سنت​های خطرناک برخی کشورها +تصاویر

رسوم و سنت‌ها از آن دست پدیده‌هایی است که در هر گوشه از این کره خاکی حکایت خاص خود را دارد. مردم هر گوشه از زمین پهناور با گرامیداشت سنت‌های خود به نوعی به گذشتگانشان احترام می‌گذارند.

 به گزارش «24»، رسوم و سنت‌ها از آن دست پدیده‌هایی است که در هر گوشه از این کره خاکی حکایت خاص خود را دارد. مردم هر گوشه از زمین پهناور با گرامیداشت سنت‌های خود به نوعی به گذشتگانشان احترام می‌گذارند.

معمولا اجرای سنت‌ها و آداب و رسوم در سراسر دنیا کاری پسندیده به شمار می‌آید و مردم نسل اندر نسل و سینه به سینه آن را به نسل‌های بعدی خود انتقال می‌دهند که سنت شان از بین نرود.

اما حکایت خطرناکترین سنت‌های دنیا که حتی بعضا تلفات و خسارت‌های فراوان به جای گذاشته، داستانی خواندنی است که در این گزارش آن را می‌خوانید:

در این رسم خطرناک که در اصطلاح Hazing  گفته می‌شود، کسانی که تازه وارد کالج شده اند، با صحنه‌های نه چندان خوشایندی مواجه می‌شوند. در این خوشامد گویی نامتعارف تازه واردها به چیزی بسته می‌شوند و با شوخی‌های خطرناک، آزار و اذیت و حتی آب پاشی مورد استقبال با سابقه تر‌ها قرار می‌گیرند. با اینکه اجرای این رسم ممنوع شده و حتی یک کشته هم برجای گذاشته اما اجرا کنندگان حاضر نیستند، دست از این کار خطرناک خود بکشند.


این سنت نیز هیچ دست کمی از آن خوشامدگویی عجیب و غریب ندارد. عاشقان و دلباختگان گاوبازی در اسپانیا از سال 1910 تا همین امسال در یک جشنواره یک روزه به استقبال یا بهتر است بگوییم به جنگ گاوها می‌رفتند و با تحریک و تهیدید، آنها را به سمت خود می‌کشاندند و خود باید از دستشان در می‌رفتند!

آخرین مسابقه گاوبازی همین امسال در ایالت پامپلونا برگزار شد و در طول یک قرن برگزاری این رقابت خطرناک 15 نفر کشته و البته بسیاری هم زحمی شده اند.


در روسیه، شیرچه روی‌های حرفه ای، آغاز سال نو میلادی را با شیرجه زدن در عمیق ترین دریاچه آب شیرین دنیا یعنی بایکال جشن می‌گیریند. آنها پس از اینکه بخشی از یخ‌های سطح دریاچه را شکستند و به آب رسیدند، به درون این دریاچه 40 متری بپرند و یک درخت را در کف دریاجه قرار دهند و بعد هم دور آن رقص و پایکوبی می‌کنند.

ظاهرا شیرجه زدن در دریاچه آنهم برای شیرچه روی‌های حرفه ای کار چندان سختی نیست، اما در هر صورت بایکال عمیق ترین دریاچه دنیاست.

بسیاری از ما با درخت کریسمس آشنا هستیم؛ در ختی زنده یا مصنوعی که با آغاز سال نو میلادی زینت بخش بسیاری از خانه‌های مسیحی می‌شود. تا اینجا هیچ مشکلی وجود ندارد. اما مشکل از جایی شروع می‌شود که این درختان بعضا باعث آتش سوزی می‌شوند و طبق آمار از سال 2003 تا 2006 میلادی، 240 نفر قربانی این آتش سوزی‌ها شده اند.

درست است که آمار این آتش سوزی‌ها نسبتا کم است، اما به هرحال از بین رفتن انسانها، انهم در روزهای آغاز سال نو، امری دردناک است.


این رسم که معنای تحت اللفظی آن ستون‌های غرورانگیز است و هر شش سال یکبار در پایتخت ژاپن برگزار می‌شود، دو بخش به نام‌های یاماداشی و ساتوبیکی دارد که اولی در ماه می و دومی در ماه آوریل انجام می‌گیرد.

در مراسم ماه می که بخش خطرناک این سنت محسوب می‌شود، مردان به جنگل می‌روند، درختان را قطع می‌کنند، به تنه درخت ریسمانی می‌بندند، سوار آن می‌شوند و بعد از بالای کوه به سمت پایین می‌آیند.
در این مراسم خیلی‌ها زخمی و حتی کشته می‌شوند.