فصل جدید حسن یزدانی و ۳ قهرمان مغموم؛ مزد میزبانی خوبِ کرمان، روز فوقالعاده مازندران و پایانی برای یک قهرمان؟
تلاش و این انگیزه تمام نشدنی از سوی حسن یزدانی، واقعاً شایسته احترام است. کسی که ۱۰ مدال جهانی و المپیک در کارنامه دارد، در ۳۲ سالگی بعد از دو بار جراحی کتف به دو وزن بالاتر آمده و حریف بسیار جوانترش را مغلوب میکند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، اگر انتخابیهای سه وزن تیم ملی آزاد برای شرکت در مسابقات جهانی و شور و هیجان آن نبود، بیشک این یکی از بیکیفیتترین مسابقاتی بود که در کشتی ایران برگزار شد که البته میزبانی بسیار خوب کرمان نیز نقطه پررنگ جام تختی امسال بود. کرمان مزد میزبانی خوبش را هم با ساعات پرهیجانی گرفت که رکورددار کشتی ایران آنجا روی تشک رفت و فصل جدیدی از زندگی ورزشیاش را در کرمان رقم زد.
یونس امامی، محمدمبین عظیمی و امیرعلی آذرپیرا سه قهرمان مغموم انتخابیهای روز گذشته بودند، همه شایسته و پرتلاش و امیرمحمد یزدانی، امیرحسین فیروزپور و حسن یزدانی و اساساً مازندرانیها خوشحال به خانه بازگشتند. تیم اعزامی به قهرمانی جهان را ۹ کشتیگیر مازندرانی تشکیل میدهند و احمد جوان تنها کشتیگیر غیر از این استان است که به قزاقستان خواهد رفت.
سومین تلاش امیرمحمد و اولین دوبنده در ۷۴ کیلو؛ مُهر پایان بر دوره قهرمانی یونس امامی؟!
امیرمحمد یزدانی در دو کشتی ۱۰ بر ۶ و ۱۱بر ۷ یونس امامی را برد. او از همان ثانیه اول مبارزه تاکتیک بهتری را اتخاذ کرده و برتری خودش را نسبت به حریف نشان داد. امیرمحمد که دو نشان نقره جهانی در اوزان ۶۵ و ۷۰ کیلوگرم دارد حالا در سومین وزن خود ملیپوش ایران شده است، در حالیکه این برای سومین بار بود که در چرخه ۷۴ کیلوگرم برای دوبنده تیم ملی تلاش کرد.
یونس امامی که در این سالها ملیپوش ۷۴ کیلوگرم ایران بوده و دو نشان برنز اوزان ۷۰ و ۷۴ کیلوگرم را از آن خود دارد، بعد از برنز سال ۲۰۲۲، دیگر هرگز در قامت یک مدعیِ در حد مدال در مسابقات جهانی و المپیک حاضر نشد.
او طی سالهای ۲۰۲۳، المپیک ۲۰۲۴ و جهانی ۲۰۲۵ نماینده ۷۴ کیلوگرم ایران بوده و مدالی نگرفت، حالا امیرمحمد یزدانی با انگیزههای خاص خودش دوبنده را از آن خود کرده و همچنان هم فاکتورهایی دارد که هم میتواند تاج پادشاهی ۷۴ کیلوگرم جهان را بر سرش بگذارد و هم همان دور اول حذف شود. امیرمحمد باید از خود یک کشتیگیر درجه یک قابل اعتماد بسازد، او توان فنیاش را دارد که به این مهم برسد.
هرچند یونس امامی قرار است به بازیهای آسیایی برود، اما باید دید شکستی که در کرمان تجربه کرد، آخرین سال حضورش در تیم ملی ایران را رقم زد؟ او چند سال است که از فرم مطلوب و مدالآور خود خارج شده، اما کادرفنی همچنان او را مطمئنترین ۷۴ کیلوگرم ایران تشخیص میداد و باخت بیچون و چرایش در کرمان، شاید مهر تأیید بر پایان دوره قهرمانی او در سطح اول کشتی ایران باشد.
ابهام بزرگ ۹۲ کیلوگرم و کشتیگیری که حامی نداشت
یک روز گذشته از انتخابی ۹۲ کیلوگرم، همچنان بحث و جدل در مورد نحوه انتخابی این وزن زیاد است. عدهای معتقدند برد امیرحسین فیروزپور بعد از باخت در کشتی اول، به مثابه رسیدن به «یک برد» عنوان شده در چرخه است و بخش زیادی هم بر این باورند که باید کشتی سوم برگزار میشد.
نکته مهم دیگر هم اینکه محمدمبین و پدرش علی عظیمی هم که در کُچ او نشسته بود، نمیدانستند فیروزپور بعد از باخت در کشتی اول و برد در مبارزه دوم به عضویت تیم ملی درمیآید. به نظر در این وزن هرگز عدالت رعایت نشد، حتی اگر دو برد قبلی و چند ماه گذشته محمدمبین عظیمی مقابل فیروزپور را نادیده بگیریم که این اتفاق در جریان لیگ برتر ایران رخ داد و برد و باخت دو کشتیگیر برای تیمهایشان (بانک شهر و استقلال) از اهمیت بسیار بالایی برخوردار بود و در نهایت هم تکلیف قهرمان مسابقات را روشن کرد.
مسئله اصلی حضور مداوم او در مسابقه بود، از این مسابقه به آن مسابقه؛ در حالیکه در سالهای قبل نه تنها قهرمان امیدهای جهان که دارنده مدال برنز هم از شرکت در مسابقات کشوری معاف میشد، اما عظیمی بعد از آنکه سال گذشته طلای زیر ۲۳ سال جهان را مقتدرانه گرفت، در لیگ هم دو کشتی خوب مقابل فیروزپور داشت که البته این تصمیم خود عظیمی بود و نفع مالی داشت، اما تنها قهرمان امیدهای جهان این سالها بود موظف به شرکت در مسابقات قهرمان کشوری، مرحله اول چرخه در تبریز شد.
آنجا خیلی بهتر از ابوالفضل رحمانی به فینال ۹۲ کیلوگرم رسید، اما فینال را ۷-۷ به او باخت و باتوجه به اینکه رحمانی فقط در فینال خوب ظاهر شده بود، کادرفنی هر دو کشتیگیر را به تورنمنت زاگرب برد. در کرواسی محمدمبین عظیمی طلا گرفت و در کشتی مستقیم هم حریف ایرانیاش را برد تا ابوالفضل رحمانی از چرخه ۹۲ کیلوگرم حذف شود.
عظیمی به قهرمانی آسیا رفت و باز هم طلا گرفت و به مرحله نهایی انتخابی تیم ملی رسید. آن سو امیرحسین فیروزپور بعد از برنز سال گذشتهاش در قهرمانی جهان، فقط در تورنمنت آلبانی روی تشک رفت و طلا گرفت و بعد از آن، کشتی اول را ۲-۲ به عظیمی در کرمان باخت، در کشتی دوم ۲ بر یک پیش افتاده بود و مبین عظیمی با تصور اینکه کشتی ۱-۱ مساوی شده و کار را در مبارزه سوم از همان ابتدا به سود خود خواهد کرد، در ۳۰ ثانیه پایانی این مبارزه برخلاف کشتی اولش که امتیاز برد را در همین واپسین ثانیهها گرفت، آرام مبارزه را تمام کرد و بعد از کشتی متوجه شد که فیروزپور به عنوان ملیپوش انتخاب شده است!
چیزی که موضوع را در مورد عظیمی ناراحتکنندهتر میکند، یک هیئت کشتی ضعیف و عدم حمایت از سوی آنهاست. اگر چنین اتفاقی برای کشتیگیران استانهای صاحب کشتی رخ میداد، هرگز سکوت نمیکردند.
برگ برنده حسن یزدانی در مصاف با آذرپیرا و قهرمانی که شایسته احترام بسیار است
گلِ کشتیهای دیروز برای تماشاگران مبارزه حسن یزدانی و امیرعلی آذرپیرا بود، هرچند که مبارزه امیرمحمد یزدانی و یونس امامی هیجانانگیزتر و با ردوبدل شدن فنون زیادی همراه شد. حسن یزدانی باز هم سالن را پر کرد، او در این سالها به قهرمانی تبدیل شده که هر کجای ایران روی تشک بیاید، در سالن جای سوزن انداختن نخواهد بود.
خیلیها دوست نداشتند و ندارند شکست حسن یزدانی را ببینند، نگرانی زیادی از این باب وجود داشت که او هم مثل خیلی از قهرمانانمان با شکست نرود، اما حسن یزدانی برد و برای یازدهمین مدال جهانیاش دورخیز کرد.
چیزی که به وضوح مشخص بود، حسن یزدانی هرچند آذرپیرا را برد، اما در جهانی ۲۰۲۶ کار بسیار سختی در پیش دارد و با این سبک کشتی گرفتن، که امتیازاتش را صرفاً با خروج حریف از تشک به دست آورد، بعید است بتواند مقابل عبدالرشید سعداللهیف، کایل اسنایدر و آرش یوشیدای پرزور اجرا کند و برایش برد به همراه داشته باشد.
آذرپیرا هر بار که جرأت به خرج داد و زیرگیری کرد، توانست تبدیل به امتیازش کند، نایبقهرمان سال ۲۰۲۵ جهان و دارنده برنز المپیک، اگر از همان ابتدا شجاعانه مقابل حسن یزدانی قرار میگرفت، قادر به شکستش بود، اما حسن یزدانی همچنان در ایران یک برگ برنده بزرگ دارد، اینکه از نام و عناوینش میترسند و او سه-هیچ برنده مقابل حریفان ایرانیاش روی تشک میآید.
البته که این تلاش و این انگیزه تمام نشدنی از سوی حسن یزدانی، واقعاً شایسته احترام است. کسی که ۱۰ مدال جهانی و المپیک در کارنامه دارد، در ۳۲ سالگی بعد از دو بار جراحی کتف به دو وزن بالاتر آمده و حریف بسیار جوانترش را مغلوب میکند.
او میتوانست بعد از لیگ که طبعاً به دلیل یک سال و نیم دوری از مسابقه وزنش بسیار بالا رفته و بیش از ۱۰۰ کیلوگرم شده بود، به ۹۲ کیلوگرم بیاید و در صورت عبور از دو مدعی جوان داخلی –فیروزپور و عظیمی- خیلی راحتتر در این وزن غیرالمپیکی به مدال یازدهمش برسد، اما او چالش سختتر را انتخاب کرد، چون به المپیک ۲۰۲۸ و کار نیمهتمامش فکر میکند.
در هر میدان مبارزه ای آمادگی بدنی و فنی بودن شرط لازم ولی اراده مبارز شرط کافیه!!