ميرحسين: كشور در شرايط خوبي نيست
ميرحسين موسوي با ارسال پيامي به مجمع نمايندگان ادوار تاكيد كرد: جامعه ما در متن خود به اصولگرا و اصلاحطلب تقسيم نميشود و اصرار نيروهاي سياسي به سرايت دادن تفرقه خويش به جامعه كمكي به حفظ وحدت و پايداري مردم در شرايط سخت نميكند.
به گزارش خبرنگار ايلنا, متن كامل پيام مهندس موسوي به اين شرح است:
در ابتدا بر خود لازم ميدانم از اين كه نتوانستم در جمع دوستان حاضر شوم, اظهار تاسف كنم. جمع دوستان كه شكل يافته از نمايندگان ادوار مختلف مجلس است براي كشور ما يك فرصت محسوب ميشود. حضرت امام در مورد همين افراد بود كه از عنوان "چكيده فضايل ملت " استفاده كردند. بعيد ميدانم كه گرد هم آمدن شما به واسطه دعوت برخي نهادهاي رسمي باشد، با اين حال بيتوجه به تمايلات جناحي و گروهي دور هم جمع ميشويد و در مورد مسايل و مشكلات كشور با يكديگر بحث ميكنيد و اين نشانه دقت تعبير امام(ره) است، زيرا خرد و فضيلت جمعي منتظر نميماند تا از او براي انديشيدن و نگران بودن در مورد آن چيزي كه خود ريشه آن است، دعوت كنند.
كشور در شرايط خوبي به سر نميبرد. شايد از نظر كساني كه دستي در كار نداشتهاند تشخيص آنكه اين اظهار نگراني تا چه حد ناشي از واقعبيني و يا بدبيني است و كلا داشتن ديدي روشن نسبت به بحرانهايي كه بايد انتظارشان را كشيد كار مشكلي باشد. اما براي كساني كه تجربه حداقل چهار سال حضور در مركز تمامي تصميمها را دارند, راحتتر ميتوان از آنچه در مقابلمان قرار دارد سخن گفت. در ساختارهاي تصميمگيري خللهاي بزرگ ايجاد شده است و تصميمات فردي ميراثي از سختيها براي هر گروهي كه بنا باشد در سالهاي بعد كشور را اداره كنند به جا خواهد گذاشت، به صورتي كه به راستي نميتوان از كسي انتظار معجزه داشت.
به مانند تمامي بحرانهايي كه طي اين سي سال پشت سر گذاشتهايم, ما براي رو در رو شدن با مشكلات آينده بايد به سرمايههاي خود رجوع كنيم. اين سرمايهها شامل ذخاير بيپايان ارزي يا ظرفيت هاي عظيم اقتصادي ، يا هم پيمانان متكثر و نيرومند ويا مديران نابغه اجرايي نبوده است و نيست.
ما با تكيه به ارزشهايي كه انقلاب آفريد و با استمداد از گفتماني كه امام(ره) پايهگذاري كرد، گذشته را با سر بلندي پشت سر گذاشتيم و براي پس از اين نيز انتخابي بهتر از اين نداريم. تكيه بر آرمانهايي چون استقلال، عدالت، آزادي و توسعه در سايه جمهوري اسلامي نيروهايي را آزاد ميكند و در اختيار قرار ميدهد كه ما هيچگاه از آنها بينياز نبودهايم و پس از اين به آنها احتياجي دوچندان داريم.
امام(ره) ما, تمامي اين سرمايه را در زير پرچم اسلام ناب محمدي (ص) جمع ميكرد و آن را مكتبي ميدانست كه درمقابل اسلام آمريكايي و اسلام متحجرين و مرفهين بيدرد قرار دارد. پيشتركه جوان بوديم خيال ميكرديم اگر كار ميكنيم و اگر ديگران جهاد ميكنند و جانهاي خويش را ايثار ميكنند براي حفاظت از چنين مكتبي است. اينك كه دوباره مينگريم ميبينيم چه در گذشته و چه امروز اين آن مكتب است كه همواره از كشور و مردم ما در برابر حوادث دهر حفاظت ميكند.
چگونه از مردم انتظار داشته باشيم كه با سخت كوشي و تلاش گذر از اين مرحله را امكانپذير كنند. اگر به اصليترين و بازگشتناپذيرترين توقعات آنان بياعتنا باشيم؟ نخستين انتظار آنان از ما صداقت است، صداقت در آرمان و عمل، صداقت و شفافيت در برنامهها و اطلاعاتي كه در اختيارشان ميگذاريم و پيش گرفتن سياستهايي كه منافع عامه مردم و نه گروههايي خاص راهدف بگيرد.
توجه به اهميت اقشار ضعيف جامعه گوئيا آنقدر مورد بيتوجهي قرار گرفته است كه كساني آن را با اقتصاد صدقهاي اشتباه ميگيرند. اداي ديني كه دولت اسلامي نسبت به محرومان دارد, از توجه به عزت آنان آغاز ميشود و سپس معيشتشان را در بر ميگيرد حتي شعار " حمايت از مستضعفان " نبايد به صورتي ادا شود كه ولي نعمت بودن آنها را از ياد ببرد.
در طول اين سي سال آيا اين ما بوديم كه از آنها حمايت كرديم يا آنها كه از انقلاب و نظام و مسوولان خويش پشتيباني ميكردند. ما موظفيم كه خود را به راستي خدمتگزار اين ولي نعمتان بدانيم و در اداي اين وظيفه از منافع آنان حمايت كنيم.
البته من ادعا نميكنم كه شعارها و سياستهايي كه بوي صدقه ميدهند, از روي سوءنيت و منت گذاشتن بر مردم مطرح ميشوند. بلكه ريشه در سادهانگاري مقتضيات جامعه دارند. حال آنكه براي حل مشكلات كشور راهحلهاي ساده وجود ندارد و كساني كه با بياعتنايي به توان مديريتي و كارشناسي موجود چنين راهحلهايي را شعار و سر لوحه كار خويش قرار دهند, تنها به عميقتر كردن بحرانها كمك خواهند كرد.
حمايت از منافع محرومان منافاتي با حمايت از بهبود فضاي كسب و كار و رونق توليد ريشهدار ملي ندارد، بلكه در راه حلي علمي و پايدار از طريق آن ميگذرد.
و سر انجام اين كه ما همچون گذشته و بيش از گذشته براي گذر از مراحل پيش رويمان به وحدت نياز داريم. كليشههايي كه در ميان ما براي تقسيمبندي نيروهاي سياسي رايج شده است, احتمالا" عملكرد و منافعي را در بر دارد، با اين حال من مطمئن نيستم كه اين منافع با مصالح كل جامعه كاملا" تطابق داشته باشد.
جامعه ما در متن خود به اصولگرا و اصلاحطلب تقسيم نميشود و اصرار نيروهاي سياسي به سرايت دادن تفرقه خويش به جامعه كمكي به حفظ وحدت و پايداري مردم در شرايط سخت را نميكند.
از فرصتي كه جمع دوستان در اختيار من قرار دادند, سپاسگذاري ميكنم و براي آنان و خود آرزو دارم كه توفيق خدمتگزاري به ملت و كشور اسلامي را چه درصحنه باشيم و چه در خارج از آن، از دست ندهيم.
