بلیط پرواز عیدت رو با کمترین قیمت بخر
      
ابراهیمی از معدود کسانی بود که در دوران جوانی خود سالها در کنار غلامحسین بنان به فراگیری آواز ایرانی پرداخت و از اساتید بنام آواز ایرانی محسوب می‌شد که خوانندگان بسیاری نزد او شاگردی کردند. احمد ابراهیمی دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود و خانه موسیقی نیز در سال‌های گذشته در مراسمی از زحمات این هنرمند تجلیل کرد.
کد خبر: ۳۲۷۹۱۵
تاریخ انتشار: ۰۴ تير ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۷ 25 June 2013
احمد ابراهیمی از آخرین ردیف‌دانان خبره موسیقی سنتی ایران و از معدود شاگردان غلامحسین‌خان بنان صبح امروز در حالی بدرود حیات گفت که متاسفانه در میان پیگیران موسیقی اصیل ایرانی نیز کمتر شناختی نسبت به این چهره پیشکسوت موسیقی سنتی ایران وجود دارد.

به گزارش «تابناک»، داریوش صفوت، جلیل شهناز و حال احمد ابراهیمی. هنوز چهله یک استاد سپری نشده که داغ استاد دیگری بر دل می‌ماند و این واقعه در اندک زمانی که از سال 1392 سپری شده، مکرر در حال وقوع است. اتفاقی که از واپسین روزهای سال 1392 با درگذشت همایون خرم آغاز شد و انگار داستان گره خوردن روح این اساتید با نسیم و پرکشیدن‌شان از عالم خاکی را سر باز ایستادن نیست.میراث‌دار بنان در گمنانی بدرود حیات گفت + صوت

احمد ابراهیمی ردیف‌دان و مدرس آواز و خواننده پیش‌کسوت موسیقی ایران از هفته گذشته به دلیل عارضه قلبی در بخش اورژانس بیمارستان امام خمینی (ره) بستری و به علت نبود تخت خالی در بخش آی سی یو این بیمارستان به بیمارستان فرمانیه منتقل شد. این هنرمند موسیقی کشورمان که به گفته همسرش طی روزهای گذشته از نظر جسمی وضعیت رو به بهبودی داشت ساعاتی پیش دارفانی را وداع گفت.

احمد ابراهیمی در سال 1305 در اورامانات کردستان متولد شد. اکثر اعضای خانواده او دستی در موسیقی داشتند و همین امر سبب شد تا او هم با تشویق خانواده به سراغ موسیقی و یادگیری این هنر برود.

ابراهیمی بیش از دوازده سال نداشت که به تهران نقل مکان کرد. در سال 1327 با توجه به صدای خوشی که داشت با استادان بزرگ موسیقی ایران نظیر ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، حسین تهرانی، غلامحسین بنان، ادیب خوانساری آشنا شد و از محضر همگی این بزرگان موسیقی ایران بهره‌مند شد. پس از پنج سال که تحت تعلیم آنان قرار می‌گیرد اولین برنامه رادیویی خود را با محمود ذوالفنون در رادیو تهران اجرا کرد که با تشویق و استقبال مردم روبرو ‌شد.

ابراهیمی پس از یک سال اجرای برنامه‌های مختلف موسیقی در رادیو، به سال 1333 به ارکستر مرتضی‌خان محجوبی ،استاد پیانو که با همکاری محمد میرنقیبی اداره می شد، راه می‌یابد و شکوفایی هنری وی از همین زمان آغاز می‌شود. همکاری او  تا سال 1335 با این ارکستر ادامه داشت.

میراث‌دار بنان در گمنانی بدرود حیات گفت + صوت
از بالا به پایین: حسنعلی صدرنوری(از شاگردان استاد بهزاد)، استاد حسین بهزاد، احمد ابراهیمی

وی از سال 1342 تا اواخر سال 1354 به سمت رئیس دفتر اداره کل فعالیت‌های هنری و از سال 1354 تا اواخرسال 1358 به سمت مدیر امور اداری سازمان ملی "فولکلور"ایران منصوب و مشغول کار می‌شود و ضمناً به برنامه‌های هنری خودش ادامه می‌دهد.

زنده‌یاد احمد ابراهیمی در فروردین ماه 1359 پس از پشت سرگذاشتن بیست و چهار سال مستمر کار هنری و مدیریت هنری  با تقاضای خودش باز نشسته می‌شود. بعد از انقلاب عمده وقت ابراهیمی به آموزش ردیف‌های آوازی به شاگردان و علاقه‌مندان موسیقی‌ آوازی صرف شد.

ابراهیمی از معدود کسانی بود که در دوران جوانی خود سالها در کنار غلامحسین بنان به فراگیری آواز ایرانی پرداخت و از اساتید بنام آواز ایرانی محسوب می‌شد که خوانندگان بسیاری نزد او شاگردی کردند. احمد ابراهیمی دارای مدرک درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود و خانه موسیقی نیز در سال‌های گذشته در مراسمی از زحمات این هنرمند تجلیل کرد.

میراث‌دار بنان در گمنانی بدرود حیات گفت + صوت
منزل محجوبی،از راست: احمد ابراهیمی، حسن ناهید، برادر مرتضی محجوبی، مرتضی خان محجوبی

مراسم تشییع پیکر احمد ابراهیمی، استاد آواز ایرانی روز پنجشنبه 6 تیر، ساعت 9 صبح از مقابل تالار وحدت برگزار می‌شود و برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) منتقل می شود.

متاسفانه حتی قطعات تصویری کوتاهی نیز از اجراهای زنده یاد ابراهیمی با استاد صفوت و دیگر اساتید نیست و قطعات صوتی محدودی در دسترس است که یکی از آنها آوازی است که در مایه شوشتری بر روی یکی از شعرهای مولوی از دیوان شمس با همراهی ارکستر پایور اجرا شده است. این قطعه محزون که چنین شعری دارد را در روز درگذشتش تقدیم‌تان میکنیم.

ای خداوند یکی یار جفاکارش ده
دلبری عشوه ده سرکش خون خوارش ده

تا بداند که شب ما به چه سان می گذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

چند روزی جهت تجربه بیمارش کن
با طبیبی دغلی پیشه سر و کارش ده

ببرش سوی بیابان و کن او را تشنه
یک سقایی حجری سینه سبکسارش ده

گمرهش کن که ره راست نداند سوی شهر
پس قلاوز کژ بیهده رفتارش ده

عالم از سرکشی آن مه سرگشته شدند
مدتی گردش این گنبد دوارش ده

کو صیادی که همی کرد دل ما را پار
زو ببر سنگ دلی و دل پیرارش ده

منکر پار شده ست او که مرا یاد نماند
ببر انکار از او و دم اقرارش ده

گفتم آخر به نشانی که به دربان گفتی
که فلانی چو بیاید بر ما بارش ده

گفت آمد که مرا خواجه ز بالا گیرد
رو بجو همچو خودی ابله و آچارش ده

بس کن ای ساقی و کس را چو رهی مست مکن
ور کنی مست بدین حد ره هموارش ده


دانلود
اشتراک گذاری
خبرهای مرتبط
روی خط سایت ها
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۲۶
انتشار یافته: ۱۷
کارگر جگر سوخته
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۲۱ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
روحش شاد ویادش گرامی
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۰۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
خدابيامرزدش
انشاءالله با تهيه و پخش برنامه هاي موسيقي زنده يا غير زنده در تمامي شبكه هاي راديو و تلويزيون، موسيقي اصيل ايراني را دوصدچندان رونق دهيم
علی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۱۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
خدا رحمتش کند .
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
صدای این عزیزان بخشی از خاطرات و زندگی روز مره و فرهنگ این ملت می باشد خدا او را رحمت کند .اما ...
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۳۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
استاد بنان در مصاحبه ای در سال 1352 چه تجلیلی از مقام هنری این استاد بزرگ می نماید. دریغا که رسانه های این روزگار در شناساندن این نادره دهر به نسل کنونی کوتاهی کردند.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۳۷ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
چقدر هنرمندان اصیل و نجیب این سرزمین مظلومان سر به تیره تراب میکشند یادش گرامی باد و روحش شاد.
همایون
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
خیلی خوشحالم که تابناک موسیقی رو جدی میگیره و بهش اهمیت میده. خییلی ممنون تابناک عزیز
کاویان
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۳۴ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
یادتمامی هنرمندانی که در گمنامی درین دوران زیسته و سر به تیره تراب گذاشته اند از جمله این استاد بزرگوار را گرامی داشته از خداوند هنر آفرین طلب رحمت برایشان دارم
سيد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۳۵ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
لذت شيرين اواي اصيل ايراني هر شنونده اي را مدهوش ميكند.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۰:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
راستي چرا وقتي اين بزرگان مي روند مي نويسيم در گمنامي
ناشناس
|
Netherlands
|
۲۰:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
همانطور که در بیت آخر مرقوم شده شعر از مرحوم رهی معیری است.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۱۲ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
همه نظرات یکدونه نظر منفی هم داشتن. چندتای آخر نداشت من همینجوری منفی زدم یکدست بشه .ببخشید
علی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
تابناک جان خود شما به عنوان یه رسانه چقدر سعی دارین که هنرمندا رو به مردم بشناسونین؟فقط وقتی میمیرند، عزیز میشن.این عادت همه ماست
چوپان
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۱۰ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
تا که بودیم نبودیم کسی
کشت ما را غم بی هم نفسی
وقتی رفتیم همه یار شدند
خفته ایم و همه بیدار شدند
قدر آیینه بدانید تا که هست
نه در آن موقع که افتاد و شکست
ناشناس
|
United Kingdom
|
۲۲:۲۹ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
اصلا نمیشناختمش
خدایش بیامرزد
...
شهریار
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۴۳ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۴
بابا شعر مال رهی معیری است!
...بس کن ای ساقی و کس را چو رهی مست نکن......
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۲۱ - ۱۳۹۲/۰۴/۰۵
موسیقی سنتی را بیشتر ترویج کنید چون فرهنگ ایرانی را در خود دارد.
نظر شما

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

نام:
ایمیل:
* نظر: