اتحاديه جلوتر از فدراسيون
بيش از يكصد سال پيش، اغلب كشورهاى اروپايى قدم در راه فوتبال حرفه اى برداشتند و خودكفايى در اين ورزش مردم پسند و سودآور را آزمودند.
به نوشته ایران، انگليس كه پرچمدار اين نهضت خودجوش بود زودتراز ديگر كشورها برنامه ريزى كرد و پرچم پيش آهنگى را به دست گرفت تا باشگاه هايش روى پاى خود بايستند و قبل از آن كه اروپا در اين راه به خود آيد از فوتبال حرفه اى و خصوصى شدن باشگاه ها حمايت كرد و قوانينى نگاشت كه هنوز در جهان از آن پيروى مى كنند. بى دليل نيست كه اين جزيره كوچك به احترام اين تلاش «بورد» بين المللى شدن تا هيچ تغييرى در قوانين موجود بدون تصويب و قبول اين مورد، كه شامل نمايندگان انگلستان، اسكاتلند، ولز و ايرلند شمالى و جنوبى مى شود، به اجرا در نمى آيد.
حدود ۸ سال پيش، نمايندگان مجلس شوراى اسلامى با تلاش رئيس فدراسيون فوتبال كه خود يكى از وكلاى انتخابى تهران بود پذيرفتند بودجه اى حدود ۱۰ ميليارد تومان در اختيار باشگاه هاى ليگ برتر قرار دهند تا با دريافت وام درازمدت و كم بهره در راه حرفه اى شدن اقدام به ساخت ورزشگاه اختصاصى كنند و زيربناى اختصاصى شدن و خودكفايى بريزند، اما هيچ باشگاهى از اين فرصت سود نبرد زيرا هيچ يك در تعريف «باشگاه» نمى گنجيد. چنين شد كه ليگ برتر، با ظاهر فوتبال حرفه اى و در عمل آماتور يا نيمه حرفه اى و غير اختصاصى راه اندازى شد تا اين موجود ناقص الخلقه با وابستگى به دولت زندگى نباتى پيدا كند.
فشار فيفا وتوصيه كنفدراسيون آسيا و اهرم هايى كه در اختيار اين دو مرجع رسمى فوتبال در جهان و آسيا قرار دارد، سبب شد اساسنامه اى طراحى شود تا كشورهاى آسيايى مجبور به قبول حرفه اى و خصوصى شدن و خودكفايى برآيند و از آنجا كه نظام اسلامى ايران، دولت و مجلس شورا به خصوصى شدن در همه امور فرمان داده اند، خصوصى شدن در فوتبال هم دير يا زود بايد پذيرفته و اجرا شود، اما هنوز نه در فدراسيون، نه در باشگاه ها نشانه اى از اين اقدام ديده نمى شود و هيچ گام مثبتى مشهود نيست.
اتحاديه مديران باشگاه هاى فوتبال كه متأسفانه پس از سال ها تولد هنوز در هيچ تصميمى جدى شريك نشده و از سوى فدراسيون و سازمان ورزش جدى گرفته نمى شود، اين بار پيشقدم شده است در اقدامى دور از انتظار خصوصى شدن باشگاه ها را جدى گرفته و از مرحله حرف به عمل درآورد.
بر اين منوال با گروهى از مديران باشگاه ها بزودى رهسپار اروپا و كشور ايتاليا مى شوند تا به سفرى تحقيقاتى برآيد و از نزديك زندگى حرفه و خصوصى باشگاه هاى اين سرزمين اروپايى را لمس كنند و با حضور، گفت وگو و شركت در همايش هايى امتيازها را دريابند تا با انتخاب راهى ميانبر و كوتاه فوتبال ايران را در جهت خصوصى شدن و حرفه اى كامل قرار دهند.
كاش فدراسيون فوتبال و سازمان تربيت بدنى هم در اين سفر همراه مى شدند، تا با كسب اطلاعات و مشاهدات عملى آگاهانه تر به فوتبال ايران و باشگاه ها را در راه خصوصى شدن، صميمانه حمايت مى كردند.
