نسخه 2 ارتش بازنشستهها در لندن
فصل تازه و بخت تازه. دستکم رومن آبراموویچ، مالک میلیاردر روسش دوست دارد اوضاع را اینگونه ببیند. آبیهای لندن پس از تجربه سراسر ناموفقی که فصل پیش با فیلیپه اسکولاری داشتند و روزهای خوش بودن در کنار گاس هیدینک را هم به سر رسیده میبینند، میخواهند بار دیگر شاهد موفقیتهای سالهای گذشتهشان باشند، البته در این میان کیف جناب آبراموویچ همانند گذشته پر از پوند و یورو نیست، خود او هم به دست و دلبازیهای گذشتهاش. حالا کارلو آنچلوتی روی نیمکت آبیها نشسته و قرار است این تیم را به روزهای خوبش با مورینیو بازگرداند. هرچند خود «کارلتو» نمیخواهد چیزی از استرس و فشار موفقیت بداند و بشنود...
به نوشته وطن امروز؛ سرمربی فصل پیش میلان در اظهارنظری رسمی پیش از شروع رقابتهای لیگ برتر میگوید: «هیچ فشاری در کار نیست.» اما آیا سران سختگیر باشگاه هم اوضاع را اینگونه میبینند؟ شاید این حرف آنچلوتی، ترفندی برای کاستن از فشارها باشد و او با گفتن آن خواسته باشد بار سنگین مسؤولیت را از دوش بازیکنانش تا اندازهای بردارد.
همه اینها درست اما یک موضوع بدیهی است: هیچکس در استمفوردبریج اهل صبر و بردباری نیست. در این فصل باید عنوانی بزرگ برای آبیها رقم بخورد، بهترین حالت ممکن هم قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپاست. سرمربی تازهوارد هم از این موضوع بخوبی آگاه است، اگر اینگونه نبود، او اصلا در لندن چکار میکرد؟ فصلی بدون هدف بدیهی است که نمیتواند وجود داشته باشد.
کارلو آنچلوتی هم این موضوع را درک کرده و برای همین هم برای فصل 10-2009 نقشه راه دقیقی را ترسیم کرده است.
سرمربی سالهای پیش پارما و یوونتوس میگوید: «انگیزه کافی برای آنکه تا پایان فصل در تمام رقابتهای مهم در کورس بمانیم، وجود دارد. میخواهیم در ماههای مارس و آوریل در موقعیت خوبی قرار داشته باشیم. چنانچه از نظر جسمی و روحی به اندازه کافی قدرتمند باشیم، فکر میکنم بتوانیم عنوانی را از آن خودمان کنیم.» البته آبیها در این مسیر تنها نیستند. آنچلوتی ادامه داد: «فکر میکنم در انگلیس تیمهای بیشتری بر سر قهرمانی میجنگند؛ بیشتر از ایتالیا. در آنجا 3ـ 4 تیم هستند که میتوانند قهرمان شوند. این تیمها در اینجا بیشتر هستند. منچستریونایتد، لیورپول و آرسنال بهطور قطع در جمع صدرنشینها حضور خواهند داشت، منچستر سیتی هم میخواهد در این نقش باشد، مشتاق تماشای بازیهای استونویلا هم هستم».
این مربی 50 ساله در پایتخت پرشتاب انگلیس نقش یک ایتالیایی خونسرد را بازی میکند. او هنوز هم گرفتار زرق و برق لندن نشده و مشتاق شروع هرچه سریعتر رقابتهاست. آنچلوتی که در دوران فوتبالش برای میلان و آتزوری به میدان رفته به پایگاه اینترنتی چلسی میگوید: «این فصل برایم کمی متفاوت است، چرا که نخستین فصلم در خارج از ایتالیاست. دوست دارم با تیمم نتیجه خوبی را به دست بیاورم و از این موضوع خوشحالم نه هراسان. فشار و استرس در کار نیست. خوشحالم که فصل جدید آغاز میشود».
آنچلوتی؛ آنتی مورینیو
آنچلوتی، دشمن مورینیو با شیوه دوستانه و البته آرامی که دارد، کار میکند. اگر چلسی تا مدتها به عنوان خبرسازترین باشگاه فوتبال در انگلیس به شمار میرفت، اکنون این تیم در کلانشهر جزیره نمایشگر یک زندگی آرام و شیرین است.
آنچلوتی فرد متظاهری نیست درست همانند روزهایی که در میلان بود. هرگز مشکلی با درخشش ستارگان در میدان ندارد، حتی اگر بخواهند در میدان به هر قیمت ممکن خودشان را به رخ بکشند، البته این مربی اهل «رجیولو» ثابت کرده است همیشه برای گفتوگوهای خصوصی آماده است و با اعتماد به بازیکنانش آرامش را به تیمش میآورد. این استثناست اما یوری ژیرکف تاکنون تنها خرید و تازهوارد آبیها در تابستان بوده است (5/7 میلیون یورو). چلسی تاکنون در تئاتر پرسروصدای ترانسفر بازیکنان نقش اساسی برعهده نداشته است.
این درست که آبراموویچ این روزها بسیار صرفهجو و مقتصد شده، با این حال آنچلوتی هم تاکنون نشان نداده است که بخواهد در بازار بازیکنان خریدی پرهزینه و پرسروصدا داشته باشد. او به کارش اعتماد کامل دارد و جوانانش هم تاکنون پاسخ اعتماد او را بخوبی دادهاند درست همانند آنچه درباره دیدیه دروگبا و تمدید قراردادش با چلسی رخ داد.
ارتش بازنشستهها
به نظر میرسد، آنچلوتی باز هم به الگوی قدیمیاش تکیه میکند. او به ستارگان میلان هم اعتماد فراوانی داشت، البته این اعتماد پس از موفقیتهای به دست آمده، چنان زیاد بود که کاملا فراموش نشد، میلان به خونی تازه نیاز دارد. از روسونری بیشتر با عنوان «ارتش بازنشستهها» یاد میشد.
به نظر میآید کارلتو در چلسی هم سرنوشتی مشابه داشته باشد. کافی است به میانگین سنی بازیکنان تیم لندنی نگاه شود: 28 سال. چلسی در مقایسه با دیگر مدعیان قهرمانی پیرترین شمرده میشود، میلیونرهایی که شاید از فروغشان سالها گذشته باشد. مدلی ریسکی در سریعترین لیگ
تمام دنیا... .




