هر دردي بيمه دارد به جز دندان

ظاهرا براي شمايي كه به دليل خرابي دندان به دندانپزشك نياز داريد، ساده‌ترين مشكل همان درد دندان‌تان است، مشكلات اساسي ديگري هم اين وسط وجود دارند، مثل تعرفه بالايي كه بايد پرداخت كنيد و هيچ بيمه‌اي آن را نمي‌پذيرد، مثل متفاوت بودن اين تعرفه، مثل نبودن ضمانتي براي كيفيت موادي كه براي ترميم دندان‌تان از آن استفاده مي‌شود و... شايد به همين خاطر باشد كه بر اساس شاخصDMF كه معرف دندان‌هاي خراب، ‌پوسيده و پر شده است، هر دانش‌‌آموز در بدو ورود به دبستان، 2 دندان خراب دارد و به تبع آن، هر بزرگسال ايراني چند دندان خراب دارد.

به گزارش «جام جم آنلاين»، البته اين مشكل آخري به نبود آموزش‌هاي صحيح براي حفظ بهداشت دهان و دندان برمي‌گردد اما گران بودن و متفاوت بودن نرخ تعرفه‌ها به حمايت بيمه‌ها مربوط مي‌شود.

ظاهرا خدمات دندانپزشكي در همه جاي دنيا جزو گران‌ترين خدمات محسوب مي‌شود كه معمولا حتي در كشور‌هاي توسعه‌يافته نيز به شكل گسترده تحت پوشش بيمه‌هاي پايه قرار ندارند و از سوي بيمه‌اي تكميلي مورد حمايت قرار مي‌گيرند.

دكتر رضا حسين‌پور، متخصص بيماري‌هاي دهان و كارشناس امور بيمه در خصوص ضعف پوشش بيمه‌اي در اين حوزه به «جام‌جم» مي‌گويد: شايد بد نباشد با يك مثال ساده وارد بحث شويم. اگر قرار باشد بيمه‌ها هزينه ترميم فقط يك‌دندان پوسيده هر نفر ايراني را تقبل كنند و براي ترميم هر دندان 70 هزار ريال بپردازند، حدود 500 ميليارد تومان منابع جديد نياز دارند كه اين مبلغ بيش از 20درصد كل اعتبارات سازمان‌هاي بيمه‌گر پايه را شامل خواهد شد.

او ادامه مي‌دهد: حالا تصور كنيد بيمه‌هاي پايه علاوه بر ترميم آن يك دندان هزينه‌هاي ترميم ساير دندان‌ها يا درمان ريشه، پروتز، جراحي و ساير خدمات دندانپزشكي را نيز بپردازند. براي پرداخت هزينه اين خدمات يا بايد منابع جديد در اختيار سازمان‌هاي بيمه‌گر پايه قرار گيرد (كه در عمل آن هم با اين حجم از منابع ناممكن است)‌ يا هزينه برخي خدمات از تعهد بيمه خارج شود كه اين هم غيرممكن است. حتي حذف چند‌قلم دارو از فهرست تعهدات بيمه پايه تبعات سنگيني را برايشان در پي خواهد داشت.

حسين‌پور در خصوص راه‌حل اين مشكل مي‌گويد: حتي در كشورهاي توسعه‌يافته نيز خدمات دندانپزشكي به شكل گسترده در زمره تعهدات بيمه‌هاي پايه قرار ندارند. بلكه بر‌حسب منابع و از طريق سطح‌بندي خدمات و انتخاب گروه‌هاي جمعيتي بخشي از مخارج از طريق منابع عمومي پرداخت مي‌شود و براي ساير گروه‌هاي جمعيتي و ساير خدمات بيمه‌هاي تكميلي پوشش لازم را تامين مي‌كنند. به‌عنوان مثال براي كودكان و مادران باردار يا سالمندان دولت متكفل هزينه‌هاي دندانپزشكي مي‌شود و براي ساير گروه‌هاي سني بيمه‌هاي تكميلي.

400 رديف خدمت دندانپزشكي
در واقع با اين تفاسير اميد زيادي به حمايت بيمه براي درمان دندان‌ها كه هزينه بالايي دارند، نمي‌توان داشت. با اين حال، حسين‌پور به اميد‌هايي در اين خصوص اشاره مي‌كند: پس از تلاش يكساله كميته‌اي متشكل از نمايندگان سازمان نظام پزشكي، سازمان‌هاي بيمه‌گر، وزارت رفاه و امور اجتماعي و وزارت بهداشت، 400 رديف خدمت در دندانپزشكي تعيين شد كه پس از تصويب، به صورت بسته خدماتي مدون مي‌شود.
او مي‌گويد: در تدوين بسته خدماتي شرايط خاص مانند خطرپذيري، بهاي مواد، اصطكاك تجهيزات، سختي كار، ميزان سرمايه‌گذاري و استانداردها در نظر گرفته مي‌شود.

در واقع بر اين اساس، ‌كميته تعرفه‌گذاري انتظار دارد پس از اتمام تعرفه‌گذاري خدمات دندانپزشكي، سازمان‌هاي بيمه‌گر نيز نگرش خود را نسبت به اين خدمات تغيير دهند و به جاي درآمد بيشتر به سلامت مردم توجه كنند.

حسين‌پور به اجرايي شدن اين تعرفه تا سال آينده اميدوار است و تاكيد مي‌كند: با اجرايي شدن اين تعرفه‌ها از يك سو، با توجه به عوامل فني تعرفه دقيق و واقعي تعيين مي‌شوند و از سوي ديگر، از پراكندگي مبلغ تعرفه‌ها كاسته مي‌شود.
او معتقد است: امكان وجود چند تعرفه براي يك خدمت در بسياري از كشورها وجود ندارد اما متاسفانه در كشور ما به دليل غيرواقعي بودن تعرفه تعيين شده دولتي و نبود نظارت در اجراي تعرفه بخش خصوصي، تعرفه‌ها متفاوت است.

آموزش بهتر از درمان
دبير شوراي آموزش دندانپزشكي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي با اشاره به هزينه‌هاي سرسام‌آور درمان بيماري‌هاي دهان و دندان، مي‌گويد: در حال حاضر، تنها راهكار مقابله با بيماري‌هاي دهان و دندان ارتقاي سطح آگاهي و آموزش آحاد مردم است.

اكبر فاضل عصر با بيان اين‌كه DMF شاخص شناسايي تعداد دندان‌هاي پوسيده، كشيده و پرشده افراد است، تصريح كرد: در حال حاضر DMF در ايران كمتر از 2 است كه برنامه‌ريزي‌هاي انجام شده در اين زمينه در جهت كاهش آن به حداقل است.

وي وضعيت بيماري دهان و دندان در ايران را مطلوب ارزيابي نمي‌كند و اظهار مي‌كند: نبود اطلاع عموم بيماران از قيمت‌هاي بالاي تجهيزات دندانپزشكي و عدم پرداخت هزينه‌هاي بيماري‌هاي دهان و دندان از سوي سازمان‌هاي بيمه‌گر از جمله ملاك‌هاي راه‌اندازي مراكز تخصصي دندانپزشكي در مناطق محروم است.

به گفته وي، بر اساس برنامه‌هاي چشم‌انداز 20ساله در زمينه دندانپزشكي در جهت ارتقاي ‌سلامت دهان و دندان آحاد جامعه و ارتقاي آموزش در منطقه، قدم‌هاي اساسي برداشته خواهد شد.

كارشناس امور بيمه نيز در اين خصوص يادآور مي‌شود: شوراي عالي بيمه در سال 1387 طرح ارائه خدمات دندانپزشكي به كودكان 6 تا 12 سال را تصويب و به وزارت آموزش و پرورش، سازمان‌هاي بيمه‌گر، وزارت بهداشت و ساير دستگاه‌هاي مرتبط ابلاغ كرد. با اين همه و با گذشت چند ماه از ابلاغ، عمليات اجرايي طرح با كندي و دشواري مواجه است.

حسين‌پور ادامه مي‌دهد: در بسياري از كشورهاي توسعه يافته و متمول نيز ارائه خدمات دندانپزشكي ابتدا از همين گروه سني آغاز مي‌شود. ارائه خدمات دندانپزشكي به كودكان علاوه بر كم‌هزينه بودن، به دليل آمادگي اين گروه براي آموزش بهداشت و پيشگيري از بيماري‌هاي دهان، بسيار اثربخش بوده و در آينده‌اي نه چندان دور، سلامت دهان كل جامعه را تضمين مي‌كند.