آسیب شناسی اخلاق پزشکی

بنده به عنوان فرد آگاه به سیستم درمانی کشوربه چند دلیل با نظر نویسنده مخالفم:
1- در یک بیمارستان دولتی مثل بیمارستان مذکور هیچگاه رابطه مستقیم مالی بین کادر درمان و بیمار وجود ندارد
2-چرا بجای اینکه حرف طرف مقابل را هم بشنویم یکطرفه به قاضی میرویم و حکم صادر میکنیم. این هم از همان ابتلائات فرهنگی ماست که به قول بزرگان از جمله شهید مطهری یا از افراط راه به خطا میبریم یا از تفریط. یا آنقدر یک مسئله را بیش از حد بزرگ میکنیم یا مسائل و نابسامانیهای بسیار بزرگتر در جامعه را نمیبینیم یا به نفعمان نیست که ببینیم.
3- اینگونه مسائل اصلا ربطی به مدارس غیر انتفاعی ندارد. در کشورهای پیشرفته مثل کانادا امکانات مدارس عمومی نیز آنقدر زیاد است که قابل مقایسه با مدارس خصوصی هستند. مشکل از عدم تخصیص کافی بودجه به بخش آموزش و پرورش است. معلمان آنقدر از نظر مالی تحت فشارند که یا غرق در مشکلات ملی روزمره میشوند یا به تدریس خصوصی روی می آورند.
4- به عنوان یک پزشک اورژانس بخش دولتی عرض میکنم که چرا توقعات غیر قانونی خیلی از بیماران از بخش درمان بررسی نمیشود؟ چرا حالا که دولت زمینه بیمه درمان را برای همه اقشار تا حد زیادی فراهم نموده عده ای هنوز اقدام نمیکنند؟ چرا مسئولین مردم را با قوانین مالی که خودشان وضع کرده اند آشنا نمیکنند تا بین مردم نیازمند و کادر درمان اختلاف پیش نیاید؟
4- چرا مردم فکر میکنند همه پزشکان دزدند و زندگیهای بسیار مرفه دارند؟ آیا میدانید که بسیاری از پزشکان و کادر درمان مستاجر بوده و قدرت خرید یک سرپناه کوچک را هم ندارند! ولی در عین حال صادقانه در خدمت به بیماران که همچون خانواده شان آنان را میبینند خدمت میکنند و فحش هم میشنوند و کتک هم میخورند! یادتان نیست چند سال قبل آن مامور اورژانس تهران را آقای وکیل عصبانی مورد ضرب و شتم قرار داد که چرا به ایشان گفته اند ماشینتان را کنار ببرید تا به حادثه دیدگان کمک کنند!
باید بدانیم که روزی همه ما باید جواب خدا را بدهیم چه آن پزشکی که این کار را کرده باشد و چه آنهائی که مثل آب خوردن آبروی یک نفر را میبرند و حتی مزاحم خانواده او میشوند! آیا ما واقعا پیرو علی علیه سلام هستیم!

برادر عزیز این آمار عجیب را از کجا در آوردی، من و 90 درصد همکلاسی های من از طبقه متوسط و فقیر جامعه بودیم کمی انصاف کن