خوش آن رخي كه آينه‌دارش تو بوده اي

با اینکه ندیدمت اما شیفته تفکرت شده ام سید مرتضی. یادت است که در رسای شهدا چنین گفتی: ای شهید! ای آنکه بر کرانه ازلی و ابدی تاریخ وجود برنشسته ای دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را از این منجلاب بیرون کش. تو گفتی و آموختی بر من به هنگامی که کنار مزارت می نشینم چنین با تو سخن بگویم:"ای شهید! ای آنکه بر کرانه ازلی و ابدی تاریخ وجود برنشسته ای دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را از این منجلاب بیرون کش." صدای مرا می شنوی... یقین دارم که چنین است و اگر نگفته بود که "گمان نکنید کسانی که در راه خدا کشته شده اند مرده اند، بل زنده اند و نزد خدا روزی می خورند." ذره ای از یقینم کاسته نمی شد ای مرد خدا. ای مرد مرگ آگاه....

......تصور نكنيد كه من با زندگي به سبك و سياق متظاهران به روشنفكري نا آشنا هستيم، خير . من از يك راه طي شده، با شما حرف ميزنم. من هم سالهاي سال در يكي از دانشكده هاي هنري درس خوانده ام. به شب هاي شعر و گالريهاي نقاشي رفته ام .موسيقي كلاسيك گوش داده ام، ساعتها از وقتم را به مباحثات بيهوده و در باره چيزيهايي كه نميدانسته ام گذرانده ام. من هم سالها با جلوه فروشي و تظاهر به دانايي بسيار زيسته ام. ريش پرفسوري و سبيل نيچه اي گذاشته ام و كتاب «انسان تك ساحتي»، [نوشته]«هربرت ماكوزه» را بيآنكه آن زمان خوانده باشمش، طوري دست گرفته ام كه ديگران جلد آن را ببينند و پيش خودشان بگويند عجب، فلاني چه كتابهايي ميخواند، معلوم است كه خيلي ميفهمد.اما بعد خوشبختانه زندگي مرا به راهي كشانده است كه ناچار شده ام رودربايستي را نخست با خودم و سپس با ديگران كنار بگذارم و عميقا بپذيرم كه تظاهر به دانايي هرگز جايگزين دانايي نميشود و حتي از اين بالاتر، دانايي نيز با تحصيل فلسفه حاصل نميآيد. بايد درجست وجوي حقيقت بود و اين متاعي است كه هر كس براستي طالبش باشد آن را خواهد يافت و در نزد خويش نيز خواهد يافت. وحالا از يك راه طي شده با شما حرف ميزنم........ آری این کلام خود اوست

سلام سید جان خیلی دلم گرفته ای کاش آنها که ادعای دوست داشتن شهید را دارند دریابند تا چه اندازه باید بر نفس خود پا نهند وزنگار گناه را از دل بزدایند سید برای ما نسل بعد انقلاب دعا کن که بین اینهمه ادعا گیر افتاده ایم."یا علی (ع)مدد"

سید تو راست می گفتی که راه را یافته ای: «...ای تشنگان کوثر ولایت! بیایید، من سرچشمه را یافته ام، ... و اینک تو چه می کنی؟ می روی یا می مانی؟ ای وای بر این اختیار که تو را از حسین علیه السلام جدا کند.» تو رفتی و ما ماندیم یا برعکس به قول خودت «شهدا مانده اند و ما رفته ایم» روحت در کنار سیدالشهداء و علی اکبرش شاد شاد.

خداوند توفیق دهاد آسد مهدی شجاعی را که با قلم روانش دل ما را برد به آنجائی که در این سالها بسیار طلبش می کنیم لکن کم می یابیمش، سید جان آنانکه رفتند کاری حسینی کردند و آنانکه ماند ند باید کاری زینبی کنند و الا یزدیند ، می بینید آن هنگام که قرار است سید قلبش همچنان بتپد شجاعی دلش را رها می کند بر پیکره کاغذ قلمش که پر از خون شد مجنون می شود دیگر او نیست که می نویسد مرتضی می نویسد که خدایش می نویسد ، تا صبحی حقیران پست تر از پست چونان من بخوانند و بگر یند و واحسرتایشان را با سوز دلشان عجین کنند و بر سرشان خاک ندامت بریزند که می بینید وعده خدارا که اگر گفت قیامت نزدیک است یو م الحسرتش را می گفت و یوم الجمعش را و من چه می دانم که تغابن چیست و تو سید فهمیدی آن گونه که سید مهدی گفت تو قبل از رفتن دیدی همه چیز را با وجدان ، کمی از نفس خوشت بر من خاکی که در دنیای عفن چسان کرمان می لولم دم ده با انصاف آخر تو که بی بینهایت متصل شده ای عطر آگینمان کن که بوی گند دنیایما ن نفسهای پیرامو ن مان را پر کرده و بی نفسی را تنفس می کنیم و خوشیم که هستیم و و در دور دستان رنگ سبزی را می بینیم هاله اش را ..... قلمت همواره پر نور باد آسد مهدی شجاعی

کجایید ای شهیدان خدایی بلا جویان دشت کربلایی.خوشا به حالتون شما رفتین و ما ماندیم با کوله باری از حسرت

شهیدان را شهیدان هم زبانند.

الانم که حتی به عکست نگاه می کنم آرامش بخشی.خدا بیامرزدت سید که مثل تودیگه نیست

راهنمایی بودم که خبر شهادتش را شنیدم ام با اینکه سنی نداشتم خیلی ناراحت شدم و همیشه از مرگ دو چهره دلگیرم یکی سید آوینی و دیگری دکتر کاظمی آشتیانی ، روحشان شاد

با تشكر از استاد شجاعي كه باقلمش گرماي نوشتهاي آقا سيد مرتضي آويني را زنده نگهداشته است.