مشكل ديگر ما كمبود خودكار بود...!

سرويس دفاع مقدس ـ كتاب تبسم اشكها خاطرات آزاده عبدالحميد اكبرنيا مي‌باشد. اكبرنيا، نوجوان 15 ساله ، با وجود شهادت برادرش در جنگ، به اتفاق پدر و برادر ديگرش در سال 1361 براي شركت در عمليات والفجر مقدماتي به جبهه اعزام مي‌گردد. بسياري از همرزمانش در برابر او به شهادت مي‌رسند و تقدير اسارت را براي او رقم مي‌زند.

به گزارش «تابناک»، مطالعه كتاب «تبسم اشكها»، خاطرات شيرين آزاده اكبرنيا كه با قلمي شيوا، جذاب و صادقانه نوشته شده است، براي نسلي كه آن دوره را تجربه نكرده‌اند، بازنمون اين معماست؛ كه چرا عراق و صدّام با همه‌ي حمايتهاي ابرقدرتها و كشورهاي ثروتمند منطقه، هرگز نتوانست نه در جبهه و نه حتي در اردوگاه‌هاي اسرا كمترين موفقيتي كسب نمايد.

آزاده عبدالحميد اكبرنيا در مقدمه اين كتاب چنين آورده است:

«وقتي جنگ شروع شد، من سيزده ساله بودم و خيلي دوست داشتم كه به جبهه بيايم . اما مسئولين چنين اجازه‌اي به من نمي‌دادند. بعدتر با اجازه پدرم به جبهه رفتم. در بهمن سال 1361 در عمليات والفجر مقدماتي، به همراه تعدادي از دوستانم به اسارت نيروهاي دشمن درآمديم. بيش از هفت سال و نيم را در 4 اردوگاه عراقي گذراندم.»

تبسم اشكها كتابي است شامل عناوين متنوعي از جمله: آغاز اسارت، خواب آزادي،آمدن هيئت صليب سرخ، برنامه‌هاي فرهنگي آزادگان ، دعايي كه زود به اجابت رسيد،حمله به عزاداران حسيني،دهه فجر، انتقال به رمادي، ، حفظ قرآن، پذيرش قطعنامه 598، زيارت كربلا و نجف،پيام نوروزي حاج آقا ابوترابي، خبر ارتحال امام خميني(ره)، پيش به سوي آزادي و....»

اكبر نيا در اين كتاب توضيح مي‌دهد چگونه به راحتي مي‌شود با سختي‌هاي طاقت‌فرسا كنار آمد، چگونه برخي قضاوتهاي سطحي و تدبيرهاي نابجا، كاري را كه دشمن از انجامش ناتوان بوده به انجام ‌رساند.

در بخشي از اين كتاب با عنوان «يك اختراع ديگر» چنين مي‌خوانيم:

«مشكل ديگري كه ما داشتيم كمبود خودكار بود. درست است كه خودكار و استفاده از آن آزاد بود، ولي خود عراقيها هيچگونه خودكار و قلمي به ما نمي‌دادند و ما فقط مي‌توانستيم از صليب سرخ خودكار بگيريم و با توجه حجم استفاده از اين خودكارها، جوهر آنها به زودي به اتمام مي‌رسيد. براي رفع اين مشكل و براي به دست آوردن جوهر خودكارها، تعدادي از بچه‌هاي خلاق و مبتكر اردوگاه دست به كار شدند و با استفاده از دوده‌هايي كه در جداره دودكش حمام باقي مي‌ماند و اضافه كردن مقداري نفت به آنها، جوهر مشكي و با استفاده از برگ گلهاي نازي كه پيرامون باغچه‌ي سبزيجات كاشته شده بود، جوهر آبي براي خودكارها درست كردند و اين ابتكارات باعث شد كه از لحاظ امكانات نوشتاري به خودكفايي برسيم.»

كتاب تبسم اشكها نوشته عبدالحميد اكبرنيا در سال 1389 توسط انتشارات پيام آزادگان در 262 صفحه به چاپ رسيده است.