اين ليليپوت فوتبال، گاليور ميخواهد
نود ـ متولدين دهه 50 كه در دوره شيرين غيبت كارتونهاي تخيلي و قهرمانان بد هيبت، گاليور در سرزمين ليليپوت كارتون مورد علاقهشان بود، حتما به ياد داريد قهرمان داستان در سرزمين آدم كوچولوها مشكل بزرگي به نام كوتاهي سقف آدم كوچولوها داشت و البته به مرور اهالي «ليليپوت» را مجاب كرد خانههاي بزرگ بسازند و سقفهاي بلندي بزنند.
حالا هم باور كنيد فوتبال ما براي بالا رفتن سقفش به يك گاليور نياز دارد. وقتي پيروزي سه بر يك مقابل سنگاپور كه همين چند ماه پيش از تيم دوم فوتبال 6 گل خورده بود، باعث ميشود نايب رئيس اول فدراسيون تصوير كند اين پيروزي باعث غرور ميشود و هشدار بدهد نبايد بابت اين پيروزي مغرور شويم، احساس ميكنيم ما ساكنان جزيره ليليپوت فوتبال شدهايم و بايد هر چه سريعتر گاليوري بيايد و سقف فوتبال ما را بالا ببرد.
فوتبالي كه يك روز كره جنوبي را با 6 گل و روز ديگر عربستان را با سه گل ميبُرد و شبي در جام جهاني، آمريكا را شكست ميداد و شبهاي ديگر يوگسلاوي سابق و آلمان هميشه مدعي را به ستوه در ميآورد، چرا بايد حالا از پيروزي مقابل سنگاپور احساس غرور كند؟!
مگر فوتبال ما در پيشينهاش از مثلا 20 بازي قبلي مقابل سنگاپور، صاحب 19 شكست و تنها يك مساوي بوده و تازه اولين پيروزيمان در خانه اين تيم مدعي(!) رقم خورده كه آقايان تصور ميكنند شايد اين پيروزي بزرگ باعث غرور كاذب فوتبال ايران شود!
هرچند با روندي كه قطبي در پيش گرفت و افتخار ساده باختن به مالي و قطر و بحرين و اردن را به كارنامه پرافتخار فوتبال ايران اضافه كرد، هر پيروزي مقابل هر تيمي ـ حتي مالديو و سنگاپور ـ و با هر نتيجهاي ـ حتي زدن سه گل در ازاي خوردن يك گل از حريفي هميشه بازنده ـ بايد هم غرورآميز تلقي شود كه اگر غرورآميز نبود، قطبي هرگز آنگونه پس از هر گل تيمش، شادي ميكرد و ژست ميگرفت؟!
فوتبالي كه يك روز حال و حوصله بازي با تيمهاي درجه سه آسيا را نداشت و بازي با سنگاپور و سنگاپورها رفع تكليف و در نهايت تمرين گل زدن و بالا بردن آمار گلزني ميدانست، امروز با افشين قطبي و حاميانش به مرحلهاي رسيده كه وقتي سنگاپور را با نتيجهاي معمولي ميبريم، مسئولان فدراسيون به جاي آن كه بگويند نتيجه مهم نبود و فقط سه امتياز ارزش داشت، با خودشان تصور ميكنند احتمال مغرور شدن وجود دارد و پيام ميدهند لطفا مغرور نشويد. شما را به خدا، بگوييد گاليور هر چه زودتر بيايد!
