چرا ممکن است ترامپ واقعاً به نتانیاهو گفته باشد: «همه از تو متنفرند»!

به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «تریتا پارسی» معاون اجرایی موسسه کوئینسی در آمریکا در مقاله‌ای به بررسی ادعای گفتگوی تلفنی اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی متعاقب تصمیم به حمله به جنوب بیروت پرداخته که در ادامه آمده است.

ترامپ به نتانیاهو متعاقب تصمیم اسرائیل برای حمله به جنوب بیروت (ضاحیه) گفته است: «تو به شدت دیوانه‌ای. اگر من نبودم، الان در زندان بودی. داری جلوی به دردسر افتادنت رو می‌گیرم. الان همه از تو متنفرند. همه به خاطر این موضوع از اسرائیل متنفرند.»

به گزارش اکسیوس، این همان چیزی است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز دوشنبه ۱۱ خرداد در «تماسی سرشار از فحاشی» با بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به او گفته است.

ترامپ همچنین نتانیاهو را به ناسپاسی متهم کرد، چرا که به اعتقاد ترامپ، او نقش داشته نتانیاهو از زندان دور بماند. اصل ماجرا، نارضایتی ترامپ از این بود که نتانیاهو در برابر درخواست او برای توقف بمباران لبنان کوتاه نیامده است، چراکه تجاوز اسرائیل، دیپلماسی ترامپ با ایران را به خطر می‌انداخت.

طبیعتاً این خبر با شک و تردید قابل‌توجهی مواجه شده است. از این گذشته، سابقه طولانی و مستندی وجود دارد که نشان می‌دهد روسای جمهور آمریکا در خلوت، خشم و ناامیدی خود را نسبت به نخست‌وزیران اسرائیل ابراز می‌کنند، اما در ملأ عام، شانه به شانه آنها می‌ایستند و به حمایت از سیاست‌هایشان ادامه می‌دهند.

جو بایدن را مثال بزنیم. در اواخر دسامبر ۲۰۲۳، اکسیوس گزارش داد ناامیدی بایدن از نتانیاهو به قدری شدید شده که تماس تلفنی خود را با نخست‌وزیر اسرائیل ناگهان قطع کرده و گفته است: «این مکالمه تمام شد.» با این حال، در عمل، بایدن همچنان همسو با رفتار اسرائیل در جنگ غزه باقی ماند.

دو ماه بعد، ان بی سی نیوز گزارش داد بایدن در مکالمات خصوصی با دستیاران و حامیان مالی خود بار‌ها نتانیاهو را «حرامزاده» خطاب کرده است. اما حتی وقتی خشم خود را پشت در‌های بسته خالی می‌کرد، همچنان به تجهیز گسترده اسرائیل و محافظت از آن در برابر فشار‌های فزاینده دیپلماتیک و سیاسی در سازمان ملل ادامه می‌داد. شکاف بین ناامیدی خصوصی و سیاست عمومی به ندرت تا این حد آشکار بوده است.

طبق نوشته کتاب «جنگ» نوشته باب وودوارد (۲۰۲۴)، ناامیدی بایدن در جریان مناقشه رفح بسیار شخصی شد و او به یکی از نزدیکانش گفته بود: «آن پسر حرومزاده، بی‌بی نتانیاهو، یک آدم بد است. یک آدم واقعاً بد.» با این حال، هیچ تغییری در سیاست‌های بایدن ایجاد نشد.

مثال‌های فراوان دیگری هم وجود دارد.

اما چند نمونه مهم نقض قاعده نیز وجود دارد، به ویژه از دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، که نشان می‌دهد گزارش اکسیوس کاملاً غیرمحتمل نیست (در واقع، اگر اکسیوس ادعا می‌کرد ترامپ به نتانیاهو گفته «همه دوستت دارند»، باور کردن آن بسیار سخت‌تر بود).

در تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵، پس از آنکه اسرائیل و ایران پس از دوازده روز جنگ، بر سر آتش‌بس توافق کردند، اسرائیل تقریباً بلافاصله توافق را نقض کرد که این موضوع ترامپ را به خشم آورد. ترامپ قبل از سوار شدن به هلیکوپتر مارین وان در چمن جنوبی کاخ سفید، با صراحتی غیرعادی و در ملأعام، اسرائیل و ایران را مورد سرزنش قرار داد و گفت آنها «نمی‌دانند چه غلطی دارند می‌کنند» و افزود «از اسرائیل واقعاً ناراحت است».

این فوران خشم صرفاً لفاظی نبود. گزارش شده که ترامپ مستقیماً در این مورد با نتانیاهو مداخله کرد و پس از آن، اسرائیل از تشدید حملات خود دست کشید و آتش‌بس برای چند ماه برقرار ماند. با این حال، طنز ماجرا اینجاست که خود ترامپ در فوریه ۲۰۲۶، پس از فشار مداوم اسرائیل و حامیانش در واشنگتن، دوباره درگیری را از سر گرفت.

نمونه قابل توجه دیگر پس از آن رخ داد که اسرائیل، دوحه پایتخت قطر را بمباران کرد که منجر به کشته شدن یک نگهبان قطری شد و نقش قطر را به عنوان میانجی کلیدی در مذاکرات غزه به خطر انداخت. ترامپ در اقدامی خارق‌العاده و بی‌سابقه، تماسی از دفتر بیضی شکل کاخ سفید ترتیب داد و نتانیاهو را وادار کرد مستقیماً از امیر قطر عذرخواهی کند.

وقتی نتانیاهو بعداً انکار کرد که عذرخواهی کرده است، کاخ سفید با انتشار عکسی از دفتر بیضی شکل پاسخ داد که نشان می‌داد ترامپ گوشی را در دست دارد در حالی که به نظر می‌رسد نتانیاهو در حال خواندن متنی از پیش آماده شده است. یک دیپلمات قطری نیز در اتاق حضور داشت و شاهد عذرخواهی بود.

تنها نمونه قابل مقایسه‌ای که به ذهن می‌رسد به سال ۲۰۱۳ بازمی‌گردد، زمانی که باراک اوباما از نتانیاهو خواست بابت حمله به کاروان کمک‌رسانی ماوی مرمره، از رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر وقت ترکیه عذرخواهی کند. با این حال، حتی در آن زمان نیز عذرخواهی به صورت خصوصی انجام شد. در مقابل، ماجرای قطر چنان غیرعادی و علنی بود که خود کاخ سفید عملاً تسلیم نتانیاهو را مستندسازی کرد.

هیچ یک از این موارد، البته، اثبات نمی‌کند که گزارش اکسیوس درست است، اما نشان می‌دهد که این گزارش ممکن است به آن اندازه که برخی تصور می‌کنند غیرمحتمل نباشد. با این حال، آنچه همچنین محتمل به نظر می‌رسد این است که ترامپ بار دیگر در حفظ فشار ناکام بماند و در نتیجه، عقب‌نشینی احتمالی نتانیاهو موقتی از آب دربیاید.»