتفاقاتی خواهد افتاد. پاسخ این سوال از هم اکنون، مهیا است و شاید اگر کسی در پی چنین تاکتیکی رفته باشد، تنها تمام انرژی‏اش را همچون بوکسوری در راند هفتم با هدف پایان مبارزه به سود خود تلف کرده باشد اما مبارزه تمام نشود و به راند یازده برسد که در این صورت راند هشتم، می توان انتظار ناک‏اوت این بوکسور را داشت.

بدون شک، فدراسیون‌ها و نهادهای ورزشی در کشورمان و حتی دیگر کشورها، در چهارچوب قوانین فدراسیون‏های بین‌المللی فعالیت می‌کنند و هرجا پای مصالح، اعتقادات و قوانین اصلی کشور همچون قانون اساسی به عنوان خطوط قرمز نظام در میان باشد، یا راهکاریی با حفظ شان ایران برای تعامل با نهادهای بین‌المللی ضمن توجه به قانون اساسی کشورمان، یافته شده و یا برابر خواست نهادهای بین‌المللی مقاومت شده و هزینه‏های مادی و معنوی آن پرداخته شده است.

در همین راستا، درباره برخورد FIFA با فوتبال ایران که ناخواسته با اصل 44 مبنی بر کاهش تصدی دولت در بخش‏های گوناگون از جمله ورزش تا حدودی همخوانی داشت، دخالت متولی بین‏المللی فوتبال برابر با رد شدن از هیچ قانونی نبود و تغییر اساسنامه فدراسیون فوتبال ایران هیچ شرع، عرف و قانونی از کشور را تحت‏الشعاع قرار نداد و تنها علی آبادی نتوانست به عنوان چهره‏ای سیاسی در انتخابات فدراسیون فوتبال شرکت کند اما دخالت IOC و تأکید بر ماندگاری علی آبادی و یا تعلیق ورزش ایران در صورت استعفای وی و دیگر اعضای هیأت اجرایی، برابر با عبور این نهاد بین‌المللی از خطوط قرمز و دخالت در قانون اساسی است که ایران هیچ‏گاه به هیچ قدرتی اجازه چنین رفتاری را نداده است و همین نشان می‏دهد، این قیاس تا چه میزان حکم قیاس مع‏الفارق را دارد.

اما اگر قرار باشد از کمیته بین‌‌المللی المپیک تمکین کرد و تسلیم نهادهای بین‏المللی شد، ضروری است برای ماندگاری رئیس کمیته ملی المپیک و دیگر دوشغله‏هایی که صندلی‏شان را در ورزش دوست دارند، برای تغییر اصل 141 همه‏پرسی برگزار کرد!

بنابر این به مصلحت هیچ‏کس نیست با اصرار بر ماندن و استعفا نکردن، مصالح ملی را فدای مصالح شخصی کند و درصدد تحریک هماهنگ شده IOC برآید تا ورزش ایران به حالت تعلیق درآید، چرا که مردم شخص یا اشخاصی که برای حفظ پوزیشن خود، مصالح ملی را در حوزه ورزش نادیده بگیرد، نخواهند بخشید و بنابراین، انرژی هدر خواهد رفت که حفظ آن برای راند هشتم ضروری است تا برابر ملت ایستاد و به خواست مردم «نه» گفت.

پورمحمدی که در این خصوص آزمون قاطعیت در عملگرایی را پشت سرمی گذارد، در برهه‏ای حساس قرار دارد که می‌تواند در آینده کاری‌اش نیز تأثیرگذار باشد؛ آیا او همچنان بر اجرای این اصل از قانون پابرجا خواهد ماند یا از مواضع فعلی اش عقب نشینی می‏کند؟

البته محمد علی‏آبادی که به مشورت فراوان با رئیس‌جمهور معروف است، پس از آنکه در سازمان بازرسی دست رد به سینه‏اش خورد و مقرر شد این سازمان در نامه‏ای به رئیس کمیته ملی المپیک و سازمان ورزش اعلام کند از یکی از سمت‏هایش استعفا کند، پیش از سفر به سوئیس، به نشست هیأت وزیران رفت و بر پایه اخبار تأیید نشده در حاشیه این نشست، گزارشی خصوصی را پیرامون دوشغله‏های ورزشی و راهکارهای حفظ این شرایط و همچنین واکنش‌های قابل طرح برابر مواضع سازمان بازرسی را که بر اساس اخبار تأیید نشده، بخشی از این گزارش‌ها به دیدارش با ژاگ روگ و طرح این مسأله و هماهنگی پیرامون استعفای اعضای هیأت اجرایی کمیته ملی المپیک و کیفیت موضعگیری IOC با این موضوع است.

خبر تکمیلی را در تابناک ورزش بخوانید.