جايزه اسكار براي « بد من» ليگ قهرمانان
امير وفايي
کد خبر: ۲۴۶۲۳۱
| | 4030 بازدید
اشاره مكرر گزارشگر جوان فينال ليگ قهرمانان اروپا به بازي تدافعي چلسي آن هم با تعابيري مثل «ملال آور» و «كسل كننده» تاريكترين اتفاق فينال «آليانز آرهنا» بود. چلسي در نيمه نهايي مقابل بارسلونا و در مصاف نهايي با مونيخ با ارائه نمايشي استوار بر اولويتهاي تدافعي نقش «بد من» قصه را ايفا كرد اما در پايان هيات داوران چارهاي غير از آنكه «بد من» را براي گرفتن جايزه اسكار به روي سن فرابخواند، نيافت. عاشق فوتبال از پايبندي چلسي به تاكتيكهاي پيچيده تدافعي لذت ميبرد اما آنكه از طريق «پلي استيشن» با فوتبال آشنا شده، چون مدام توپ روي دروازهها نيست خميازه ميكشد، به تيم انگليسي بد و بيراه ميگويد و تلويزيون را خاموش ميكند. تاكتيكهاي تهاجمي گاهي صرفا با تكيه بر توانمنديهاي بازيكنان خلاق پيش ميروند اما 120 دقيقه دفاع كردن در ورزشگاه خانگي بايرن و پيش از آن بارسلونا، نيازمند كار تيمي بسيار منظم و پرهيز از كوچكترين اشتباهات است. چلسي بهترين تيم فصل اروپا نبود اما بيترديد بيش از همه تيمهاي ديگر با واقعيت زندگي كرد.
تيم نسبتا مسن روبرتو دي متئو خوب ميدانست اگر قرار باشد پا به پاي حريفان مطرح اروپايي بدود و مدام از فاز حمله به دفاع و برعكس تغيير موقعيت بدهد به مراحل پاياني جام نخواهد رسيد. بايرن، بارسا و رئال مادريد تيمهاي حريصتري بودند اما در نهايت تيمي قهرمان شد كه استراتژي صحيحتري را برگزيده بود. زيبايي بازي تدافعي چلسي از نگاه علاقهمندان فوتبال دور نماند. در اين ميان عدهاي هم فوتبال زيبا را در بازيهاي سراسر تهاجمي و رد و بدل شدن گلهاي پياپي جست و جو ميكنند و وقتي اين اتفاق رخ نميدهد حس كسي را دارند كه به شهر بازي رفته اما از كيفيت لوازم بازي چندان به وجد نيامده. مبارزه تا لحظه آخر و تلاش براي زنده ماندن، ويژگي منحصر به فرد چلسي در ليگ قهرمانان بود. بارها به اين باور رسيديم كه كار آبيها تمام شده. زماني كه در ايتاليا با سه گل مغلوب ناپولي شدند و بايد در بازي برگشت جبران ميكردند،
زماني كه در خانه گل تساوي را از بنفيكا پذيرفتند و به نظر ميرسيد تيم پرتغالي ميتواند با يك گل ديگر كار را تمام كند اما اين چلسي بود كه بلافاصله تغيير چهره داد و گل ديگري را به ثمر رساند، زماني كه در نوكمپ دو گل از بارسلونا خوردند و جانتري هم اخراج شد اما آنها دوباره بازگشتند و به گل ديگري رسيدند، زماني كه در نيمه دوم همان بازي ليونل مسي پشت ضربه پنالتي ايستاد، زماني كه بايرن در 10 دقيقه پاياني فينال پيش افتاد و تماشاگرانش جشن قهرماني را آغاز كردند و زماني كه پيتر چك در وقت هاي اضافه به چشمهاي آرين روبن پشت نقطه پنالتي زل زده بود.
چلسي تدافعي هرگاه احتياج داشت و اراده كرد جلو رفت، ضربهاي زد و به موقعيت استراتژيك اصلي خود بازگشت. قهرمان اروپا نه كريس رونالدو داشت و ليونل مسي. پس آنها تصميم گرفتند يك دژ محكم مقابل دروازه شان بسازند. دژي كه هر يك از اعضاي تيم نقش كوچك اما تاثيرگذاري را در آن برعهده داشتند.
تهران امروز
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟