کدام کشورها بیشترین افزایش قیمت بنزین را دارند؟

بر اساس داده‌های آماری استخراج شده از نقشه جهانی قیمت سوخت در بازه زمانی ۲۳ فوریه تا ۱۳ آوریل ۲۰۲۶، بازار انرژی با یکی از شدیدترین شوک‌های قیمتی خود روبرو شده است.

به گزارش تابناک به نقل از فارس؛ در صدر این تحولات، کشور میانمار با ثبت رکورد بی‌سابقه ۱۰۱.۱ درصد افزایش قیمت، بنزین را به لیتری ۱.۵۸ دلار رسانده که نشان‌دهنده بیش از دو برابر شدن هزینه‌ها در کمتر از دو ماه است.

پس از آن، کشورهای فیلیپین با ۷۲.۶ درصد (۱.۶۱ دلار) و مالزی با ۶۸.۱ درصد (۱.۰۷ دلار) در رتبه‌های بعدی قرار دارند. این ارقام نشان می‌دهد که منطقه جنوب‌شرق آسیا با میزبانی ۵ کشور از ۱۰ رتبه نخست لیست بیشترین افزایش‌ها، کانون اصلی بحران تورم سوخت در جهان به شمار می‌رود.

در قاره آمریکا، ایالات متحده شاهد رشد ۳۵.۱ درصدی قیمت‌ها بوده و بنزین را با میانگین ۱.۱۸ دلار عرضه می‌کند، در حالی که کانادا نیز با ۲۸.۹ درصد افزایش در وضعیت مشابهی قرار دارد.

در آمریکای لاتین، کشور پرو با ۳۵.۶ درصد افزایش، قیمت هر لیتر را به ۱.۶۵ دلار رسانده است.

نکته قابل توجه در این منطقه، ثبات نسبی در کلمبیا با کاهش جزیی ۰.۷ درصدی و ثبات کامل در بولیوی با نرخ صفر درصد است که نشان‌دهنده تفاوت فاحش سیاست‌های کنترلی در کشورهای همسایه است.

قاره اروپا نیز با نوسانات گسترده‌ای دست و پنجه نرم می‌کند؛ سوئد با ۲۱.۷ درصد و بریتانیا با ۲۰.۸ درصد بیشترین تأثیر را پذیرفته‌اند، در حالی که کشور تولیدکننده‌ای مانند نروژ توانسته است با تنها ۲.۱ درصد افزایش، فشار را بر مصرف‌کنندگان خود به حداقل برساند.

در این میان، برخی از بالاترین قیمت‌های اسمی در کشورهای آفریقایی و اقیانوسیه مشاهده می‌شود؛ به طوری که مالاوی علی‌رغم افزایش ۳۴.۴ درصدی، قیمت خیره‌کننده ۳.۸۴ دلار را ثبت کرده و نیوزیلند نیز با ۳۴ درصد رشد، به قیمت ۲.۰۹ دلار به ازای هر لیتر رسیده است.

در انتهای این طیف، گروهی از کشورهای عمدتاً تولیدکننده نفت قرار دارند که توانسته‌اند با استفاده از ابزارهای حمایتی، نرخ رشد قیمت را در سطح صفر درصد مهار کنند.

بر اساس این گزارش، کشورهایی نظیر ایران، عربستان سعودی، الجزایر کمترین تأثیرپذیری را از نوسانات جهانی نشان داده‌اند.

ثبات قیمتی در این کشورها در حالی رقم می‌خورد که میانگین رشد قیمت در کشورهای واردکننده و در حال توسعه، از مرز ۳۰ درصد عبور کرده و فشار مضاعفی را بر زنجیره‌های تأمین و هزینه‌های لجستیک جهانی تحمیل کرده است.