عصاره NBA
تمام شد. فينال NBA با تمام قيل و قالهايش به پانزدهمين قهرماني لسآنجلس ليكرز انجاميد تا كوبي برايانت به لطف يك عنوان تيمي كانديداي دريافت جوايز فردي شود. در جريان پنجمين فينال فصل 2009-2008 پائو گاسول 30 امتياز و 14 ريباند را در كارنامه خود ثبت كرد؛ آنچه عامل اصلي پيروزي 99 بر 86 ليكرز مقابل اورلاندو تلقي شد.
به نوشته خراسان؛ درخشش برايان حتي شكيل اونيل، فوق ستاره سابق ليكرز را هم احساساتي كرد: «به تو تبريك ميگويم، كوبي ما شايسته قهرماني بوديم. از بازي خوب خودت لذت ببر پسر!» معمار اصلي موفقيت ليكرز بدون شك فيل جكسون نام داشت.
اين مربي بزرگ كه در شيكاگو 6 بار نفر اول تيم قهرمان نام گرفت، چهارمين فتح بزرگ خود با تيم لسآنجلسي را جشن گرفت و به اين ترتيب به ركورد «رد آئورباچ» اسطوره سابق بوستون دست يافت.
فيل بزرگ شايد به همين دليل هوس كرد براي زنده نگه داشتن خاطره «رد» سيگار بكشد. او بيرون ميدان تب و تاب داشت و درون ميدان كوبي برايانت توقفناپذير نشان ميداد. جكسون همان طور كه قبل از انجام اولين سري از بازيهاي فينال گفته بود تا زمان قطعي شدن قهرماني تيمش لبخند نزد و فقط در لحظه پايان بازي پنجم قهقهه سر داد. او در آن ثانيههاي باشكوه از دوربينهاي تلويزيوني غافل نماند: «فتح NBA كار بسيار دشواري است. پس از ناكامي در سال گذشته به خودسازي پرداختيم و سرانجام نتيجه تلاشهايمان را گرفتيم.»
راه قهرماني يا به قول برايانت خودسازي چگونه طي شد؟ در بازيهاي پليآف ابتدا يوتا شكست خورد و سپس هوستون بدون يائو مينگ مصدوم مقابل قدرت ليكرز سر تعظيم فرود آورد. سرانجام در فينال NBA دنور شگفتيساز در پايان بازي ششم دستهاي خود را به علامت تسليم بالا برد.
به نظر ميرسيد ليبرون جيمز پيشاپيش بازيكنان كليولند وارد كارزار بازي نهايي شود اما به جاي تيم ستاره، اورلاندو مجيك فرصت تقابل با ليكرز را به دست آورد. خب، حديث فينال هم مفصل اما تكراري است...
ادامه اقتدار
ليكرز هميشه چند سال خاموش ميشود، دوباره استارت ميزند و سپس با كمال اقتدار تك تك رقيبانش را شكست ميدهد، با اين حال همه چيز در نماي تيمي خلاصه نميشود. ليكرز از ديرباز مأمن ستارههاي بزرگ اين رشته ورزشي بوده است. ويلت چمبرلين تنها بازيكني كه در يك بازي تعداد امتيازهايش را سه رقمي كرد، يكي از مفاخر تاريخ ليكرز است. اگر كمي جلوتر برويم، چهرهاي به نام مجيك جانسون را آشنا مييابيم.
او و «لاري برد» اركان تيم طلايي NBA در دهه 80 نام داشتند اما افسوس كه ويروس ايدز اجازه همكاري بيشتر بين مجيك و ليكرز را نداد. او رفت تا فيل جكسون با هدايت صحيح اسكاتي پيپن، مايكل جوردن، توني كوكوچ و ساير ستارههاي شيكاگو بر آسمان بوسه بزند.
وقت استفاده از فرمول جادويي ليكرز فرا رسيد. زيرساختهاي قدرتمند و ستارههاي تقريبا نوظهور اجازه داد شكيل اونيل تقريبا يك تنه به افسانه «بولز» پايان دهد.
3 قهرماني پياپي سورمهاي پوشان به دوران برتري تيمهاي كوچك خاتمه بخشيد و از طرفي يك قدر قدرت را نماياند. زمان گذشت و پس از چند سال ناكامي نسل جديد تيم آمريكايي داستاني ديگر را رقم زدند.
عوامل برتري
وقتي امتيازگير معروفي به نام پائو گاسول را دراختيار داريد و هنگامي كه كوبي برايانت به سمت حلقه گام برميدارد، نميتوان رقيبي براي ليكرز دست و پا كرد.
اين 2 ستاره نقش بزرگي داشتند اما نبايد «اودوم» را از يابد برد. او به عنوان ضلع سوم هنرمندان ليكرز در تنگناها خيلي خوب عصاي دست تيمش ميشد. در كنار آنها فيل جكسون بزرگ حرف اول و آخر را زد.
اسطوره جديد مربيان NBA هيچ گاه تاكتيكهاي تدافعي را به آنچه اصول تهاجمي مينامد، ترجيح نميدهد و همين عامل باعث شده تيمهاي تحت رهبري او علاوه بر فتح جام به دليل انجام بازيهاي هيجان انگيز و تهييج كردن رقيب شهره عام و خاص شوند.
به هر حال فصل 2009-2008 NBA در چنين قابهايي به تاريخ پيوست؛ درست مانند ليكرز عصاره افتخارآفريني اين عرصه.
