خودزني اصولگرايان در دانشگاه!
به تازگي، خبري شنيدم كه از شنيدن آن همزمان هم ناراحت شدم و هم خندهام گرفت. خبر اين بود كه يكي از اساتيد بسيار متدين دانشگاه علامه طباطبايي، جناب آقاي مهندس مهدي طيب ـ كه نزديك به سه دهه است به فرزندان اين مملكت درس معارف دين ميدهد و يكي از توفيقات وي، مصاحبت بيش از بيست ساله با عارف سالك حاج ميرزا اسماعيل دولابي است و اهل قلم و تعهد و تقوا و تدين است و نماينده دوره اول مجلس شوراي اسلامي از حوزه نائين نيز هست ـ در اقدامي يكسويه و از سوي رئيس دانشگاه ـ كه متأسفانه، يك سيد روحاني است و از اين گونه کارها قاعدتا بايد به دليل سيادت و روحاني بودن خود نسبت به اهل دين و تدين به دور باشد ـ به بازنشستگي اجباري فراخوانده شده و چون اين بازنشستگي تحميلي را برنتافته به ديوان عدالت اداري شكايتي كرده و ديوان هم به سود او رأي صادر نموده است و با پيگيري دانشجويان وي، رئيس جمهور محترم هم در بازگشت او به دانشگاه، دستور روشني صادر كرده است، اما به رغم صدور آن رأي و اين دستور رئيس جمهور، رئيس دانشگاه همچنان بر نظر خود پافشاري ميكند و از طريق مصادري كه به آنها مرتبط است، به دنبال تغيير رأي ديوان عدالت اداري در راستاي بازنگشتن طيب به دانشگاه است.
من در اين نوشتار، قصد ورود به اختلافات و مسائل طرفين دعوا را ندارم، اما طيب را سالهاست ميشناسم و ميزان ارادت بزرگان نظام را كه در مجلس اول با او همكار بودهاند نسبت به او ميدانم و شهادت ميدهم نظير او در ميان اساتيد موجود معارف دانشگاههاي تهران اعم از روحاني و غير روحاني كمتر يافت ميشود.
اينكه برخي در سي امين سال پيروزي انقلاب، اينگونه خودزني ميکنند و با در پیش گرفتن رويكردهاي استبدادي آن هم در ساحت مقدس دانشگاه ـ كه ساحت علم و انديشه است ـ با تضييع حقوق فردي استادي همانند استاد طيب در برابر رأي ديوان عدالت اداري و دستور رئيسجمهوري ميايستند و اصرار آن همه دانشجو به بازگشت وي به مسند تدريس و نيز تمايل نداشتن او به بازنشستگي اجباري را به هیچ میانگارند، جای تردید و تعجب و تأمل فراوان است.
از قضا، طيب كسي است كه با تمام قوا در انتخابات رياست جمهوري در حمايت و تبليغ احمدي نژاد كوشيده است و به لحاظ دستهبندي قطعا جزو دسته اصولگراهاست! به راستي چرا و چه شده است كه دوستان اصولگرا به نقطهاي رسيدهاند كه نميتوانند دوستان خود امثال طيب را تحمل کنند؟ اگر اين برخورد با استادي اصلاح طلب ميشد ـ كه البته نبايد بشود ـ باز جاي توجيهي نداشت، ولي برخورد با طيب اصولگرا چرا؟ چرا رئيس دانشگاه نبايد تحمل يك استاد اصولگرا مثل طيب را ـ كه احتمالا و يا قطعا در برخي مسائل با وي اختلافنظر دارد و اين اختلاف نظر بين اساتيد امری طبيعي است ـ داشته باشد؟
طيب و امثال وي، چه ضرري براي دانشگاه و يا سياستهاي دولت نهم دارند كه بايد به رغم ميلشان در اوج آمادگي علمي خود و تمايل نداشتن، اجبارا بازنشسته شوند؟ اين چه رويه ناپسندي است كه برخي دنبال آنند؟ كم ظرفيتي در برابر تحمل نيروهاي خودي چرا و تا کي و کجا؟ اين که فرياد هزاران دانشجو و تمايل نداشتن استاد طيب به بازنشتگي اجباري را به هيچ ميانگارند، از عجايب روزگار ماست كه رمز و راز آن بر من و خيليها معلوم نيست. آيا كسي در اينكه استاد طيب از بهترين نيروهاي خودي است، كمترين شك و ترديدي داشته و دارد؟!
از اينگونه خودزنيها چه كسي سود ميبرد؟ اين نظام بايد به دنبال كساني همچون طيب باشد و حتي پس از پايان سنوات خدمتي آنان، از ايشان بخواهد و حتي خواهش كند در سيستم آموزشي كشور بمانند و معارف الهي را به نسل تشنه معارف الهي در كشور منتقل کنند، نه اينكه آنها را به زور از ساحت دانشگاه براند!
تا آنجا كه اين كمترين به عنوان يك دانشگاهي در مسائل اين سه دهه دانشگاهها هست، كمتر موردي را ميتوان مانند مسأله طيب و رئيس دانشگاه علامه سراغ يافت و عجب اينكه به ظاهر فريادرسي هم نيست و ظاهرا آنچه در اين ميان به جايي نميرسد، فرياد است و از تاريخ بايد آموخت كه بار كج هرگز به مقصد نخواهد رسيد.
خوب است اهل عقل و حل و انديشه به صرافت بيفتند و جلوي اين گونه ستمهاي اداري را توسط كساني كه رويههاي استبدادي و رضاشاهي اما در اندازه حقير آن به مذاقشان خوش آمده است، قاطعانه بگيرند و بيش از اين با آبروي نظام و وجاهت آن بازي نكنند.
گيريم مستبدان كوچك بتوانند با ناديده گرفتن قانون، طيب و امثال طيب را با ناديده گرفتن سه دهه ارزش خدمات آنان در دانشگاه از مسند خدمت دور كنند و خشم و اعتراض و فرياد و خواسته هزاران دانشجو در بازگشت اين دلسوخته نظام و انقلاب و حامي دولت به دانشگاه را ناديده بگيرند ـ كه نخواهند توانست ـ اما آيا نسبت به اين ستم آشكار براي لحظه حضور در محضر الهي پاسخي آماده كردهاند؟
سخن آخر، كارنامه استاد پرهيزكار، مهدي طيب بر همگان روشن است. ديگراني كه با برخورداري از مسند چند روزه قدرت در برابر او به اشتباه ايستادهاند، بهتر است نه در برابر اين معلم دلسوز و مخلص انقلاب، كه در برابر ديگراني كه صرفا به اقتضاي شرايط و جلب مصلحت و منفعت خود در كنارشان ايستادهاند، بايستند و بدانند سرانجام اين بازي تلخ از نوع قدرتمدارانه آن، اين طيب است كه به شهادت هزاران دانشجوي گذشته و کنوني خود پيروز اين ميدان است.
دكتر غلامعلي رجايي
با سلام از یادداشت عالمانه و دلسوزانه شما که بیانگر بخشی از دردهای نهفته در مجامع علمی کشور است ممنونم و با شما هم عقیده، چرا که در دانشگاه تهران نیز اخیراً تعدادی از اساتید برجسته را به اجبار بازنشسته کرده اند و همین چند روز پیش بنده از زبان یکی از همان اساتید بزرگ که انصافاً حق بزرگی بر جامعه علمی و فرهنگی کشور دارد همین گلایه را شنیدم. و البته اگر بناست استادی هم بازنشسته شود باید رویه بهتری که قدری با منزلت علم و عالم تناسب بیشتری دارد اتخاذ شود. 
بله اگر استاد اصلاح طلب بود توجیه داشت! اصلاح طلب را چه به زنده بودن! تازه استاد هم باشد؟ واویلا واویلا این کار تازگی ندارد و در دانشگاه های دیگر هم تکرار شده است. در شش ماه گذشته نیز سه استاد از گروه تاریخ دانشگاه فردوسی اخراج شدند که اخیرا یکی از آنها به آمریکا مهاجرت کرد و یکی دیگر نیز با رای دیوان عدالت اداری تلاش داشت احقاق حق خویش کند ،اما با گذشت سه ماه از صدور رای، تا به حال دانشگاه از آن تمکین نکرده است. در این اخراجها رئیس دانشکده ادبیات مشهد خود میداندار بوده است. و اعتراضهای گسترده دانشجویان نتیجه ای نداده است. یکی از مصادیق دیگر خودزنی اصولگرایان همین مقاله است! از باب رطب خورده منع رطب نمیکند گفتم. و گر نه همین که این آقای طیب از احمدی نژاد حمایت کرده واسة کارنامة اش کافیه! البته طبق معمول منتشر نخواهد شد. 
متاسفانه در دولت نهم و گزینش های صورت گرفته از سوی وزیران در انتخاب مدیران با توجه به اینکه به خویشاوندی و ارتباطات دوستانه بسیار توجه شده اگر در این خصوص کسی اعتراض کند و صدایش در بیاید شخص را متهم به نشر اکاذیب و عبور از نظام میکنند و با سو استفاده از خون شهدا و ولایت فقیه و ... شخص را ضد نظام معرفی می کنند. تا زمانی که از اسلام ولایت فقیه و خون شهدا استفاده ابزاری شود وضعیت مملکت ما از این بهتر نخواهد شد که متاسفانه در سه سال گذشته به اوج خود رسیده/ خدمت مسئولین سایت تابناک این مطالب یک واقعیت هست اگر دوست داشتید منعکس بفرمائید/ دست عزیزانی که سی سال برای تعلیم فرزندان این آب و خاک زحمت کشیده اند درد نکند ولی فکر نمیکنید وقت آن رسیده تا جای خود را به نیروهای جوانتر که اطلاعاتشان هم به روز تر است بدهند ؟اکثر استادانی که به سنین بالا رسیده اند در طی این سالها جزوه ای تهیه کرده اند که هر سال همان حرفها را بدون کم و زیاد برای شاگردانشان تکرار میکنند !! با این وصف چگونه انتظار دارید پیشرفتی در علوم کشور میسر گردد. جالب است که نویسنده محترم اشاره می کند که شاید اگر این برخورد با اصلاح طلبان می شد دارای توجیه بود. این برخورد نازیباست با هر کسی و با هر عقیده ای. 
جناب رجایی عزیز: کاش روزی که موجی از اساتید دانشگاه تهران را به همین بهانه بازنشسته کردند نوک خامه تان را بر کاغذ جاری می ساختید؟