موشک کروز تاماهاوک (Tomahawk) با نام فنی BGM-109، یک موشک کروز دوربرد و زیرصوت ساخت ایالات متحده آمریکا است که برای حمله دقیق به اهداف زمینی طراحی شده است. این موشک از دهه ۱۹۸۰ وارد خدمت شده و تاکنون در نسخه‌های مختلف به‌روزرسانی شده و در عملیات‌های نظامی متعددی مورد استفاده قرار گرفته است.

تاماهاوک در دسته موشک‌های کروز قرار می‌گیرد، به این معنا که برخلاف موشک‌های بالستیک، مسیر پروازی آن در ارتفاع پایین و تقریباً موازی با سطح زمین است. این ویژگی به آن امکان می‌دهد با استفاده از پستی‌وبلندی‌های زمین، از دید بسیاری از سامانه‌های راداری پنهان بماند و احتمال رهگیری آن کاهش یابد.

طول این موشک در حدود ۵.۵ تا ۶ متر و وزن آن نزدیک به ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلوگرم است. تاماهاوک از یک موتور توربوفن کوچک برای پرواز در مسیر اصلی استفاده می‌کند و در مرحله اولیه پرتاب، یک بوستر سوخت جامد آن را به سرعت لازم می‌رساند. سرعت این موشک زیرصوت و در حدود ۰.۷ تا ۰.۸ ماخ (تقریباً ۸۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر بر ساعت) است.

برد عملیاتی تاماهاوک بسته به نوع و نسخه آن، معمولاً بین ۱۲۰۰ تا بیش از ۲۵۰۰ کیلومتر متغیر است. این برد بالا به نیروهای نظامی امکان می‌دهد اهدافی در عمق خاک دشمن را بدون نیاز به نزدیک شدن مستقیم هدف قرار دهند.

سیستم هدایت تاماهاوک یکی از مهم‌ترین بخش‌های آن است و ترکیبی از چند فناوری مختلف را شامل می‌شود. این موشک از سامانه ناوبری اینرسیایی (INS)، سامانه موقعیت‌یاب جهانی (GPS) و در برخی نسخه‌ها از سامانه تطبیق عوارض زمین (TERCOM) و تطبیق تصاویر دیجیتال (DSMAC) استفاده می‌کند. این ترکیب باعث می‌شود موشک بتواند مسیر خود را با دقت بالا اصلاح کرده و حتی در شرایط اختلال در سیگنال‌های ماهواره‌ای نیز به هدف برسد.

دقت اصابت تاماهاوک معمولاً در حد چند متر خطا (CEP پایین) گزارش شده که آن را به یک سلاح دقیق در حملات نقطه‌ای تبدیل می‌کند. این ویژگی باعث شده از آن برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های نظامی، مراکز فرماندهی، پایگاه‌ها و تأسیسات حساس استفاده شود.

تاماهاوک قابلیت حمل انواع سرجنگی را دارد، از جمله سرجنگی‌های انفجاری شدید (HE) برای تخریب اهداف سطحی و در برخی نسخه‌های قدیمی‌تر، کلاهک‌های خوشه‌ای یا حتی هسته‌ای. با این حال، نسخه‌های مدرن عمدتاً به سرجنگی‌های متعارف و دقیق مجهز هستند.

این موشک عمدتاً از ناوشکن‌ها و زیردریایی‌های مجهز به سامانه پرتاب عمودی (VLS) یا لانچرهای مخصوص شلیک می‌شود. قابلیت پرتاب از دریا یکی از مزیت‌های اصلی آن محسوب می‌شود، زیرا به نیروهای دریایی اجازه می‌دهد بدون ورود به محدوده‌های پرخطر، حملات دوربرد انجام دهند.

در طول سال‌ها، نسخه‌های مختلفی از تاماهاوک توسعه یافته‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به نسخه‌های Block III و Block IV اشاره کرد. نسخه Block IV که با نام Tactical Tomahawk نیز شناخته می‌شود، قابلیت‌هایی مانند تغییر مسیر در حین پرواز، ارسال داده و دریافت فرمان‌های جدید را دارد و می‌تواند برای مدت زمان مشخصی بر فراز منطقه هدف به پرواز ادامه دهد و سپس به هدف تعیین‌شده حمله کند.

تاماهاوک به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهای حمله دوربرد در دکترین نظامی ایالات متحده شناخته می‌شود و نقش مهمی در عملیات‌های نظامی چند دهه اخیر ایفا کرده است. این موشک به دلیل برد بالا، دقت قابل توجه و قابلیت پرتاب از پلتفرم‌های مختلف، همچنان یکی از ارکان اصلی توان تهاجمی دوربرد این کشور محسوب می‌شود . 

در آخرین جنایت آمریکا بر علیه مردم ایران ؛ در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب از این موشک استفاده شده است که موجب به شهادت رسیدن 158 کودک دانش آموز در این مدرسه شده است .