پدیده خانهگریزی را جدی بگیریم
یک فعال اجتماعی با بیان اینکه مدتهاست پدیده خانهگریزی جوانان به یکی از آسیبهای اجتماعی مهم در کشور تبدیل شده است، گفت: پدیده شوم خانهگریزی را باید جدی گرفت.
به گزارش ایسنا، نازخند صبحی با اشاره به اینکه ترک خانه و خانواده، از جمله رفتارهای ناسازگارانهای است که در وهله اول فرد خانهگریز را دچار مشکل میکند، افزود: پدیده شوم خانهگریزی با توجه به پیامدهای اجتماعی که در سطح کلان در خانواده و جامعه ایجاد میکند، باید مورد بررسی دقیق و کارشناسانه از سوی متولیان امر قرار گیرد.
وی با یادآوری اینکه ترک خانه در اصل نوعی واکنش است که از دیرباز توسط برخی از انسانهای نازسازگار رخ داده است، تصریح کرد: خانهگریزی بعضاً به علت شرایط بد محیط زندگی خانه، محیط کار و غیره به عنوان یک مکانیزم دفاعی به منظور تغییر وضعیت و یافتن شرایط بهتر انجام میشود، در حالی که یافتن امنیت و آسایش در خیابانها و مکانهای دیگر سرابی بیش نیست.
نویسنده کتاب "به خاطر بچههای ایران" با تأکید بر اینکه شرایط خانوادگی ازعوامل تشدید کننده فرار از خانه است، ادامه داد: شکاف بین نسلها، کمتوجهی به مسایل تربیتی و پرورشی فرزندان، اعتیاد والدین، خشونت والدین، تبعیض، سختگیری و آزادیهای افراطی، همدل نبودن والدین باهم، ازدواجهای تحمیلی و بالاخره بهره نبردن از آموزههای دینی، ازعوامل زمینهساز خانهگریزی نزد جوانان است.
صبحی در ادامه از منظر اجتماعی نیز پدیده خانهگریزی را مورد کنکاش قرار داد و یادآور شد: به سربردن جوانان در عصر انفورماتیک به تعریفی دیگر گذار از جامعه سنتی به مدرن میتواند موجب افزایش ناهنجاریهای اخلاقی و مدگرایی و ایجاد بحران هویت در جوانان باشد. افرادی که ترک خانه میکنند به علت نبود نهادهای حمایتی مسوول در دامهای هولناک گرفتار میشوند و عاقبت شومی در انتظارشان است.
وی تصریح کرد: در کشور ما برای دختران، زنان و حتی مردان، نهادی اجتماعی و حمایتی وجود ندارد که در صورت گریز از خانه از آنان حمایت کرده و زیر نظر مشاوران مشکل آنان را حل و به آغوش خانواده برگردانیده شوند. این افراد معمولا ًمورد سوء استفاده قرار میگیرند. این افراد در اصل به علت گرفتار شدن در دامهای متعدد اعتیاد، دیگر روی بازگشت به خانه و آغوش خانواده را ندارند، در حالی که مجرم نبوده و قربانیان خانه و اجتماع هستند.
خالق اثر "نباید بمیری" با بیان اینکه خانواده هسته اصلی هر جامعه را تشکیل میدهد و در صورت نابسامان بودن خانواده، پدیدههای مخربی سر راه افراد خانواده به وجود میآید، افزود: پس باید از نابسامانی خانواده با درایت و هوشیاری جلوگیری کرد. از سختگیریهای افراطی حذر کرد، رابطه سالم را در خانواده نهادینه کرد، از تبعیض بین فرزندان خودداری و همراه و همدل بودن با فرزندان، شناخت و آگاهی از روحیات جوانان و مهمتر از همه با ترویج عقاید دینی و مذهبی و درونی کردن آن، جوانان را از پدیدههایی که با آسیبهای اجتماعی همراه است، حفظ کنیم.
این فعال اجتماعی، خاطرنشان کرد: در موفقیت یا عدم موفقیت فرزندان، والدین نقش اساسی دارند و درک مسوولیت حفاظت آنان از گزینههای اجتماعی، از وظایف اصلی والدین است، بنابراین باید بکوشیم که خانه را برای فرزندان خود به مکانی امن تبدیل کنیم.
علت اصلی خانه گریزی از بین رفتن اعتقادات دینی در خانواده هاست زیرا آموزه های دینی از دو جهت بنیان خانواده ها را تحکیم می کند. اول اینکه با رعایت آداب دین آرامش به محیط خانواده بر می گردد دوم اینکه حتی اگر در یک خانواده ناهنجاری حاکم شود افرادی که خود را مقید به دین می دانند صبر پیشه می کنند و اقدام به خانه گریزی منتفی می گردد. 
| 
تعداد منفی ها بسه برات