چرا پایگاه‌های نظامی ترکیه منفجر می‌شوند؟!

جو ناآرامی و بی‌ثباتی در ترکیه در حال تشدید است و هر روز، خبر جدیدی از وقوع انفجار‌ها و حملات تروریستی در این کشور به گوش می‌رسد. در آخرین مورد از این دست، در انفجاری در یک مرکز پلیس در استانبول، چندین نفر کشته و زخمی شده‌اند.

به گزارش «تابناک»، رسانه‌های ترکیه ساعاتی پیش خبر دادند که بر اثر وقوع یک انفجار در مرکز پلیسی در شهر استانبول، یک نفر کشته و چندین نفر زخمی شده‌اند.

بنا بر این گزارش، هنوز هیچ گروهی مسئولیت این انفجار را بر عهده نگرفته، اما رسانه‌های این کشور، انگشت اتهام را به سوی گروه «پ.ک.ک» گرفته‌اند که در هفته‌های اخیر، چندین حمله دیگر را علیه نیروهای دولتی ترکیه ترتیب داده است.

انفجار استانبول، جدید‌ترین نمونه از مجموعه رخدادهایی است که در هفته‌های اخیر، فضای عرصه عمومی ترکیه را به شدت ناامن و بی‌ثبات کرده است؛ افزون بر این، در چند هفته گذشته، درگیری نیروهای دولتی و ارتش ترکیه با نیروهای مسلح «پ.ک.ک» افزایش یافته و تلفات چشمگیری برای هر دو طرف داشته است.

این گزارش می‌افزاید، یکی از مهمترین گمانه‌هایی که درباره چرایی شکل گیری این فضا در ترکیه مطرح می‌شود، این است که سیاست‌های نادرست دولت «عدالت و توسعه» به رهبری «رجب طیب اردوغان»، با تمرکز بیش از اندازه بر ماجراجویی‌های خارجی و غافل شدن از ملزومات اولیه دولتمداری در داخل، زمینه افراطی شدن فضای داخلی این کشور را فراهم کرده است.

در این باره، باید توجه داشت که پتانسیل اقدامات مسلحانه ضددولتی و همچنین جدایی طلبی، از زمان تشکیل جمهوری ترکیه تاکنون همواره در این کشور بوده، ولی دولت‌های گوناگون در این کشور، همیشه تلاش داشته‌اند به راه‌های گوناگون، این پتانسیل منفی را مهار کنند.

با این حال، از زمان شکل‌گیری امواج انقلاب‌های مردمی در کشورهای منطقه خاورمیانه، دولت اردوغان کوشید با عطف تمرکز و توجهش به فضای خارجی و پیگیری سیاست‌های مداخله‌جویانه، به زعم خود زمینه را برای تبدیل خویش به تنها قدرت مسلط منطقه‌ای فراهم کند.

اما در این میان، نکته‌ای که دولتمردان ترکیه از آن غافل بودند، این که شرایط شکننده، ساختار قومی ناهمگون و پتانسیل بی‌ثباتی سیاسی، عواملی مشترک در میان کشورهای منطقه خاورمیانه هستند و این کشور نیز از این قاعده جدا نیست؛ بنابراین، هر گونه تلاش ترکیه برای استفاده از این عوامل به سود خود در کشورهای منطقه، می‌تواند در ‌‌پایان اثر عکس داشته و به ابزاری علیه خود این دولت تبدیل شود.

در حقیقت، هنگامی که دولت اردوغان، مشغول دامن زدن به شکاف‌های قومی و مذهبی در کشورهای همسایه خود بود، وجود این شکاف‌ها در کشور خود را فراموش کرده و هنگامی که با دمیدن بر آتش ناکارآمدی دولت‌های منطقه، آن را زمینه‌ای برای سلب مشروعیت این دولت‌ها معرفی می‌کرد، از ناتوانی خود در رفع چالش‌های گوناگون داخلی غافل شده بود.

اما در میانه همه این مسائل، قربانی اصلی، تنها مردم ترکیه هستند که با جان خود تاوان اشتباهات و بلندپروازی‌های دولتمردانشان را می‌دهند و روز به روز از فضای روانی سالم برای زندگی در کشور خود فاصله می‌گیرند.