بایدهایی پیرامون جلوگیری از ظهور "ریگی" دیگر

شاید هیچگاه سرویس های اطلاعاتی و امنیتی آمریکا و انگلیس و مقامات وهابی مسلک عربستانی و اماراتی گمان نمی کردند جمهوری اسلامی بتواند به این سرعت طومار عبدالمالک و گروهک مخوفش، جند الله؛ که سزاست جند الشیطانش بنامیم را در هم بپیچد، چه آنکه آمریکایی ها و متحدانش پس از گذشت حدود ۸ سال از اشغال افغانستان موفق به دستگیری اسامه بن لادن و ملا محمد عمر نشده اند.

آنان گمان می کردند "جند الله" با توجه به نابسامانی مرزها و همسایگان شرقی ایران با حرکت های تروریستی، به کابوسی ابدی برای جمهوری اسلامی و مردم ایران تبدیل خواهد شد.

استان سیستان و بلوچستان با توجه به موقعیت جغرافیایی و بافت قومی و مذهبی خود بهترین مکان برای فعالیت ریگی و گروهش محسوب می شد. عبدالمالک از تیره ریگی و از اقوام بلوچ محسوب می گردد، بلوچ ها قومی هستند که به صورت پراکنده عمدتا در کشورهای پاکستان (حدود 3 میلیون نفر) ایران (حدود 1 میلیون نفر) افغانستان (بیش از 200 هزار نفر) عمان (بیش از 400هزار نفر) امارات متحده عربی (200 هزار نفر) و تعداد اندکی نیز در تاجیکستان و ترکمنستان سکنی گزیده اند.

گروه تروریستی جند الله در سال 1382 به رهبری عبدالمالک ریگی که در آن هنگاه ۲۴ سال داشت و با حمایت های شدید عربستان و امارات و آمریکا پایه گذاری شد. این گروه متعصب که در سال 1385 خود را "گروه مقاومت ملی ایران" نام نهاد در سال های اولیه تاسیس با برانگیختن احساسات مذهبی و قومیتی اهل تسنن منطقه سعی در یارگیری داشت.

رسانه های انگلیسی و آمریکایی همچون بی بی سی، رادیو فردا، رادیو بلوچ، صدای آمریکا و همچنین شبکه تلویزیونی"العربیه" در معرفی او نقش بسیار زیادی را ایفا کردند.

ریگی اما آنگونه که پدران معنوی اش (آمریکا و وهابیون) انتظار داشتند، نتوانست دوام چندانی بیاورد و یا ضربات اساسی به جمهوری اسلامی وارد کند٬ تنها موفق به انجام چند فقره جنایت هولناک شد که اتفاقا همین جنایات تنفر عمومی را از این گروهک وهابی ـ تروریستی را به مراتب بیشتر و شدیدتر کرد.

*************************
پس از حادثه تروریستی که منجر به شهادت سردار شوشتری و تنی چند از مردم شیعه و سنی شهر "سرباز"شد، حامیان این گروهک هرگز گمان نمی کردند خبر بعدی مربوط ریگی، خبر دستگیری او باشد، خبری که بامداد سه شنبه ۴ اسفند ماه 1388 توسط خبرگزاری های جمهوری اسلامی به نقل از روابط عمومی وزارت اطلاعات به جهان مخابره شد تا موجی از شادی و غرور در میان ملت ایران و البته عصبانیت و ناخوشنودی را برای پدران معنوی عبدالمالک به وجود آورد.

ریگی که از چند روز قبل از دستگیری توسط سربازان گمنام امام زمان(عج)، منطقه به منطقه تعقیب می شد، ابتدا از کویتیه پاکستان به کابل سپس به امارات (دوبی) رفت و هنگامی که قصد عزیمت به بیشکک پایتخت قرقیزستان از طریق خط هوایی ایران را داشت طی عملیاتی در آسمان و خاک جمهوری اسلامی دستگیر شد.

دستگیری ریگی این احتمال را قوی ساخت که مقامات امنیتی جمهوری اسلامی برنامه ای حساب شده برای به دام انداختن ریگی به صورت زنده داشته اند این نکته از آن لحاظ مورد اهمیت است که کمتر موردی در جهان سراغ داریم که رهبر یک گروهک مسلح، سازمان یافته و مورد حمایت به صورت زنده دستگیر شود.

****************************
ریگی دیر یا زود اعدام خواهد شد، گرچه گروهک تروریستی جند الله "محمد ظاهر بلوچ" را به سرکردگی خود برگزیده است اما یقینا پس از ضربه تکان دهنده ای که خورده است هرگز مجددا بازسازی نخواهد شد و نیروهای مزدور این گروهک (مزدور از این لحاظ که بیشتر اعضای چنین گروه هایی در مقابل مزد و حقوق مشخصی دست به عملیات می زنند) پراکنده و فراری خواهند شد.

اما نکاتی که پس از دستگیری ریگی باید مورد توجه قرار گیرد تا از ظهور یک ریگی دیگر جلوگیری شود چیست؟ آیا آمریکایی ها مجددا دست به بازسازی جند الله می زنند؟ آیا حکومت مرتجع سعودی و امارات به بازماندگان جندالله را همایت خواهند کرد؟ اقدامات بازدارنده جمهوری اسلامی در این مورد چه خواهد بود؟

اولین نکته ای که باید مورد توجه قرار بگیرد اتمام حجت (اولتیماتوم) رسمی با حکومت عربستان و امارات و دولت پاکستان و افغانستان و حتی برخی کشورهای آسیای مرکزی است.

پاکستان (که همواره رابطه فرهنگی، سیاسی و اقتصادی محکمی با ایران داشته و دارد) و افغانستان جمعا 1923 کیلومتر با ایران مرز مشترک دارند و به واسطه بی سامانی و هرج و مرج داخلی، کانون اصلی شکل گیری حرکت های تروریستی در منطقه خاورمیانه محسوب می شود.

دولت آصف علی زرداری و حامد کرزای اساسا توان کنترل کشور و برقراری امنیت در سرزمین خود را ندارند چه رسد به مهار حرکت های تروریستی که از داخل این کشورها علیه دیگر کشورها سامان می یابد لذا ضروری است که جمهوری اسلامی ضمن مورد توجه قرار داند اصول متعارف بین المللی طی قراردادی با این دو کشور حق تعقیب تروریست هایی از قبیل جند الله را در داخل خاک افغانستان و پاکستان برای خود محفوظ داشته و نیروهای امنیتی آنها را به همکاری با خود متعهد سازد.

کشورهای آسیای مرکزی خصوصا "تاجیکستان" که به واسطه مشکلات قومی، سیاسی و اقتصادی به منطق ای مناسب برای نفوذ وهابیون بنیادگرا و آمریکایی های سودجو و دیگر گروه های تروریستی مبدل شده است.

جمهوری اسلامی باید پیوندهای امنیتی و اقتصادی خود را با این منطقه ـ ترکمنستان، تاجیکستان، قرقیزستان، قزاقستان و ازبکستان ـ گسترده کند و از طریق دیپلماسی فرهنگی و قراردادهای امنیتی مانع از نفوذ گسترده وهابیون در این مناطق شوند.

دو کشور امارات و عربستان که در جریان دستگیری ریگی بارها موانعی را برای جمهوری اسلامی ایجاد کرده اند به صورت جدی باید پاسخگو باشند؛ ریگی چه رابطه ای با دستگاه های امنیتی این کشورها دارد که بارها توسط سربازان گمنام امام زمان (عج)تا داخل آن کشورها تعقیب شده است، ریگی که سالانه چندین بار به بهانه "حج" وارد عربستان می شد با کدام گروه ها در ارتباط بوده است؟

اگر اماراتی ها "ریگی"در کفش نداشتند چرا "ریگی" ترجیح داد قبل از رفتن به قرقیزستان سرکی به امارات بکشد؟

چرا با وجود اخطارهای مکرری که از سوی ایران به خلبان پرواز ریگی مبنی بر فرود آمدن در خاک ایران می شد اعتنایی نشد (خلبان اعلام کرد که عدم فرود آمدن فوری او به دستور مقامات اماراتی بوده است) و ایران مجبور شد برای فرود آمدن هواپیما، دو جنگنده اف.4 را به پرواز در آورد.

اعراب باید بدانند که امنیت منطقه منوط به امنیت تک تک کشورهای منطقه است اگر قرار است آتشی علیه ایران افرخته شود دود آن مسلما به چشم آنها نیز خواهد رفت.

تکلیف آمریکا و انگلیس و متحدانشان نیز مشخص است، این کشورها با "خیمه شب بازی که در منطقه ایجاد کرده اند نه تنها موفق به دستگیری بن لادن و ملاعمر نشده اند بلکه روزانه ده ها عراقی و افغان و پاکستانی را به کام مرگ می کشانند (گر چه مطلوب آمریکا آن است که بن لادن هرگز پیدا نشود) باید منتظر ماند که برخی از کشورهای عربی تا کی سرنوشت خود را به دست آمریکایی ها می سپارند.

اقدام دیگری که برای جلوگیری از ظهور جنداللهی دیگر باید مورد توجه قرار گیرد پیوند هرچه بیشتر وحدت بین شیعه و سنی در منطقه سیستان و بلوچستان است در این رابطه نقش دستگاه فرهنگی جمهوری اسلامی و "مولوی ها" و شیوخ و روسای قبایل سنی مذهب بسیار حائز اهمیت است. هر گونه اختلافی بین شیعیان و اهل تسنن در جنوب شرقی ایران افقی را در برابر چشمان دستگاه استکبار و مرتجعین وهابی ترسیم می کند لذا حرکت های تفرقه افکنانه محکوم است و باید با عوامل آن به شدت برخورد شود.

از دیگر اقدامات آن است که دستگاه های امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی در این مناطق به شدت تقویت شود چنان که هیچ گروهی از اشرار و تروریست ها به خود جرات ندهند به فکر خلع سلاح و یا گروگان گیری پاسگاه ها بیفتند و یا به راه بندان و راهزنی بپردازند. در همین رابطه ایجاد پایگاه بزرگ نظامی در منطقه به منظور حضور سریع و همه جانبه، کنترل گروه های شرور و تروریستی، حفاظت دقیق از مرزها، زیر نظر داشتن تحرکات دستگاه های امنیتی و نظامی آمریکایی ها در منطقه، لازم و حیاتی است.