با اعلام عقب نشینی کردها، ارتش سوریه وارد منبج شد/ درخواست کردها از بشار اسد برای مقابله با ترکیه
فرماندهی نیروهای دموکراتیک سوریه با صدور بیانیه ای اعلام کرد، این نیروها از شهر منبج واقع در شمال شرق سوریه عقب نشینی می کنند و از دولت سوریه می خواهند با حضور در این مناطق، حمایت لازم را از این نیروها در برابر حمله احتمالی ترکیه به عمل آورد.
در ادامه این بیانیه آمده است: در سایه تهدیدات پی در پی ترکیه در خصوص لشکرکشی به مناطق شمالی سوریه و ویران کردن این مناطق و بیرون راندن ساکنان آنها مانند آنچه در جرابلس، اعزاز، الباب و عفرین صورت گرفت ما اعلام می کنیم، بعد از عقب نشینی از منبج همه تلاش خود را برای مبارزه با داعش در شرق فرات و دیگر مناطق به کار می گیریم.
در این بیانیه تأکید شده است: از همین روی، از نظام سوریه می خواهیم تا نیروهای مسلح خود را برای تحویل گرفتن این مناطق اعزام کرده و اقدامات لازم برای حمایت منبج در برابر تهدیدات ترکیه اتخاذ کند.
در این بیانیه تأکید شده است، یگانهای مدافع خلق خود را از لحاظ سرزمینی، مرزی و مردمی به حکومت سوریه وابسته میدانند.

در همین راستا، در پی درخواست یگانهای مدافع خلق (YPG) از ارتش سوریه برای ورود به شهر و منطقه «منبج» فرماندهی کل ارتش سوریه از ورود نیروهای ارتش یه این شهر و بر افراشته شدن پرچم سوریه در مرکز آن خبر داد.
درخواست آنها از دولت سوریه برای فرستادن نیرو به این مناطق، آن هم در حالی که کردها سال ها برای حفظ خودمختاری خود جنگیدهاند، عمق بحرانی را که آنها در پی تصمیم دونالد ترامپ برای خارج کردن نیروهای آمریکایی از سوریه با آن مواجه هستند، نشان میدهد.
هرچند هنوز تغییرات چندانی در آرایش نیروها دیده نمیشود و نیروهای آمریکایی همچنان در منطقه مستقر هستند و دونالد ترامپ اعلام کرده که تخلیۀ نیروها به آرامی انجام میشود، مقامات کرد به دنبال استراتژی جدیدی برای حفاظت از منطقه قبل از تخلیۀ کامل نیروهای آمریکایی و آغاز حملات ترکیه هستند؛ بنابراین، رهبران کرد تلاشهایشان را بر مذاکره با مسکو و دمشق متمرکز کردهاند.
بزرگترین نگرانی آنها تکرار حملات ترکیه است؛ مانند آنچه پیش از این در عفرین روی داد و منجر به آن شد که ساکنان کرد همچنین شبهنظامیان عضو یگانهای مدافع خلق به نام «ی پ گ» از این شهر رانده شوند.
کردها همچنین در تلاشند تا دیگر کشورهای غربی را متقاعد کنند تا جای خالی ۲ هزار نیروی آمریکایی را که در شمال و شرق سوریه مستقر هستند، پر کنند تا مانع از تسلط ترکیه بر قلمرویی به وسعت یک چهارم سوریه شوند.
بخش عمدۀ این قلمرو در شرق رود فرات و در حال حاضر تحت کنترل ارتش دموکراتیک سوریه به نام «اس د اف» است؛ ارتشی متشکل از نیروهای سیاسی و نظامی کرد، عرب، آشوری، ارمنی، ترکمان که البته بخش قابل توجهی از اعضای آن را نیروهای یگانهای مدافع خلق تشکیل دادهاند.
ارتش دموکراتیک سوریه مهمترین متحد آمریکا برای مبارزه با داعش در سوریه محسوب میشد؛ اما ترکیه به این تشکل، نگاه متفاوتی دارد و از آنجا که مبارزات «ی پ گ» را تهدیدی برای حاکمیت خود میداند، اعلام کرده که آنها را سرکوب خواهد کرد.
مقامات کرد شمال سوریه هفتۀ گذشته سفری به مسکو داشتند و قرار است به زودی سفر دیگری نیز انجام دهند. آنها امیدوارند که روسیه درنهایت دمشق را متقاعد کند تا وظیفۀ خود را برای دفاع از استقلال و تمامیت ارضی سوریه در مقابل تهدیدات ترکیه انجام دهد.
آلدار خلیل، از رهبران کردهای سوریه میگوید: «در تماسهایمان با روسیه و همچنین اسد، به دنبال مکانیزم روشنی برای حفاظت از مرزهای شمالی هستیم... ما میخواهیم که روسیه برای رسیدن به ثبات نقش مهمی را ایفا کند.»
منابع محلی در شمال سوریه اعلام کردهاند که گروه های وابسته به ترکیه در حال تحکیم مواضع خود در اطراف منطقه «منبج» هستند تا همراه با عقبنشینی نیروهای آمریکا به این منطقه حمله کنند.
ترکیه به همراه نیروهای همپیمان خود از جمله گروهک «ارتش آزاد سوریه» در جریان عملیات «سپر فرات» ( ۲۴ آگوست ۲۰۱۶ الی ۲۹ مارس ۲۰۱۷) که هفت ماه و پنج روز به طول انجامید، در نبرد با داعش شهر «جرابلس»، «اعزار» و مناطقی در شمال سوریه را به کنترل خود درآورد و سپس در جریان عملیات «شاخه زیتون» علیه نیروهای کرد، (از ۲۰ ژانویه تا ۲۴ مارس ۲۰۱۸) که به مدت دو ماه و چهار روز طول کشید، شهر «عفرین» را اشغال کرد. ترکیه تلاش دارد شمال سوریه را به منطقه نفوذ خود تبدیل کند.
گروه های نظامی کرد، بافت جمعیتی و حتی اسامی شهر ها را عوض کرده اند مثلا عین العرب که با زیرکی در رسانه ها با اسم کوبانی پررنگش کردند
همه اینها با هدف تشکیل کشور کردستان بزرگ از این بلبشوی پیش آمده رخ داد ، ترکیه هم از احساسات ملی که بخاطر خرابکاری در شهرهایش در طول سالهای طولانی جریحه دار شده بود نهایت سواستفاده را برد و بخاک سوریه لشکرکشی کرد و البته با بهانه های برگرداندن بافت جمعیتی به سابق و ایجاد منطقه امن حمایت روسیه و ایران و امریکا را بدست آورد که البته در درجه اول کار مشکل داری وجود ندارد ولی اهداف بلندمدت برای کشور گشایی و ساختن جولان دوم خطرناک است.
راه حل این هست:
نظامیان کرد ، تمام تجهیزات نظامی خود را تحویل ارتش سوریه دهند ، مانند شهروندان سوریه تابع محض حکومت مرکزی باشند و ادعای خودمختاری را فراموش کنند . یک ملت یک سوریه با اقوام رنگارنگ.
پرچم خودمختاری را پایین بکشند و از تهدید به تجزیه و رفراندوم و ... دست بردارند
رسیدن به آزادی و حقوق انسانی از راه تشکیل کشور نیست!!! نباید گرفتار قدرت طلبی رئوس خود شوند که هدفی جز نژادپرستی با ظاهر آزادی و استقلال ندارند
اگر سوریه واحد شود من به شما قول میدهم ترکیه در کمتر از یکسال همه جولان های جدید رو پس خواهد داد و عقب نشینی میکند
حال اینکه اسد چگونه از این مخمصه داخلی بیرون بیاید مشکل او باقی خواهد ماند ،گر چه کمی در حل مشکلات خارجی با دخالت تمام دنیا هم خارج شود.
از سوریه چه مانده ؟؟؟؟
دهه ها قبل تر حافظ اسد پدر بشار از گروههای مسلح مخالف دولتهای کشورهای همسایه از جمله عراق، لبنان، ترکیه، ا...و حتی مصر حمایت ها میکرد تا جاییکه خاورمیانه را ناامن تر از همیشه کرد و حالا اما چرخش زمانه همه را به سوریه انعکاس داد.
چاه مکن بهر کسی .......
خدایا . تو چقدر عادلی. انتقام تو سخت ترین انتقام است.
فرضیه ای امکان پذیر
تبریک!
البته عاقبت نازیسم مشخص شد و این هم از آن دور نیست
شما هم پشت نام ایران برای اهداف تجزیه طلبانه قائم نشوید
این روش ها نخ نما شده
تجزیه در منطقه رخ نخواهد داد
همین استدلال سراسر غلط شما میتواند برای ضمیمه شدن خوزستان به عراق استفاده شود
با کلمات بازی نکنید و فکر نکنید ایرانیان مردم نادانی هستند
کانال نیشتمانی جوان رو حتما با ۱۲۰ هزار عضو کاملا فعال دیدی و تعداد گروههای تروریستی متعدد مخالف با ایران رو با اون همه حامی خبر داری و انوقت مردم رو نادان گیر اوردید و اعلام میکنید که کل مناطق کردی به ایران برگردد!!!! واقعا که
با چندین گروه تروریستی سر بُر دارن با ایران میجنگن و تو میگی برگردن سمت ایران!!! خیلی اشراف داری
دوما زنده باد ایران
سوما بژی کورد و کوردستان ایرانا
و اما بعد
فرض کنید سال 1430 است و همه کرده ها و حتی آذری ها و بلوچها هم ازایران فعلی مستقل شده باشند و کشور خودشان را داشته باشند
در آن زمان چقدر احتمال می دهید همین کشور های جدید مشغول مذاکره منطقه ای برای ایجاد یک اتحادیه منطقه ای با یک قانون اساسی واحد و یک پارلمان و بانک مرکزی و پول واحد شوند ( مثل تلاش
چند دهه اخیر اتحاده اروپا) ؟
من این احتمال در صورت وجود کشور های فرضا
استقلال یافته فوق بسیار زیاد می دانم.
خوب فرض کنید مستقل شده اید و به همان دلیلی که اکنون اروپایی ها هم دارند میخاهید دوباره متحد شوید و برای چنین اتحاد مجددی برنامه بدهید و پیشنهاد
ضاهر این فرض نوعی بازی بنظر می رسد. اما یک تلاش موثر برای یک دورنمای واقعی تر است و این اثر آن در همگرایی و تنش زدایی بسیار مطلوب خواهد بود
منظور من کرد هاست و از جریاناتی مانند پژواک و... صحبتی نکردم .
ولی این جریانات را هم مسئله کرد هاست و خود بهتر میدانند چه باید با آنها بکنند .









