نگاه شما: تعريفي از كارمند

کارمند موجودی است گوش به زنگ که مدام مال دیگران را می‌شمارد. دایم به فکر کار دوم است. از غذا همیشه ناراضی است. جملاتش شرطی بوده و معمولا با «اگر من اینطور بودم، اگر اینجوری بود، اگر مجرد بودم و اگر...» شروع می‌‌شود، ولی به هیچ چیز مثبت قابل لمسی ختم نمی‌شود. همیشه دوستانی دارد که موفق و پولدار شده‌اند. حسرت گذشته را می‌خورد که چرا زمین و ملک و طلا نخریده (پس از هر افزایش ناگهانی یادش می‌افتد). ناراحتی کم پولی و زندگی سخت خود را با دیدن در باز دستشویی به سرعت فراموش می‌کند و خیلی خوشحال می‌شود. همیشه دیر می‌رسد (به هر چیزی که فکر کنی).

بازنده هر معامله خارج از محل کار خود است. (هارت و هورتش مال همکارانش است). خیلی احتیاط می‌کند برای سلامتیش اما همیشه شکم دارد، کمر درد دارد و کچل می‌شود. دست به کار بزرگی بزند مثلا یک ماشین با کلاس بگیرد تا مدت‌ها هر ماه کم می‌آورد. هنوز کلاس زبان می‌رود. هی می‌خواهد از مملکتش برود ولی هی شرایط سخت‌تر می‌شود. معلوم نیست در زندگی در چه چیزی استعداد دارد و یا علاقه‌مند چیست (بسته به شرایط و جو حاکم، علایق و استعدادش در حال تغییر است).

با دیدن یک ساختمان شیک همیشه به این موضوع فکر می‌کند که اگر این ساختمان مال خودش بود دیگر هیچ وقت کار نمی‌کرد (و خیلی سریع تعداد واحد‌ها در هر طبقه ضربدر تعداد طبقات ضربدر حدود مبلغ اجاره هر واحد). هر زمانی که به کارمند مراجعه کنی می‌خواهد تا آخر سال (همان سالی که به او مراجعه کردی) از شرکت برود و تو و همه آدم‌های ذلیل را به حال خودش بسپارد. تو هم مدت‌ها احساس پوچی و ذلالت می‌کنی!

تمام هم و غمش این است که چرا از توانایی‌ها و استعدادش استفاده نمی‌شود. گمان می‌کند با هر چای سبز کیسه‌ای که می‌خورد چه خدمتی به سلامتی بدنش می‌کند.
 
فرستنده: احمدرضا امامي