جشنی که برمی‌خیزد و مایی که می‌خوابیم!

من که ایرادی نمی بینم لحظه تحویل سال توپ در کنن و تلویزیون هم مثل روز انتخابات تمام تلاشش رو برا نوروز بکنه!
بماند که نمی دونم از ساعت 12 شب تا تحویل سال 90 میشه یا 91!!!

نوروز از زیبایی های فرهنگ ماست. باید پاسش بداریم. قابل توجه مسئولان!

تا وقتی که بعضی از مردم به جای آیین دیرین و باستانی کشور خودمان مناسبتهایی چون والنتاین ، کریسمس و ... را به هم تبریک می گویند بیشتر از این نمیتوان توقع داشت .

لطفا گناه را به گردن مردم نیاندازید همه ما بخوبی می دانیم که دولت ما با فرهنگ ریشه دار ایرانی مشکل دارد و ای کاش می شد روزی را دید که در کنار همین دولت که البته کمی دوستش داریم رسوم ملی و با اصالت ایرانیمان را نیز برگذار کنیم.
براستی همچون کوروش بزرگ، جمشید، و ... کجا می توان یافت گناه آنان چیست که به آنها پادشاه می گفتند و به پادشاهان قاجار هم پادشاه!
اگر یک پادشاه کار بدی را کرد دلیل نمی شود که همه پادشاهان را بد نامید مگر نمی دانید که کوروش بزرگ حتی یک قطره خون در فتح بابل نریخت و حقوق بشر (Human Right) را برای اولین بار به معنای واقعی در بیش از 2000 سال پیش اجرا کرد چیزی که ما باید با پشوانه آن امروز بر علیه غرب بتازیم و بنازیم به فرهنگ غنیمان، نه آنکه با حذف کردن سلسله فلان پادشاه از کتاب تاریخ چشمانمان را بر تاریخ ببندیم
امروز در اروپا همه ادیان و احزاب و تشکل ها در فکر رسیدن به یک عقیده واحد و با بن و ریشه هستند چیزی که ما داریم و در حال نابود کردنش هستیم.
من امروز در وین بیش از 6 ساعت جستجو کردم تا سمنو را که نماد "فراوانی" است بر سفره هفت سین منزلم قرار دهم تا فرزندم این فرهنگ ایرانی را ببیند و به آن عشق بورزد و ای کاش بودید اینجا و می دیدید وقتی که از فروشنده پرسیدم آیا می دانید فردا چه روزی و پاسخ داد بله! فردا جشن سال نو بعضی کشورهاست، چه احساس غروری به من دست داد. اینها نوروز ما را می شناسند و ما خود غریبه ایم!
متشکرم تابناک
اگر نیاز به تصحیح داشت خودتان تصحیح کنید

هرکجا که نگاه میکنی مطلب ومقاله وپیامک وغیره درباره نوروز است وسده ومهرگان ونمیدانم تیرگان ومردادگان ورنگ دگمه های کوروش ومدل کفش خشارشاه ......اگربیشتر نوشته میشد چه خبر بود معقول برای خودمان عیدی داشتیم فارغ از هیستری ورگ گردن....شبکه های داخلی وخارجی هم سعی میکنند روی ذست هم بلندشوندوازقافله رگ گردن عقب نمانند..پیش باستان پرستان سرافکنده نشوند .....معقول برای خودمان عید نوروزی داشتیم.....مطمئن باشید!!!!

باید در نظر داشت که نهادهای فرهنگی دولتی و غیر دولتی به صورت متمرکز و برنامه ریزی های بلند مدت به این رخداد بزرگ فرهنگی و با قدمت علرغم ثبت جهانی توجه نمی نمایند و درجهت مطرح نمودن و معرفی این آیین فرهنگی کهن در سطح جهانی تلاشی صورت نمی پذیرد ... چرا ما مثلا یک ستاد برگزاری مراسم نوروزی نداریم ؟؟

رسانه ملی تو زمینه ی جشن های ملی بسیار ضعیف عمل میکنه....... اخه چرا؟؟؟ چرا فکر میکنن اینا با دین در تضاده؟ بابا بخدا این مردمی که نوروز رو جشن میگیرن و شادی میکنن همون هایی هستن که محرم هم عزاداری میکنن.....

به نظر من "... (سربسته) نه سیخ بسوزد نه کباب" بهترین و پرمایه ترین جمله این مطلب بود.

به نظر من فرهنگ ما ايرانيها همان عزاداريها و نوحه خوانيهاست . ميخوام ببينم ابن دفعه هم تابناك نطر من را ثبت نميكنه .

بگذارید بچه‌ها خودشان تخم مرغها را رنگ کنند
نوروزتان پیروز
پس از حمد و ثنای خداوندی، به عقل سلیم و به طبع لطیف ایرانیان درود می‌فرستیم که بهترین گاه، یعنی بامداد بهاران و لحظه‌ی جوش و خروش طبیعت را برای آغاز گاه‌شماری و تحویل سال برگزیده‌اند. هر چه در مراسم و سنتهای نوروز بیشتر دقت می‌کنی، لطافت طبع و قریحه‌ی خوشِ بنیان‌گذاران نوروز را بیشتر تحسین می‌کنی که چه میراث گرانبهایی برای فرزندان خویش به ارث گذاشته‌اند. از جمله پیامهای این سنت دیرپای، که امروز درغوغای نوآوری و خلاقیت و خطرپذیری و والانگری، ذهن را بیشتر به خود وامی‌دارد این است که نباید از یورش پاییز و زمستان هراسید، از دوره‌ی سکوت و رکود و جمود و خشکی و بی‌برگی زمستان، نباید یاًس و نا‌امیدی به خود راه داد، باید امیدوارانه تفکر کرد و دل قوی داشت و درختان را هرس کرد که بهار در راه است.
ایرانیان باستان تاکید داشته‌اند که مردم روز اول اسفند را به کوه و دشت و صحرا بروند و باززایی طبیعت را به عنوان نمونه‌ای از رستاخیز تماشا کنند. راستی آن طبیعت خشک و بی‌جانی که هیچ امیدی به بیداری‌یاش نبود چگونه دوباره جان گرفته و اینهمه جوش و خروش و حرکت آغاز کرده است؟ از هر گوشه سبزه و گلی سر برآورده و برگهای نو رسته و شکوفه‌های تازه شکفته به میزبانی پرندگان و بلبلان شیدا آغوش گشوده‌اند. آیا از کنار اینهمه شور و نشاط و سرزندگی می‌توان بی‌تفاوت گذشت و از طبیعت درس نگرفت و با الهام از طبیعت به فکر آغازی دوباره نیفتاد؟ آیا می‌توان خانه و کاشانه را از گرد و خاک و کهنه‌گی زدود ولی خانه‌ی دل را به همان حال رها کرد و عقده‌ها و کینه‌ها و تردیدها و سستی‌ها را از دل نزدود؟ به قول سعدی سرتاسر طبیعت در شور و شوقِ حمد و ثنای خداوندی شعله‌وراند و حیف نیست که انسان با این قافله همراه نشود؟
کوه و دریا و درختان همه در تسبیح اند نه همه مستمعی فهم کند این اسرار
هرکه امروز نبیند اثر قدرت او غالب آن است که فرداش نبیند دیدار
خبرت هست که مرغان سحر می‌گویند آخر ای خفته سر از خواب جهالت بردار
که تواند که دهد میوه‌ی الوان از چوب؟ یا که داند که برآرد گل صد برگ از خار؟
وه که چه ولوله‌ای بپا شده، شکوه شکوفه‌ها، رقص و آواز بلبل و قمری، عشوه‌گری گل سوری، طنازی نرگس و سنبل و زنبق، خنده‌ی زمین و زمان... و خوشا آنان که اسرار این نوزایی را درک می‌کنند. فهم و درک این شور و حال و همراهی با این رستاخیز طبیعی رمز پویایی و شادابی ایرانیان در طول تاریخ بوده است. خوشبختانه بسیاری از مردمان آگاه از ملیتهای مختلف که طبیعت را به عنوان سفره‌ی گسترده‌ی خداوند یا به هر عنوان دیگر پاس می‌دارند، بر ضرورت احترام نوروز تاکید می‌کنند و به همین دلیل از امسال در پارلمان اروپا سفره‌ی هفت سین پهن خواهد شد و در بروکسل مقر پارلمان اروپا جشن نوروز برگزار خواهد شد.
بزرگان ما در گذشته تاکید داشته‌اند که در رمز و راز نوروز هر چه بیشتر اندیشه کنید، بگذارید بچه‌ها خودشان تخم مرغها را رنگ کنند و هرچه به ذهنشان می‌رسد یا از طبیعت الهام می‌گیرند روی تخم مرغ نقاشی کنند؛ چرا که در فصل بهار ذهن کودک نسبت به طبیعت از همیشه کنجکاوتر است و باید از این فرصت برای پرورش خلاقیت او بهره گرفت. در فصل بهار برای اندیشه در آثار قدرت خداوند نیز ذهن کودک آماده‌تر است و این آمادگی همراه با نشاط و امیدواری به نعمتهای بی‌کران خداوندی است و از همین رو در کنار تمام شادیها و محبتها و نو پوشی‌ها، عیدانه دادن هم رسم بزرگان قوم و خانواده بوده است تا نوید نعمت و دهش و فراوانی را در عمل به خردسالان القا کنند. خانواده‌های معتقد، عیدانه را لای قرآن و در محل سوره‌ی کوثر می‌گذاشته‌اند تا با الهام از کوثرکه در شاًن ذریه‌ی رسول است روزیِ فراختر برای نسل خویش آرزو کنند. پیش درآمد همه‌ی این تحولات و ابراز آمادگی برای دگرگونی در شب چهارشنبه آخر سال با پریدن از روی آتش صورت می‌گرفته است. آتش به عنوان عنصر ذوب‌کننده و متغیرکننده و پاک‌کننده و گرمی‌بخشِ محافل در مراسم چهارشنبه سوری افروخته می‌شده است. مردم با پریدن از روی آتش اراده‌ی خود را برای دور ریختن و سوزاندن تمام بدیها (یاس، نومیدی، سستی، کینه، حسد ... ) که آثار آنها در رنگ زردی بارز می‌شود و آرزوی برافروختگی چهره به عنوان نماد سلامت و نشاط و گرمی ‌و حرکت ، نشان می‌داده‌اند و زمزمه‌ی: « زردی من از تو سرخی تو از من » در حقیقت پیشواز از نوروز و ابراز آمادگی برای زدودن بدیها و نشانه‌ی آنها (رنگ پریدگی) و گرفتن خوبیها و نماد آنها ( برافروختگی چهره)، بوده است.
این مختصر توضیح پیش درآمد آرزوی سلامت جسم و جان و روزگاری خوش و سرشار از برکت و خیر و نیکی برای شما و خانواده محترم بود. باز هم نوروزتان پیروز و هر روزتان نوروز.

29 اسفند 1390 خورشیدی