مسئولیت همه کارهای «آخوندی» بر شانه رئیس جمهور افتاد

انتظاری که مدیرعامل راه آهن جمهوری اسلامی در پاسخ به آن استعفا کرد و با موافقت وزیر راه و شهرسازی نیز مواجه شد؛ اما چندان که باید، با اقبال عمومی مواجه نشد. این را می‌شود از طرح استضاح آخوندی دریافت که چندین روز پس از استعفای پورسیدآقایی و موافقت وزیر با آن، در مجلس مطرح شد؛ استیضاحی که برخی اظهارنظرهای وزیر پس از حادثه، از جمله بیمه بودن جان باختگان و حادثه دیدگان، در طرح آن بی تأثیر نبود.

البته این تنها دلیل نمایندگان برای استیضاح آخوندی نبود و رها شدن مسکن مهر با مشکلات فراوان، بی توجهی به پرداخت تسهیلات مسکن روستایی، عدم انجام تعهدات در حوزه راه سازی، فرجام نامعلوم پرونده سقوط هواپیمای ایران 140 و چندین دلیل دیگر برای این استیضاح وجود داشت که گویی همه در نتیجه برخورد دو قطار و وقوع آن فاجعه فراموش نشدنی، یادآوری می‌شدند.

دلایلی که در پس هر کدامشان، رنج عده‌ای دیده می‌شود و نه استیضاح وزیر و نه فرجام این اقدام، برای رفع و رجوعشان کافی نیست. با این ملاحظه که نمایندگان استیضاح کننده وزیر و هم فکرانشان بر این باور بودند که تغییر وزیر ممکن است به حل این دست مشکلات کمک کند و بر این اساس از نتیجه استیضاح راضی نشده و امیدشان رنگ باخته است.

این در حالی است که تداوم مأموریت آخوندی در پست وزارت راه و شهرسازی برای این دسته از نمایندگان و مردمی که با ایشان هم عقیده‌اند، وضعیت جدیدی پدید خواهد آورد که چه بسا برای رئیس جمهور خوشایند نخواهد بود. از این روی که احتمالا این وزارتخانه با همان رویه سابق امور را پی خواهد گرفت تا با فرارسیدن موسم انتخابات ریاست جمهوری، اشکالات وارد به عملکرد وزارت راه و شهرسازی در قالب پرسش‌های بی جواب از رئیس جمهور مطرح شوند.

رئیس جمهوری که در مقابل این پرسش ها نخواهد توانست از همراهی نکردن بهارستان نشینان در این زمینه گلایه کرده و برکناری وزیر راه و شهرسازی با استیضاح را عاملی برای رفع و رجوع نشدن مشکلات این وزارت خانه بداند، چراکه وزیر وی ابقا شد و با توجه به زمان کمی که تا انتخابات مانده، بعید است شاهد تغییر چشمگیری در اداره این وزارت خانه باشیم. نکته‌ای نگران کننده برای رئیس دولت که شیرینی رأی بالای آخوندی پس از استیضاح را از بین خواهد برد.