نگاه شما؛

آسیب شناسی اخلاق پزشکی

بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» می‌تواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.

کد خبر: ۵۵۵۳۷۴

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۹۴ - ۱۱:۰۰

قربان کیانی – دکترای روان شناسی تربیتی: واقعه بیمارستان اشرفی اصفهانی در باز کردن بخیه های پسری که خانواده اش توانایی پرداخت هزینه بیمارستان را نداشتند به سرعت فضای شبکه های مجازی را در نوردید و باعث شد مسببان این قضیه از کار برکنار شوند.  اما در این قضیه نباید از کنار مسائلی چون فقر خانواده ها که توان تأمین ضروری ترین نیازهای خود اعم از هزینه های سلامت را نیز ندارند، گران بودن هزینه های بیمارستان و خدمات پزشکی و عدم پوشش بیمه ها به راحتی گذشت.

مهمتر از اینها افول اخلاق پزشکی و حاکم شدن فرهنگ ماتریالیستی در جامعه است. به طوری که انسانیت و نوع دوستی از باور جامعه پزشکی رخت بر بسته و با وجود اختصاص بودجه ای بالا به خدمات بهداشتی و درمانی توسط دولت باز چشم تنگ دنیا دوست این طبقه خود برتر بین سیر نگشته و خواهان درآمد و پول بیشتر هستند و برای دست یافتن به این هدف حاضرند هر بلایی که دلشان خواست بر سر بیماران نزار که چاره ای جز تمکین در برابر آنها ندارند دربیاورند.

یکی از عوامل شکل گیری فرهنگ و اخلاق حسنه در جامعه نوع رویکرد نظام آموزشی  به پرورش آن است. اگر تأملی بر نحوه پزشک شدن این افراد نظری بیافکنیم آنگاه از عمق واقعه آگاهی خواهیم یافت. امروزه خانواده های متمکن از همان سنین ابتدایی فرزندان خود را به مدارس غیر دولتی می فرستند. در آن مدارس خودشان تعیین می کنند چه درس هایی بیشتر تدریس شود و چه معلمانی به فرزندانشان آموزش دهند. در این مدارس به مسائل اخلاقی و پرورش آنها اهمیت چندانی داده نمی شود و آنچه مهم است آموزش دروسی است که قرار است از آنها برای ورود به مدرسه استعدادهای درخشان آزمون گرفته شود. طبق آمار اکثر قریب به اتفاق دانش آموزانی که به این مدرسه وارد شده اند از مدارس غیر دولتی خاص و از طبقه های متمکن مالی هستند.

دولت نیز با توجه به ضعف مالی که دارد، درصدد گسترش مدارس غیر انتفاعی است درحالیکه هیچ کشوری امر آموزش و پرورش نیروهای انسانی خود را به موسسات خصوصی نمی سپارد و تبعات این قضیه در بلند مدت تأسف بار خواهد بود. این دانش آموزان چون در فضای آزاد مدارس غیر انتفاعی درس خوانده اند، رعایت مقررات برایشان دشوار است. اینها با طبقات ضعیف جامعه ارتباط نداشته اند، درک موقعیت اقتصادی آنها برایشان سخت است و اصلا یک نگرش منفی نسبت به این افراد در آنها وجود دارد. آنها چون در ناز نعمت بزرگ شده اند به ذهن شان هم خطور نمی کند که فقر یعنی چه و نداشتن پول برای پرداخت هزینه بیمارستان به چه معناست. این مدارس تفاوت چندانی با مدارس غیر انتفاعی ندارند. در این مدارس خواست و نظر اولیای دانش آموزان تعیین کننده پرسنل مدرسه و نوع برنامه های اجرا شده در آن است.

اگر اندکی بخواهی از آموزش دروسی که قرار است درآینده از آنها آزمون کنکور اخذ شود غافل بمانی و به رشد اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان بپردازی آنگاه فریاد اولیا بلند خواهد شد که این چه برنامه ای است که پیاده می کنید و وقت فرزندان ما را به بطالت می گذارنید. اگر بخواهید مقاومت کنید از طریق اداره و اداره کل آموزش و پرورش شهر و استان وارد عمل می شوند و موقعیت شغلی شما در چنین مدارسی به خطر می افتد. البته مسئولین اداره نیز که خود زحمت بسیاری برای کسب موقعیت شغلی خود متحمل شده اند به دلیل اینکه نمی توانند با صاحبان زرو زور(اولیا متمکن دانش آموزان) در بیافتند و حتی درصددند که برای بقای خود در آن مسئولیت به این افراد خوش خدمتی نیز بکنند مربیان و معلمانی که مطابق خواست اولیای دانش آموزان پیش نمی روند را کنار می گذارند.

با این شیوه آموزشی که نظام آموزش و پرورش و آموزش عالی تنها در صدد رشد و شکوفایی فرزندان طبقات متمکن جامعه است و عدم وجود عدالت آموزشی، تافته ای جدا بافته پرورش می دهد نباید انتظار داشت که این طبقه وقتی بزرگ شدند و به عنوان پزشک یا مدیر و هر شغل مهم دیگری که با تکیه بر زر و زور کسب کرده اند به فکر طبقات فقیر که دستشان به غیر از دامن خدا از همه جا کوتاه است، باشند. اگر به آمار قبولین پزشکی و رشته های برتر در دانشگاه ها نظری بیافکنید، اکثریت قریب به اتفاق پذیرفته شده گان این رشته ها از این مدارس هستند و کسانی که پول ندارند فرزندانشان از رشته پیام نور دهات دور افتاده قبول می شود. پس جای تعجبی باقی نمی ماند که چنین اتفاقاتی رخ دهد زیرا کسانی که تنها با پول به جایی رسیده اند تنها به فکر پول خواهند بود و حنای اخلاق برایشان رنگی نخواهد داشت.