افتخاراتی که در هیاهوی فوتبال گم شد

ورزش ایران در سال ۹۰، در فوتبال و حاشیه‎‎های پررنگ آن خلاصه شد. وقتی بیش از ۱۰ روزنامه ورزشی، ۸۰ درصد مطالب و صفحات‎ خود را به فوتبال و به‎ویژه دو تیم استقلال و پرسپولیس اختصاص می‎دهند، نباید انتظار تحولی شگرفت حداقل در بخش رسانه‎ای ورزش داشت.

به گزارش جهان، این در حالی است که در سال ۹۰ تیم ملی والیبال ایران در جهان افتخارآفرین شد و در مسابقات جهانی بازی‎‎های خیرهکننده‎ای از خود به نمایش گذاشت، اما والیبالیست‎‎ها فقط چند روز محبوب دل‎‎ها بودند و فوتبال همواره در صدر اخبار روزنامه‎‎های ورزشی و حتی رسانه ملی بود، وزنه‎برداری ایران در جهان افتخارآفرین شد و بهداد سلیمی توانست رکورد حسین رضازاده را بشکند و قویترین مرد جهان لقب گيرد. وزنه‎برداری شش سهمیه المپیکی (حداکثر سهمیه ممکن برای ورزش ایران) کسب کرد اما همچنان شاهد عکس‎‎های بزرگ فوتبالیست‎‎های پرحاشیه و گاهی بی‎اخلاق، روی صفحه‎ اول روزنامه‎‎های ورزشی بودیم! 

کشتی ما در آسیا، با وجود تغییرات ناگهانی در فدراسیون در آسیا درخشید اما سهم کشتی‎گیران قهرمان، تنها عکسی کوچک در کنار لوگوی برخی روزنامه‎‎های ورزشی بود! درحاليكه مصاحبه‎ بازیکنان پرتوقع و نازپروده فوتبال که از فرط بی‎پولی مجبور به فروش خودرو‎های چند 100 میلیونی‎‎شان بودند، در صدر اخبار قرار داشت! در این هیاهوی پوچ فوتبال، ورزش‎‎های المپیکی و قهرمانان افتخارآفرین در حاشیه رسانه‎‎ها قرار داشتنند تا همچنان مردم ما، همسر دنیزلی را بهتر از بانوی تکواندو کار و قهرمان ایران بشناسند. 

ورزش ایران تلاش کرد در سال ۹۰ رشد و پیشرفت کند، اما این تلاش ورزشکاران و فدراسیون‎‎های موفق در هیاهوی بی‎پولی فوتبال به‎دلیل قانون مجلس گم شد. دولت بر اساس مصوبه مجلس دیگر حق هزینه در فوتبال را نداشت، اما این قانون هم خیلی ساده دور زده شد و فقط مسیر پرداخت و کمک‎‎های دولت به تیم‎‎های فوتبال کمی طولانی‎تر شد! در روز‎های آخر سال هم که همه چیز تحت تأثیر انتخابات فدراسیون فوتبال بود، نمایندگان مجلس مدام به دولت و وزارت ورزش هشدار می‎دادند که در انتخابات فدراسیون دخالت نکند و حتی وزیر را تهدید به استیضاح کردند. 

با این‎حال اما با حضور محمد رویانیان مدیرعامل چند شغله در رأس باشگاه پرسپولیس، تلاش شد که حداقل هواداران این باشگاه کمی شاداب شوند و از مصاحبه‎‎های جالب سردار لذت ببرند، حتی اگر این تیم در نتیجه‎گیری موفق عمل نکند. رویانیان آمد و مدام مصاحبه کرد؛ حرف‎‎هایی که اگر حوصله دنبال کردنش را داشتید؛ برای‎تان نشاط‎آور می‎شد چه آن زمان که از حمید استیلی حمایت کرد و چه زمانی که به‎خاطر اشتباهات داوری فدراسیون را تهدید به شکایت به فیفا کرد!

رویانیان حتی در زمستان ۹۰ با اعلام خبر استعفایش ورزش ایران را شوکه کرد! او گفت به دنیای فوتبال تعلق ندارد، اما چند روز بعد از آن برای عضویت در هیأت رییسه فدراسیون فوتبال ثبت‎نام کرد. وی حتی گفت می‎خواهد با باشگاه‎‎های بزرگ دنیا مثل منچستر یونایتد ارتباط بگیرد و کفش و پیراهن ایمون زاید، گلزن چند رگه تیمش، در دیدار با استقلال را به حراج گذاشت. 

رویانیان به تنهایی در صدر اخبار ورزش ایران قرار گرفت، او به‎راستی مدیر خبر‎ساز ۹۰ بود و آن‎قدر مصاحبه کرد تا مدیران تیم استقلال صدای‎شان در آمد و گفتند او در فوتبال دوره آموزشی‎اش را می‎گذراند و بهتر است کمتر حرف بزند.  با اين حال وقتي اتهاماتي به وي وارد شد براي دفاع از خود تن به گفتوگو با پنجره نداد  تا به نوعي گفتههاي مخالفانش را تأييد كند.

ورزش ایران در سال ۹۰ مثل تمامی این سال‎‎ها در هیاهوی بسیار برای هیچ فوتبال گرفتار شد و موج فوتبال، مدیران ارشد وزارت ورزش ما را هم با خودش همراه کرد! شاید در سال ۹۱ اوضاع تغییر کند. امید که چنین باشد...