سرعت صفر

برای پیش‌بینی شرایط، آمادگی یا حتی عدم آمادگی فراری زود است، بسیار زود. شاید تصور شود که این تیم و مسؤولانش پرچم سفید را به علامت تسلیم برابر رقبا و اتومبیل‌های آماده و قدرتمند به اهتزاز درآورده‌اند اما چنین نیست.

به نوشته وطن امروز و به نقل از گاتزتا دلواسپورت، هر چند که این تیم در سه رقابت برگزار شده فصل به اندازه‌ای ضعیف و ناتوان جلوه کرد که چاره‌ای جز چنین اندیشیدن نیست. به 28 فصل پیش بر می‌گردیم، به سال 1981؛ زمانی که موتور این تیم توربو و رانندگانی به نام‌های دیدیه پیرونی و گیگلس ویلنو برای اتومبیل خوش رنگ فراری فعالیت می‌کردند.

در آن سال نیز اشتباهاتی عجیب از مسؤولان بخش فنی فراری موجب شد تا یک فصل تیره برای آنان رقم بخورد و هم اکنون در فصل 2009 یک بار دیگر این ناکامی در حال شکل‌گیری و تداوم است.

نمی‌توانیم مشکلات و اشتباهات سه دور برگزار شده فصل جاری را به شرایط پیست‌ها و یا بارش باران ربط دهیم و نمی‌توانیم برتری‌های فصل‌های گذشته فراری را تنها به توانایی‌های میشائیل شوماخر مرتبط بدانیم.

می‌دانیم که مشکلاتی در اتومبیل F60، در ظاهر و کارکرد آن وجود دارد و با چنین روشی باید به کمبود و ضعف این تیم عادت کنیم.

استفانو دومنیکانی درباره شرایط مصیبت‌بار فراری می‌گوید:«باید هر چه سریع‌تر تغییراتی در سیستم فنی تیم دهیم تا سرعت به فراری بازگردد اما امتیازات از دست رفته در دورهای نخست قابل قبول نیست و جبرانش بسیار دشوار است.باید از صفر آغاز کنیم، از نقطه صفر».

نتایج کسب شده این تیم در پیست شانگهای جایی برای دفاع از رانندگان این تیم نگذاشته؛ ماسا از دور خارج می‌شود و رایکونن به سختی به خط پایان می‌رسد. فراری خیلی زود باید دست به تغییر بزند و شرایط را به روند گذشته خود نزدیک‌تر کند.

لبخند سباستین وتل پس از کسب عنوان قهرمانی این مرحله ثابت کرد که فراری برای سرمایه‌گذاری در فصل 2009 خیلی خیلی عقب افتاده و رسیدن به کامیابی و موفقیت این فصل بیش از پیش بعید به نظر می‌رسد.

در صورتی که عدم نتیجه‌گیری تیمی مشهور و نامی مانند فراری ادامه‌دار شود و مرحله بعدی را نیز با تیرگی به پایان برساند می‌توانیم چنین برداشت کنیم که یکی از مدعیان اصلی قهرمانی خیلی زود از لیست خارج شده و برای بازگشت به روزهای بزرگ به اندیشیدن و تلاش بیشتر برای موفقیت در فصل آینده نیاز دارد.

موقعیت کنونی فراری موجب شد تا یکی از رانندگان قدیمی این تیم دست به انتقاد بزند و مسؤولان فراری را عامل اصلی شکست‌های اخیر تیم معرفی کند.

روبن باریچلو که روزی از حضور در کنار شوماخر و برنامه‌های تیمی برای قهرمانی این آلمانی خسته شده بود از تیم کنار رفت اما پیش از آغاز فصل از نارضایتی خود در سال‌های حضور در کنار فراری گفت و با روزهای تیره‌ای که فراری را در گرفته، به سخنان گذشته خود نظر دوباره‌ای انداخت و تاکید کرد: «این نتایج حاصل برنامه‌ها و روش‌های اشتباهی است که بارها از سوی این تیم به انواع و اشکال متفاوت روی داده و سرانجام امروز و در حالی‌که این تیم انتظار داشت با اتومبیل مدل جدید به پیروزی بزرگی دست یابد به زمین خورد».

سرعت بالا زمانی عامل موفقیت و برتری فراری بود اما همین عامل برتری این روزها عامل ناکامی و شکست است. کیمی رایکونن فنلاندی به کمبود و مشکل در سیستم اتومبیل که موجب عدم سرعت‌گیری اتومبیل می‌شود اشاره دارد و تاکید می‌کند:«چاره‌ای نیست، بیش از این نمی‌توان کاری کرد، از توان من خارج است».

نایب قهرمانی فصل پیش فرمول یک نیز بسیار غمگین و گوشه‌گیر به نظر می‌رسد. شکست و شکست این تنها نتیجه‌ای است که فیلیپه ماسا در سه دور نخست فصل کسب کرده بنابراین نمی‌توان انتظار داشت که لبخند چهره این برزیلی را در برگیرد.

اما فراموش نکنیم که فراری تیمی ریشه‌دار و مطرح در دنیای اتومبیلرانی است و با شکست از بین نخواهد رفت، رانندگان و مسؤولان این تیم برای ادامه شکست به زندگی خود ادامه نخواهند داد و خیلی زود قدرت را به فراری باز خواهند گرداند.