گزيده سرمقاله روزنامههاي صبح امروز
کد خبر: ۵۵۶۵۳
| | 4313 بازدید
اعتماد ملي
«جبههاي براي ملت ايران» عنوان سرمقاله روزنامه اعتماد ملي به قلم مرتضي کاظميان است كه در آن ميخوانيد:
بيش از يک قرن پيش، سيدجمالالدين اسدآبادي، در سخني قابل تامل در مورد نخبگان سياسي ايران گفته بود: «رجال ايران در سياست و صنعت کلام، مهارت دارند ولي عموم آنها بيعملند، اگر يک قسمت از صد قسمت قوايي را که در گفتار صرف ميکردند، در کردار بذل مينمودند، ايران از جهت ترقي و ثروت و عظمت و قوت در مصاف دولتهاي عظيمه قرار داشت.»
ديرزماني نيست که «کردار» برخي از نخبگان، اگرنه فراتر از ادعاها و گفتارشان اما دستکم به همان مقدار، خودنمايي ميکند. آن چند کلمه مبادله شده ميان شيخ مهدي کروبي و مهندس ميرحسين موسوي در مناظره تلويزيونيشان در رقابتهاي انتخابات رياستجمهوري دهم، همچنان از ياد نرفتني مينمايد. آنجا که در پايان مناظره، کروبي از موسوي پرسيد، آيا در برابر موانع دمکراسي و حقکشيها در روند انتخابات، ايستادگي ميکند يا نه (قريب به مضمون) و ميرحسين با مکث و اطمينان و اعتماد بهنفس، پاسخ مثبت داد. خوشبختانه اين ادعا و گفتار در حد حرف نماند، صورت عيني بهخود گرفت و محقق شد و «تاريخي» گرديد. موسوي و کروبي، در کنشي ستايشآميز، تاکنون همراه شهرونداني بودهاند که نتايج رسمي انتخابات را نپذيرفتهاند و واقعي برآورد نکردهاند و اين، براي شهرونداني که ميپرسند «رأي من کجاست؟» بهقدر لازم، اميدآفرين و شوقزاست اما آشکارا، در عرصه سياست عريان و عيني، کافي نيست.
كيهان
«تعهد در عدم تعهد» يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حميد اميدي است كه در آن ميخوانيد:
پانزدهمين نشست سران كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد امروز و فردا در شرم الشيخ مصر برگزار مي شود. جنبش عدم تعهد متشكل از 118 كشور است كه در دهه 1950 و در كوران جنگ سرد با تلاش جواهر لعل نهرو، سوكارنو، جمال عبدالناصر و ژنرال تيتو با هدف ايجاد وحدت بين كشورهاي مستقلي كه در اردوگاه كمونيسم و نظام سرمايه داري كاپيتاليسم تعريف نمي شدند، بنيان گذاشته شد.
ايران نيز پس از پيروزي انقلاب اسلامي بطور رسمي در سال 1979 به عضويت اين جنبش درآمد. دكترين «نه شرقي، نه غربي» حضرت امام راحل(ره) به انديشه «عدم تعهد» بسيار نزديك بود و اين موضع توانست عضويت و فعاليت ايران در جنبش را به يكي از اولويتهاي سياست خارجي تبديل كند. پيش از انقلاب اسلامي، كشورهاي غيرمتعهد بر اين عقيده بودند كه ايران به دليل عضويت در «سازمان پيمان مركزي» موسوم به «سنتو» نمي تواند عملا هيچ گونه مشاركت سازمان يافته اي با اين جنبش داشته باشد.
جمهوري اسلامي
«بحران محيط زيست و چند سوال» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي ايت كه در آن ميخوانيد:
در حالي كه بحران زيست محيطي ناشي از گردوغبار و «ريزگردها» فروكش كرده است خبرهائي از راه مي رسد كه احتمال هجوم گردوغبار در مقياسي وسيع تر با حجم عظيم تري از «ميزگردها» را مطرح مي كند.
حتي اگر اين پيشگویيها نيز محقق نشود و احتمال مواجهه با يك بحران زيست محيطي قريب الوقوع نيز مطرح نباشد فرصتهاي مناسبي وجود دارد كه روند تحولات مرتبط با اين پديده را مرور كنيم. نقاط قوت و ضعف در تصميم گيريها و اقدامات مهار كننده را ارزيابي نمائيم و بمنظور بهتر ساختن شرايط مقابله با چنين پديده اي به جمع بنديهاي واقع گرايانه اي دست يابيم.
دنياي اقتصاد
«آيا قيمت نفت کاهش مييابد؟» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمدصادق الحسيني است كه در آن ميخوانيد:
اخيرا در دنيا بر سر افزايش مقررات در بازار نفت بحثهايي در گرفته است. اين بحثها حتي به سطح روساي جمهور رسيده و باعث شده روسايجمهور انگليس و فرانسه بيانيهاي در اين باره صادر کنند.
رئيس کميسيون مشتقات مالي آمريکا نيز از چند هفته پيش به اين مورد اشاره کرده و خواستار وضع قوانين بيشتري بر بازار نفت شده بود. اين بحثها و اين تمايل شديد در ميان سياستمداران به افزايش قوانين در اين بازار، پس از نوسانات غيرقابل باور نفت در سال 2008 ميلادي و افزايش بيش از صددرصدي آن در چند ماه، بيش از پيش شدت گرفته و جدي شده است.
اما اقتصاددانان بسياري تأثير منفي سفتهبازان را در بازار نفت نميپذيرند و آن را افسانه پردازي سياستمداران ميخوانند. به منظور طرح مساله، به استدلالات طرفين پرداخته و در نهايت دلالتهاي سياستگذاري تصويب چنين قوانيني بر نوسانات نفت و آينده ميانمدت بازار نفت بررسي خواهد شد.
«جبههاي براي ملت ايران» عنوان سرمقاله روزنامه اعتماد ملي به قلم مرتضي کاظميان است كه در آن ميخوانيد:
بيش از يک قرن پيش، سيدجمالالدين اسدآبادي، در سخني قابل تامل در مورد نخبگان سياسي ايران گفته بود: «رجال ايران در سياست و صنعت کلام، مهارت دارند ولي عموم آنها بيعملند، اگر يک قسمت از صد قسمت قوايي را که در گفتار صرف ميکردند، در کردار بذل مينمودند، ايران از جهت ترقي و ثروت و عظمت و قوت در مصاف دولتهاي عظيمه قرار داشت.»
ديرزماني نيست که «کردار» برخي از نخبگان، اگرنه فراتر از ادعاها و گفتارشان اما دستکم به همان مقدار، خودنمايي ميکند. آن چند کلمه مبادله شده ميان شيخ مهدي کروبي و مهندس ميرحسين موسوي در مناظره تلويزيونيشان در رقابتهاي انتخابات رياستجمهوري دهم، همچنان از ياد نرفتني مينمايد. آنجا که در پايان مناظره، کروبي از موسوي پرسيد، آيا در برابر موانع دمکراسي و حقکشيها در روند انتخابات، ايستادگي ميکند يا نه (قريب به مضمون) و ميرحسين با مکث و اطمينان و اعتماد بهنفس، پاسخ مثبت داد. خوشبختانه اين ادعا و گفتار در حد حرف نماند، صورت عيني بهخود گرفت و محقق شد و «تاريخي» گرديد. موسوي و کروبي، در کنشي ستايشآميز، تاکنون همراه شهرونداني بودهاند که نتايج رسمي انتخابات را نپذيرفتهاند و واقعي برآورد نکردهاند و اين، براي شهرونداني که ميپرسند «رأي من کجاست؟» بهقدر لازم، اميدآفرين و شوقزاست اما آشکارا، در عرصه سياست عريان و عيني، کافي نيست.
كيهان
«تعهد در عدم تعهد» يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حميد اميدي است كه در آن ميخوانيد:
پانزدهمين نشست سران كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد امروز و فردا در شرم الشيخ مصر برگزار مي شود. جنبش عدم تعهد متشكل از 118 كشور است كه در دهه 1950 و در كوران جنگ سرد با تلاش جواهر لعل نهرو، سوكارنو، جمال عبدالناصر و ژنرال تيتو با هدف ايجاد وحدت بين كشورهاي مستقلي كه در اردوگاه كمونيسم و نظام سرمايه داري كاپيتاليسم تعريف نمي شدند، بنيان گذاشته شد.
ايران نيز پس از پيروزي انقلاب اسلامي بطور رسمي در سال 1979 به عضويت اين جنبش درآمد. دكترين «نه شرقي، نه غربي» حضرت امام راحل(ره) به انديشه «عدم تعهد» بسيار نزديك بود و اين موضع توانست عضويت و فعاليت ايران در جنبش را به يكي از اولويتهاي سياست خارجي تبديل كند. پيش از انقلاب اسلامي، كشورهاي غيرمتعهد بر اين عقيده بودند كه ايران به دليل عضويت در «سازمان پيمان مركزي» موسوم به «سنتو» نمي تواند عملا هيچ گونه مشاركت سازمان يافته اي با اين جنبش داشته باشد.
جمهوري اسلامي
«بحران محيط زيست و چند سوال» عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي ايت كه در آن ميخوانيد:
در حالي كه بحران زيست محيطي ناشي از گردوغبار و «ريزگردها» فروكش كرده است خبرهائي از راه مي رسد كه احتمال هجوم گردوغبار در مقياسي وسيع تر با حجم عظيم تري از «ميزگردها» را مطرح مي كند.
حتي اگر اين پيشگویيها نيز محقق نشود و احتمال مواجهه با يك بحران زيست محيطي قريب الوقوع نيز مطرح نباشد فرصتهاي مناسبي وجود دارد كه روند تحولات مرتبط با اين پديده را مرور كنيم. نقاط قوت و ضعف در تصميم گيريها و اقدامات مهار كننده را ارزيابي نمائيم و بمنظور بهتر ساختن شرايط مقابله با چنين پديده اي به جمع بنديهاي واقع گرايانه اي دست يابيم.
دنياي اقتصاد
«آيا قيمت نفت کاهش مييابد؟» عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محمدصادق الحسيني است كه در آن ميخوانيد:
اخيرا در دنيا بر سر افزايش مقررات در بازار نفت بحثهايي در گرفته است. اين بحثها حتي به سطح روساي جمهور رسيده و باعث شده روسايجمهور انگليس و فرانسه بيانيهاي در اين باره صادر کنند.
رئيس کميسيون مشتقات مالي آمريکا نيز از چند هفته پيش به اين مورد اشاره کرده و خواستار وضع قوانين بيشتري بر بازار نفت شده بود. اين بحثها و اين تمايل شديد در ميان سياستمداران به افزايش قوانين در اين بازار، پس از نوسانات غيرقابل باور نفت در سال 2008 ميلادي و افزايش بيش از صددرصدي آن در چند ماه، بيش از پيش شدت گرفته و جدي شده است.
اما اقتصاددانان بسياري تأثير منفي سفتهبازان را در بازار نفت نميپذيرند و آن را افسانه پردازي سياستمداران ميخوانند. به منظور طرح مساله، به استدلالات طرفين پرداخته و در نهايت دلالتهاي سياستگذاري تصويب چنين قوانيني بر نوسانات نفت و آينده ميانمدت بازار نفت بررسي خواهد شد.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟