تاثیر فعاليت سياسي دانشجويان بر سالمسازي فضا
دبيركل جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي، با مذموم شمردن سياسيكاري، در عين حال بر لزوم فعاليت سياسي منطقي و عقلاني بويژه در دانشگاهها تاكيد كرد و گفت كه فعاليت سياسي در دانشگاهها بر اساس معيارها و ضوابط ميتواند در سالمسازي فضا موثر باشد.
حسين فدايي به ايسنا، گفت: سه حوزه كلي مطالبات دانشجويي، مسايل علمي و ارتقاي سطح علمي دانشگاهها، نسبت دانشگاه و فعاليت دانشگاهي با نيازهاي كشور و تناسب آنها و روحيهي جواني دانشجويي، حقطلبي و عدالتخواهي است كه در واقع جنبش دانشجويي را سامان ميدهد. البته به نظر من بعضي اوقات بخشي از اين مطالبات كمرنگ شده يا كمتر به آن توجه شده است.
نايب رييس كميسيون اصل نود مجلس شوراي اسلامي، اضافه كرد: اساسا هر كسي كه در فضاي فرهنگي كشور ايران زندگي ميكند نميتواند سياسي نباشد. يعني كسي كه مسلمان است و بر اساس فرهنگ شيعي تربيت شده، كسي كه بر اساس رهنمودهاي حضرت امام (ره) و رهبري حركت ميكند و واقعيتهاي 30 ساله بعد از انقلاب را مشاهده كرده نميتواند نسبت به مسايل سياسي بيتفاوت باشد، لذا در كشور ما آحاد ملت از تمامي اقشار سياسي هستند.
وي افزود: اما عدهاي سياسيكاري ميكنند كه اين با داشتن روحيهي سياسي و فعال بودن در عرصهي سياسي بسيار متفاوت است. گرچه اين سياسيكاري از سوي برخي افراد هم منجر به اين نميشود كه كلا كار سياسي را نفي كنيم. سياسيكاري يك امر مذموم و ناپسند است، چرا كه نوعي خروج از ضوابط، معيارها و هنجارهاي عقلاني سياسي و پذيرفته شده و ورود به عرصهي فريب افكار عمومي براي پيشبرد اهداف باندي و گروهي است، اما فعاليت سياسي منطقي و عقلاني، امري پذيرفته شده و لازم است.
نمايندهي مردم تهران در خانهي ملت، يادآور شد: البته كساني در سطوح بالاي كشور بودهاند كه قائل بودند در فضاي دانشگاه فعاليت سياسي نباشد، اما هم در زمان امام (ره) و هم زمان مقام معظم رهبري با اين فكر مقابله شده است. در رهنمودهاي مقام معظم رهبري هم تاكيدات بسيار و مستمري براي ورود دانشجويان به فعاليت سياسي وجود دارد.
عضو فراكسيون اصولگرايان مجلس با طرح اين سوال كه براي سالمسازي فعاليت سياسي و پرهيز از فضاي آلوده چه بايد كرد، گفت: طبيعتا در هر مجموعهاي استانداردهايي براي فعاليت تعريف شده كه خروج از آنها پسنديده نيست، و اگر كسي از آن استانداردها خروج كرد تنبيهي پيشبيني شده است.
وي ادامه داد: در عرصهي سياست هم همينطور است. مثلا فعاليتهاي احزاب به موجب قوانيني تعريف شده است. در دانشگاه هم فعاليتهاي سياسي تابع ضوابط، آييننامه و معيارهايي است. لذا انجام فعاليت بر اساس معيارها و ضوابط ميتواند فضا را سالم كند و محيط مشتركي را براي همه به وجود بياورد. در حاليكه اگر فضاي ناسالم باشد بسياري كنار ميكشند و وارد اين عرصه نميشوند، در نتيجه از ظرفيتهاي همه استفاده نخواهد شد.
