دیکتاتورهای منطقه به دنبال رویه سازی حقوقی علیه کشورمان

برخی کشورهای عرب حوزه خلیج فارس، این بار بازي جديدي را در حوزه ورزش عليه جمهوری اسلامی ايران آغاز كرده اند.

به گزارش «تابناك»، پس از آنكه فدراسيون فوتبال قطر، چندي پيش در نامه اي به كنفدراسيون فوتبال آسيا ـ AFC ـ اعلام كرد كه تيم هاي باشگاهي اين كشور براي بازي با باشگاه هاي ايرانی به كشورمان سفر نخواهند كرد، اين بار نوبت به فدراسيون فوتبال عربستان شده تا در نامه اي به فدراسيون فوتبال آسيا، خواستار حضور نیافتن تيم هاي عربستاني در ايران بشود.

بنا بر اين گزارش، گويا بازي برعکس شده و اينك كه موج انقلاب های عربي و جنبش هاي مردمي در كشورهاي عربي بالا گرفته و از سويي حاكمان اين كشورها با خشن ترين رفتار و ابزار ممكن به سركوب مردم خود مي پردازند، به جای اينکه ايران از اين حربه ـ بر فرض ضرورت ـ بهره گیرد و به استناد وجود خشونت هاي زياد در كشورهاي عربي، تيم هاي ورزشي خود را به اين كشورها اعزام نكند، این کشورها همچون هميشه از حسن ظن ايرانيان سوء استفاده كرده و چنان دست پيش گرفته و خود را به فراموشي زده اند كه گويي اصلا اتفاقي در كشورهايشان در حال جريان نيست.

اما نکته مهم این است که سران عرب منطقه، از اين بازي جديد، دنبال نوعی رويه سازي هستند تا در صورت اعتراض نکردن ايران به اين روند، آن را در دعاوی گوناگون، تبديل به يك رويه حقوقی علیه جمهوری اسلامی ایران كنند.

اين در حالي است كه بی شک، مسئولان سياسي و ورزشي ايران در اين سال ها به این حقه ها پي برده و ديگر پذيرفتني نيست كه ايران در برابر این دست شیطنت ها موضع انفعالي داشته باشد؛ بنابراین، باید منتظر بماند تا آنها ادعايي را طرح کرده و سپس به دنبال پاسخ بگردد.

در واقع، هم اکنون سران این کشورها با رندي تمام، به دنبال چينش و رقم زدن یک بازي جدید براي فرافكني معضلات و مشكلات حكومت هاي خود به بیرون از مرزها هستند و چه كشوري بهتر از ايران كه در اين سال ها با تبليغات رسانه هاي عربي و غربي براي چنين منظوري آماده شده و اكنون كه نوك حملات ضد ايراني در ميان حکام دیکتاتور منطقه به ويژه در كويت و عربستان بالا گرفته است، آنان فوتبال را بهانه قرار داده اند تا از رقابت حيثيتي بين تيم هاي فوتبال ايران و باشگاهاي عرب براي مشروع سازی و مشروعيت بخشی سياسي خود و خاندان حاكم بهره گیرند.

بديهي است، با اندك تبليغاتي، مي توان يك رقابت ورزشي را كه امروزه با غرور، تعصب و غيرت ملت ها گره خورده است، به نزاعي سياسي تبديل كرد و در اوج بحران مشروعيت از اين رقابت براي تحريك احساسات ناسيوناليستي و فراموش كردن معضلات داخلي استفاده كرد.

اما مسئولان ورزشي و سياسي ايران، بايد بدانند كه موضع گيري هاي اعراب در اين زمينه تصادفي نيست و آنان، آگاهانه توپ سياست را به زمين فوتبال انداخته اند.

و اما یک نکته مهمتر و آن اینکه با وجود چنين تحركاتي از سوي اعراب در كنفدراسيون فوتبال آسيا، امروز روز حسرت براي مردمی است که مدیران و مسئولانش با ندانم كاري هاي بچگانه خود، جايگاه ايران در كميته اجرايي فدراسيون فوتبال آسيا را از دست داده و تنها خنده تحویل ملت دادند؛ جايگاهي كه تريبون ايران در كنفدراسيوني بود كه اغلب مقامات آن عرب هستند و اعرابي كه هميشه حمايت مسئولان فوتبال ايران را نيز براي تصاحب چنين پست هايي با خود داشته اند.