«نگاه شما»: لطفاً احترام بگذارید

ایمان مصطفایی، بیننده «تابناک» در پیامی نوشت:

اواسط دهه هفتاد زمانی که هنوز جایگاه جدید استادیوم تختی آبادان احداث نشده بود و تیم رویایی آن سالهای آبادان زبانزد فوتبال کشور شده بود. دانش آموز بودم و علاقه مند به فوتبال و برای تماشای بازی های این تیم راهی استادیوم می شدم و شاهد بازی های به یادماندنی و خاطره انگیز آن روزهای تیم نفت آبادان بودم. حتی خوب به یاد دارم در یکی از آن مسابقات گزارشگر ورزشی شبکه سراسری که از بازی روان و تکنیکی آبادانی ها سر شوق آمده بود اعلام کرد: «واقعاً این تیم برزیل ایرانه!».

از آن زمان تا به حال از فوتبال آبادان تنها صدای تشویق های پی در پی و اشک و لبخندهای تماشاگران خونگرم و علاقه مند آبادانی است که همچنان با ثبات و پابرجا ادامه دارد. هوادارانی که در هیچ یک از بازی ها چه در لیگ برتر و یا لیگ دسته یک، تیم شهرشان را تنها و بدون حامی رها نکردند. امری که بسیاری از تیم های لیگ برتری غبطه آن را می خورند.

این هواداران پرشور هرگاه تیم نفت آبادان بازی های قابل قبول و زیبایی از خودش به نمایش گذاشته و کادر فنی و مربیان این تیم عملکرد مثبتی ارائه نموده‌اند، آنها را مورد تشویق و حمایت خود قرارداده‌اند از طرفی هم حق مسلم آنهاست که در ازای کم کاری آنها و بازی های ضعیف و کسل کننده و دور از شأن فوتبال آبادان صدای اعتراض خود را از روی سکوها به گوش مسئولین و کادر فنی این تیم برسانند.

متأسفانه این روزها از طرف تنی چند از مسئولان باشگاه صنعت نفت آبادان و برخی نشریات مطالبی در مورد تماشاگران آبادانی عنوان شده که دل هر شیفته و علاقه مند به این تیم پرطرفدار را به درد می‌آورد که بعضاً تماشاگران را فحاش و ناسزاگو خوانده و جملات ناصوابی در وصف آنان روایت کرده و بازی ضعیف و عملکرد نه چندان مثبت خود را به گردن آنها انداخته اند.

و در این راستا سرویس ورزشی یک روزنامه در تاریخ 27 مرداد 1390 در صفحه 11 عکس درگیری بازی استقلال تهران و نفت آبادان در فصل پیش را مجدداً چاپ نموده و تماشاگران آبادانی را مورد تاخت و تاز قرار داده است که البته در این امر کمی غیر حرفه ای و عجولانه رفتار کرده اند چرا که در بالای عکس عنوان شده درگیری هواداران آبادانی در بازی با پرسپولیس تهران در صورتی که بازی سال گذشته پرسپولیس تهران و نفت آبادان در این شهر بدون حضور تماشاچی برگزار شد. البته که در تمام نقاط دنیا کسانی هم هستند که آتش بی نظمی و بی نزاکتی را در میان حاضرین در ورزشگاه شعله ورمی کنند که همه تماشاگران فهیم و خونگرم آبادانی رفتار و گفتار این عده را شدیداً محکوم می کنند.

جو نامطلوب، رفتارهای بد و خط داده شده حاضرین در استادیوم و این که هیچ مربی در آبادان از گزند فحاشی و بی احترامی تماشاگران آبادانی در امان نخواهد بود جملاتی است که متاسفانه از زبان برخی از مسئولان باشگاه و حتی یکی از بازبکنان این تیم که اتفاقاً در آبادان چهره محبوب و پرطرفداری است، عنوان شده؛ آن هم نسبت به هوادارانی که در تمام شرایط جوی با حضور گرم و باشکوه خود به طرفداری از تیم شهرشان پرداخته و حتی در بسیاری از بازیهای بیرون از خانه نیز همراه آنان بوده و به حمایت از آنان خون دل ها خورده اند.

اگر باور کادر فنی و در کل باشگاه نفت این گونه است که بیان کرده اند(!) چرا بازیکنانی نظیر روح الله عرب و لئون پاچاچیان و... به خاطر بازیهای خوب و درخشانشان در این تیم همواره به صورت گسترده مورد لطف و تشویق همین هواداران قرار می گیرند؟ حتی بازیکنی نظیر لئوناردو پی منتا با وجود جدایی اش از تیم صنعت نفت آبادان، به واسطه خاطره های خوبی که از دوران حضورش در این تیم از خود به یادگار گذاشت، فصل پیش زمانی که به همراه تیم رقیب به آبادان آمده بود، با استقبال گرم تماشاگران آبادانی مواجه شد. همچنین هرگز نسبت به مربیانی نظیر دکتر طوسی، غلامحسین مظلومی و آلفردو کاسمیرو فریاد و اعتراضی از روی سکوهای ورزشگاه به هوا برنخاست. حالا همین تماشاگران خونگرم را غیرمتعارف می خوانید در صورتی که بسیاری از این هوادارن از فهیم ترین و در عین حال مظلوم ترین تماشاگران فوتبال ایران محسوب می شوند.

تصمیم به برگزاری بازی های خانگی تیم صنعت نفت آبادان در دیگر شهرهای استان و بیان این گونه مسائل توهین و ناسزایی است به تمام هوادارن مخصوصاً نوجوان‌ها و جوان‌ترهایی که بعضاً با کنار گذاشتن پول توی جیبی هفتگی برای دیدن بازی تیم محبوبشان به ورزشگاه می آیند آن هم در این گرمای طاقت فرسای آبادان.

این گونه تصمیمات و عملکردها نشان از مدیریتی می دهد که در آن حقوق ده ها هزار نفر از هواداران آبادانی که خواستار تیمی با ثبات در شأن فوتبال آبادان هستند نادیده گرفته می شود. در آخر بهتر است به جای این که کمان ضعف هایتان را به سمت تماشاگران نشانه بگیرید، دور هم گرد آیید و چاره ای بیندیشید به حال این تیم محبوب و پرطرفدار که زمانی مهد فوتبال ایران به حساب می آمد و در این زمینه صاحب سبک و مکتب خاص خود بود. حالا چه بر سرش آمده که حتی یک سرمربی آبادانی ندارد و بازیکنان بومی آن به تعداد انگشت های یک دست هم نیستند.