تقابل نامطلوب سرخ و سبز ورزش به نفع سیاسیون

پس از آنکه گوی‏های قرعه‏کشی مشخص ساختن زمان برنامه‏های کاندیداهای ریاست جمهوری به دست کاندیداها رسید، با توجه به رنگ گوی های تعلق یافته به آنها، فضا رنگ وررزشی به خود گرفت و حامیان دو تن از کاندیداها در اقدامی غیرمنتظره، زمینه‏ساز ورود مسائل سیاسی دامنه‏دار به ورزش شدند که در هر صورت رقم خوردن هر نتیجه انتخاباتی آثار تخریبی به همراه خواهد داشت.

به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، آبی، سرخ، سبز و زرد در فوتبال ایران نماد چهار تیم بزرگ و مدعی استقلال، پرسپولیس، ذوب آهن و سپاهان، احتمالاً بر حسب اتفاق، رنگ‏هایی بود که گوی‏های موجود در قرعه‏کشی صدا و سیما برای تعیین زمان برنامه کاندیداها در نظر گرفته بود.

همین امر فضای لازم را فراهم ساخت تا حامیان دو تن از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری دهم که این روزها از تمام ابزارهای ممکن برای حمایت گزینه‏شان بهره می‏برند، این بار بازی با رنگ‏ها را به راه بیندازند و علی‏رغم شعارهایشان مبنی بر لزوم جدایی ورزش از سیاست، شاهد آمیزش این دو مقوله باشیم تا جایی که تقابل دو رنگ از چهار رنگ موجود در قرعه‏کشی یادآور تقابلی سیاسی باشد.

این تقابل نامطلوب نخستین بار زمانی آغاز شد که روز قرعه‏کشی، برخی رسانه‏های حامی دولت در پوشش حواشی این مراسم، تیتر "پيروزي به احمدي‌نژاد رسيد" را برای رسیدن گوی سرخ به احمدی‏نژاد زدند و زمانی شدت گرفت که حساسیت و مانور گسترده و بی‏سابقه بسیاری از رسانه‏های حامی احمدی‏نژاد در خصوص صعود پرسپولیس به مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا مشهود گردید و تصویر توماری که در ورزشگاه آزادی همزمان با بازی حساس این تیم در تهران برای جمع آوری امضاء در حمایت از رئیس جمهور در خصوص واگذاری پرسپولیس منتشر شد.

اما این تقابل هنگامی به اوج خود رسید که پس از پیروزی ذوب آهن، برخی سایت‏های حامی میرحسین موسوی نیز با تیتر "نخستین پیروزی هواداران سبز در خرداد" در مطلبی با اشاره به قهرمانی ذوب آهن، عنوان کردند: "در شرایطی سبزپوشان اصفهانی قهرمان جام حذفی شدند که با وجود ممنوعیت پخش رنگ سبز از سیما، شبکه سوم چاره‌ای جز پخش صحنه شادی هواداران سبزپوش اصفهانی نداشت و بارها شادی هواداران سبزپوش اصفهانی از سیما پخش شد."

در پی این دو موضع‏گیری برخی مسئولان دو تیم تهرانی و اصفهانی که هواداران فراوانی در سراسر کشور دارند، با نگرانی از عواقب چنین برخوردهای سیاسی علی‏الخصوص پس از مشخص شدن نتایج انتخابات، درصدد برآمدند تا از توسعه دامنه این مانورهای سیاسی جلوگیری کنند اما در فضای پرهیاهوی انتخاباتی کاری از پیش نبرده‏اند.

در این وضعیت ضروری به نظر می‏رسد که دو جبهه انتخاباتی فوق الاشاره، ضمن خویشتنداری برای حفظ حریم‏های تبلیغاتی، بر روی شعارهای خود پا نگذاشته، ورزش را ابزاری سیاسی نکرده و صرفاً با نقد و تحلیل این حوزه، همچون سایر حوزه‏های تخصصی، درصدد جلب آراء برآیند تا ترکش‏های این رویکردها، پس از انتخابات به این دو باشگاه لطمه وارد نسازد.