بنزین ۱۳۵ میلیونی همچنان زیر تیغ ناترازی/ فقدان نقشه راه برای مدیریت تقاضا
در شرایطی که به گفته برخی اعضای کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی مصرف بنزین کشور به بیش از ۱۳۵ میلیون لیتر در روز رسیده و فاصله قابل توجهی با تولید داخلی دارد، نمایندگان مجلس همچنان بر مخالفت با افزایش قیمت بنزین و تمرکز بر سیاستهای غیرقیمتی برای مدیریت مصرف تأکید دارند.
به گزارش سرویس انرژی تابناک، مصرف بنزین در ایران رکوردهای تازهای را یکی پس از دیگری جابهجا میکند؛ تا جایی که برخی نمایندگان مجلس از عبور مصرف روزانه از مرز ۱۳۵ میلیون لیتر سخن میگویند؛ عددی که نهتنها فاصله معناداری با ظرفیت تولید کشور دارد، بلکه ایران را از صادرکننده بنزین به واردکننده این فرآورده راهبردی تبدیل کرده است. با این حال، در حالی که شکاف میان تولید و مصرف هر روز عمیقتر میشود و میلیاردها تومان از منابع کشور صرف تأمین این ناترازی میشود، همچنان نسخه غالب سیاستگذاران، مخالفت با هرگونه اصلاح قیمتی و امید بستن به راهکارهایی است که سالهاست درباره آنها صحبت میشود اما دستاورد ملموسی در کنترل مصرف نداشتهاند.
سؤال اساسی اینجاست که اگر افزایش قیمت بنزین راهحل نیست و توسعه حملونقل عمومی، گسترش CNG، نوسازی ناوگان و ارتقای بهرهوری نیز سالهاست در حد شعار و برنامه باقی مانده، قرار است این ناترازی فزاینده چگونه مهار شود؟ آیا تکرار سیاستهای ناکام گذشته میتواند مصرف افسارگسیخته سوخت را کنترل کند یا کشور در حال نزدیک شدن به نقطهای است که هزینه تعلل در تصمیمگیری از هزینه هر اصلاحی بیشتر خواهد شد؟
در همین زمینه فرهاد شهرکی، نایبرئیس اول کمیسیون انرژی مجلس در گفتگو که با تابناک با اشاره به ناترازی تولید و مصرف بنزین گفت: ایران از صادرکننده به واردکننده بنزین تبدیل شده و بخشی از منابع ارزی کشور صرف واردات سوخت میشود.
وی با بیان اینکه افزایش مصرف، فرسودگی ناوگان و ضعف حملونقل عمومی از عوامل اصلی این وضعیت است، تأکید کرد: در شرایط اخیر و با محدودیتها و آسیب به بخشی از ظرفیت تولید سوخت، سهمیه نرخ دوم (۳۰۰۰ تومانی) کاهش یافته و سهمیه ۵۰۰۰ تومانی نیز حذف شده است.
این نماینده مجلس با انتقاد از اجرای یکسان این سیاست در سراسر کشور گفت: در برخی مناطق مانند سیستان و بلوچستان، نبود حملونقل عمومی موجب وابستگی کامل مردم به خودروهای شخصی شده و اجرای یکسان سیاست سهمیهای، با شرایط مناطق مختلف همخوانی ندارد. در شرایط فعلی برنامهای برای افزایش قیمت بنزین وجود ندارد و راهکار اصلی، سیاستهای غیرقیمتی است. به گفته او، افزایش قیمتها در گذشته اثر کوتاهمدت داشته اما در بلندمدت اثر پایدار بر کنترل مصرف نداشته است.
از سوی دیگر علیرضا سلیمی، عضو هیئترئیسه مجلس نیز در گفتگو با تابناک با اشاره به جلسه وبیناری با وزیر نفت و رئیس سازمان بهینهسازی انرژی، بر ضرورت ارتقای بهرهوری انرژی تأکید کرد و گفت: ایران در شاخص بهرهوری انرژی نسبت به بسیاری از کشورها وضعیت نامطلوبی دارد. وی با اشاره به احکام برنامه هفتم توسعه افزود: انتقال سهمیه سوخت به کارت بانکی میتواند به شفافیت مصرف کمک کند و از ابزارهای کنترلی مؤثر در مدیریت مصرف سوخت باشد.
در همین زمینه مصطفی نخعی، سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس نیز با تأکید بر ضرورت سیاستهای غیرقیمتی، توسعه حملونقل عمومی، خودروهای دوگانهسوز و گسترش CNG را از مهمترین راهکارهای کاهش ناترازی دانست.
وی با اشاره به ظرفیت حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیون مترمکعبی CNG در کشور گفت: در حال حاضر کمتر از نیمی از این ظرفیت استفاده میشود و با بهرهبرداری کامل، امکان جایگزینی بخش قابل توجهی از مصرف بنزین وجود دارد. نخعی همچنین نسبت به برخی طرحهای غیرقیمتی مانند انتقال سهمیه به کارت بانکی ابراز تردید کرد و خواستار بررسی کارشناسی دقیقتر شد.
رضا سپهوند، دبیر کمیسیون انرژی مجلس نیز با اشاره به حملات به زیرساختهای پتروشیمی گفت: هدف این اقدامات، کاهش درآمدهای ارزی و ایجاد اخلال در زنجیره تولید کشور است.
وی با تأکید بر مخالفت مجلس با افزایش قیمت بنزین، اصلاح سهمیهبندی، توسعه CNG و کاهش وابستگی حملونقل به بنزین را از راهکارهای اصلی مدیریت مصرف عنوان کرد.
سپهوند همچنین با اشاره به اختلاف مصرف و تولید بنزین گفت: در حالی که مصرف روزانه باید حدود ۸۰ میلیون لیتر باشد، اکنون به بیش از ۱۳۵ میلیون لیتر رسیده که نشاندهنده شدت ناترازی در بخش سوخت کشور است.
آنچه از اظهارات اعضای کمیسیون انرژی مجلس برمیآید، اجماع بر سر «عدم افزایش قیمت بنزین» است؛ اما واقعیت این است که ناترازی بنزین با شعار و تأکید بر سیاستهای غیرقیمتی به تنهایی برطرف نخواهد شد. تجربه سالهای گذشته نشان داده بسیاری از راهکارهای مطرحشده از جمله توسعه حملونقل عمومی، گسترش CNG، نوسازی ناوگان فرسوده و ارتقای بهرهوری انرژی، بارها در اسناد بالادستی و برنامههای توسعه تکرار شدهاند، اما به دلیل ضعف اجرا و کمبود سرمایهگذاری، هیچگاه به نتایج مورد انتظار نرسیدهاند.
به نظر میرسد حل بحران بنزین نیازمند یک بسته سیاستی جامع است؛ بستهای که در آن نخست توسعه فوری ناوگان حملونقل عمومی در کلانشهرها و شهرهای بزرگ به یک اولویت ملی تبدیل شود. دوم، دولت با ارائه مشوقهای اقتصادی، روند جایگزینی خودروهای فرسوده را تسریع کند؛ چراکه بخش مهمی از مصرف مازاد سوخت ناشی از تردد میلیونها خودروی کمبازده در جادهها و شهرهاست. سوم، ظرفیت مغفولمانده CNG که سالها برای آن سرمایهگذاری شده، بهصورت جدی فعال شود تا بخشی از بار مصرف بنزین کاهش یابد.
در کنار این موارد، مقابله با قاچاق سوخت، هوشمندسازی نظام سهمیهبندی، واقعیسازی تدریجی الگوی مصرف و اجرای دقیق استانداردهای مصرف خودرو نیز باید در دستور کار قرار گیرد. در غیر این صورت، حتی اگر قیمت بنزین ثابت بماند، روند فزاینده مصرف و افزایش واردات سوخت میتواند فشار بیشتری بر منابع ارزی کشور وارد کند.
چالش اصلی امروز نه صرفاً قیمت بنزین، بلکه فقدان یک نقشه راه عملیاتی برای مدیریت تقاضاست؛ موضوعی که اگر همچنان به تعویق بیفتد، ناترازی فعلی را به بحرانی پرهزینهتر برای اقتصاد ایران تبدیل خواهد کرد.
دور دور ها و قاچاق چگونه باید جلوی اینها گرفته بشه؟!! 
| 
دور دور شاید کار شما باشه وگرنه مردم پول مفت ندارن برای دور دورعمده بنزین و گازوئیل هم قاچاق نمیشه همین مردم هستند که سهمیه جوابگو نیست و مجبورن به هر قیمتی برای کار و نیاز خرید کنن
یاد بگیرید پوپولیسم نباشید
| با بنزین و گازوئیل لیتری 300هزار تومانخیلی خوب گرفته خواهد شد
بدیهی است که دیگر قاچاقی هم نخواهد شد.
بنزین رو گرون کنید که به ماشین گرونتون هم بخوره. خلایق هر چه لایق | فرد متمولی میگفت کاش بنزین بشود لیتری 100 تومن. یک باک من میشود6 میلیون در عوض برای من خیابان ها خلوت میشود . حل ناترازی بنزین با دست کشیدن شماها از سود هنگفت فروش لگن های از رده خارج بی کیفیت پر مصرف داخلی و اجازه واردات خودروهای بروز هیبریدی بدون تعرفه های نجومی امکانپذیر هست که این دو هیچوقت اتفاق نمیفته. بقیه چیزایی که گفتی همش شعار و کارای نشدنی نست بنزین باید دو نرخی شود. نرخ اول همان 3000 تومان با مقدار سهمیه معقول و نرخ دوم به قیمت بنزین وارداتی. منتها مابه التفاوت نرخ وارداتی با 5000 تومان باید بدون کم و کاست به حساب مردم واریز شود. این کار هم باید به تدریج انجام شود. یعنی ابتدا بنزین 5000 تومانی به نرخ 10000 تومان تغییر یابد و مابه التفاوت آن به هر کد ملی اختصاص یابد سپس 45 روز بعد 5000 تومان دیگر اضافه شود و مابه التفاوت آن به حساب مردم واریز شود و الی آخر. خواهید دید که در یک بازه 1 ساله، هم مصرف کنترل میشود، هم ترافیک و آلودگی هوا کمتر میشود و هم حمل و نقل عمومی و خودروهای کم مصرف و برقی رونق پیدا میکنند و هم ثاچاق سوخت کمتر میشود. بنزین را لیتری 590 هزار تومان کنید تا از کشورهای دیگر به داخل ایران قاچاق کنند و ناترازی خودبخود رفع شود. این بساط کارت سوخت و سهمیه و... همه را جمع کنید. اول خودرو برقیو استاندارد با قیمت مناسب بدید به مردم و شرایط عادلانه بعد بگید ناتراز با خودرو حلبی پر مصرف چه توقعی هست - این ثروت ملی بی نظیر و نفیس را می ریزند در باک موتور های تریل و موتورهای خشن تر و تک چرخ می زنند و شاسی بلند ها هم تا سحر می چرخند و دودش را به حلقوم دوچرخه سواران محترم و مسؤول فرو می کنند. این چه وضعی هست؟با پول این بنزین ها می شود صدها بیمارستان و مدرسه و کارخانه ساخت.
به نظرم واردات ماشین با تعرفه صفر وتعطیلی کامل دو خودرو ساز و آزاد سازی قیمت بنزین مطابق فوب خلیج فارس و واردات وخرید وفروش بنزین توسظ شرکت های خصوصی راه درمان است همین و همین اکر این کار انجام بشه خیلی از مسائل اقتصادی حل و دولت نیز با فروش سوخت به شرکت های خصوصی می تونه بودجه خوبی برای اداره بخشی ازکشور تامین کنه . حتی حقوق پرسنل و مدیران بیکار شده دو خودور ساز رو هم تامین کنه....