مخالفان سیاست خارجی بلندگوهای بزرگی دارند

تا به امروز نزدیک ‌شش ماه از عمر دولت یازدهم می‌گذرد؛ هرچند کسی از دولت در این مدت کوتاه انتظار معجزه در حوزه‌های گوناگون که احساس کاستی می‌شد، نداشت، به هر حال نسبت به عملکرد دولت در برخی حوز‌ها زیاد است. البته برخی از این انتقادات گاهی به صواب نزدیک و گاهی دور می‌شود.

به گزارش «تابناک» در انتخابات سال ۹۲ یکی از کاندیدا‌ها که بسیار سر و صدا به پا کرد و حتی باعث جنجال‌ها و واکنش‌های متفاوت در سطح جامعه شد، «محمد غرضی» بود. وی پس از پایان انتخابات در نامه‌ای خطاب به ملت ایران گفت: «با تشکر از ملت ایران و همه آنهایی که پای صندوق‌های رأی آمده و افتخار آفریدند (چه در داخل و چه در خارج از کشور). به خواست و تشخیص ملت ایران احترام می‌گذارم و از زحمات برگزار کنندگان انتخابات نیز قدردانی می‌نمایم...».

وی در ادامه یکی از وظایف همه کاندیدا‌ها و ملت ایران را کمک به دولت جدید دانست. بر همین اساس «تابناک» در گفت‌و‌گو با محمد غرضی ارزیابی‌اش را از کارکرد شش ماهه دولت جویا شدیم.

خلاصه گفت‌و‌گو را در ادامه بخوانید.

* آقای غرضی روند حرکتی دولت را پس از انتخابات چگونه ارزیابی می‌کنید؟

فعالیت هر دولتی به این دلیل است که بتواند رضایت مردم را جلب کند و جلو برود. توقعاتی که از دولت وجود دارد، همه جانبه است و برآورد کردن همه آن‌ها در مدت شش ماه میسر نخواهد شد.

* به نظر شما اولویت کاری این دولت چیست؟

اینکه دولت با تورم مبارزه می‌کند یا اراده آن را دارد از نظر من بسیار- بسیار مثبت است. هیچ دولتی قبل از این دولت، چنین عهدی نکرده است که با تورم مبارزه کند این موضوع بسیار خوب است. در دولت قبل و در این دولت مسئله گرانی بیشترین دغدغه است. چون مردم تحمل می‌کنند، دلیلی نمی‌شود که رسیدگی نکنیم.

* شما عملکرد دولت در زمینه ادامه سیاست هدفمندی یارانه‌ها را چگونه می‌دانید؟

من امیدوارم که در بعد مرحله دوم یارانه‌ها طوری عمل نشود که دوباره تورم بر کشور مسلط شود. من به عملکرد دولت امیدوارم می‌باشم. اینکه دولت اراده ملی را بر این اساس این بگذارد که با تورم مبارزه کند، مغتنم و بسیار مثبت است. دولت برای موفقیت باید با تورم مبارزه کند.

* عملکرد در حوزه سیاسی را چگونه می‌بینید؟

دولت در حوزه سیاسی وعده‌هایی را که داد، دنبال کرده است. ولی دولت ۵۱ درصدی بالاخره گرفتار مخالفین می‌شود. انتقاد آن هم در یک جامعه‌ای مثل ایران طبیعی است. اکر دولت بخواهد موفق شود؛ همه قدرت سیاسی باید از دولت حمایت کند. اینکه بخشی از قدرت سیاسی موافقت و بخشی مخالفت کند یک چرخ لنگی می‌شود که حرکت دولت به سوی جلو را کند، می‌کند.

* یکی از شعارهای انتخاباتی شما مبارزه با تورم بود. شما چه برنامه‌هایی برای مباره با تورم داشتید که این دولت اجرایی نکرده است؟

من در مبارزه انتخاباتی دو شعار داشتم: ۱ ـ توسعه جمهوریت
و ۲ـ توسعه اسلامیت.
در توسعه جمهوریت می‌رسم به اینکه مردم استاندار خودشان را تعیین کنند و در توسعه اسلامیت می‌رسیدم به اینکه دولت نبایستی اغنیا را بر فقرا ترجیح دهد. این دو تا اصل شعارهای من بود. من امیدوارم که دولت‌ها در ایران بتوانند با عملی کردن این دو اصل بهتر به مردم خدمت کنند. این دو اصل جدایی ناپذیر است؛ یعنی بدون توسعه جمهوریت، توسعه اسلامیت می‌سر نمی‌شود و برعکس.

* دولت جدید در حوزه سیاست خارجی به اعتقاد برخی از کار‌شناسان بیشترین فعالیت را داشته است. نظر شما نسبت به عملکرد تیم سیاست خارجی دولت چیست؟

دولت قبل از اینکه روی کار بیاید شعاری را مطرح کرد که می‌خواهد با جریان‌های بین المللی روابط داشته باشد. از سوی دیگر تأکید می‌کرد رویکردش نسبت به سیاست خارجی نسبت به دولت گذشته کاملا متفاوت خواهد بود. بر همین اساس در این موضوع هم تبلیغ کرد و هم احساس کرد که از این طریق می‌تواند آرای مردم را جلب کند. نکته‌ای که اینجا وجود دارد این است که سیاست خارجی انعکاس استعداد داخلی است. وقتی کشور شما در استعداد داخلی گرفتار باشد توسعه سیاست خارجی امکان ندارد. شما در ارتباط با گندم، مرغ و سایر ابزار از بیگانگان بی‌نیاز نیستید. وقتی که بیش از ۵۰ درصد در این موارد به خارج محتاج باشید خیلی از دولت نمی‌توانید انتظار اقتدار داشته باشید. این مسائل روی هم اثر می‌کند. اراده سیاسی نمی‌تواند بدون توجیه استعداد داخلی شکل بگیرد. با این وجود دولت در حد استعداد داخلی که وجود دارد بد عمل نکرده است. اما قضیه اصلی این است که اگر تمام قدرت سیاسی از رویکرد سیاست خارجی دولت حمایت نکند همانگونه که عرض شد دولت لنگ می‌ماند.

* چرا بیشترین حجم انتقادات نسبت به عملکرد دولت در حوزه سیاست خارجی است؟

البته این طور نیست که همه هجمه‌ها علیه سیاست خارجی دولت باشد. منتقدان بلند گوهای صدا دار دارند. این‌ها انتقاد را به طور وسیع منتشر می‌کنند و خودشان را نشان می‌دهند. ولی سیستمی که بلندگو ندارد، و یا توانایی حرف زدن ندارد و یا نمی‌خواهد حرفی بزند، دفاعیاتش به چشم نمی‌آید.

در سیاست خارجی بلند‌گوهای متفاوتی وجود دارد. در قسمت مخالفان سیاست خارجی دولت به ویژه کسانی که در دولت سهمی ندارند، صدایشان بیشتر بلند است. البته بد هم نیست که عده‌ای مخالف باشند. این مخالفت‌ها می‌تواند به دولت کمک کند. یعنی خارجی‌ها بفه‌مند که دولت ما گرفتار برخی منتقدین است. بایستی امریکایی‌ها بدانند که اگر یک مقدرای صداقت به خرج ندهند این امکانی که در ایران به وجود آمده است تضعیف می‌شود و ان‌ها گرفتار‌تر می‌شوند. البته اوباما هم گرفتار منتقدان داخلی است. من معتقدم که اوباما بیشتر محتاج ایران است تا ایران محتاج اوباما.

* دولت باید در سال گذشته چه کاری انجام می‌داده که انجام نداده است؟

البته این دولت فقط شش ماه است که روی کار آمده است. اگر دولت را مقطعی نگاه کنید خیلی حرف شما مستند نیست. دولت را باید طولی نگاه کرد. در طول این مدت که گذشته است دولت بالاخره فرهنگ عمومی را به دست آورده است. بر این اساس دولت تا به امروز یکسری فعالیت‌هایی کرده است که ارزیابی من هم از این عملکرد مثبت است.

بایستی ما به دولت کمک کنیم تا بتواند به مردم خدمت کند. معیار اندازه گیری من از عملکرد دولت این است که این دولت توانسته باشد، ۵۱ درصد طرفدار خود را ظرف این چند ماه به ۵۵ درصد تبدیل کرده باشد؛ خیلی توفیق داشته است.

* شما مهم‌ترین اولویت برای سال آینده برای دولت را چه می‌دانید؟ اگر خودتان رئیس جمهور بودید، کدام مشکل جامعه را در اولویت قرار می‌دادید؟

بخشی اداره کردن دولت، هم بخش و هم دولت را از بین می‌برد. اولویت اداره کشور است. اولویت این است که دولت کشور را اداره کند. اینکه دولت، کشور را بخشی اداره کند مثل دولت‌های گذشته اشتباه است. در گذشته یک دولت فکر می‌کرده است، فرهنگ اولویت دارد و یا دولتی دیگر فکر می‌کرد اقتصادی عمل کند و یا عدالت محوری در اقتصاد را مطرح کرده است. این سیاست‌ها هیچ کدام به نتیجه نرسیده است. شاخص‌های اداره کشور باید در جمع، توفیق خدمت به مردم باشد. رئیس جمهوری به عنوان کسی که مسئولیت دولت را به عهده گرفته است باید براساس خدمت به مردم ارزیابی شود. مثلا معمولا در دنیا هر دولتی را با دو فاکتور تورم و اشتغال می‌سنجند. اگر تورم کم و اشتغال زیاد باشد؛ دولت خیلی خوبی است. ولی اگر تورم زیاد باشد و اشتغال پایین، دولت خوبی نیست. این دو مشخصه معمولا در دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد و این طوری بحث و بررسی می‌شود. به هر حال بخشی نگاه کردن کار درستی نیست.

* به هر حال هر دولتی باید برای خود اولویت کاری داشته باشد

همین طور که پیشتر گفتم، بلندگوی مخالفان در سیاست خارجی سنگین است و احتمالا تمام ذهن دولت را به اشغال خود درآورده است. شما جامعه‌ای متکثر با درخواست‌های مختلف دارید. بخشی از این خوب است که در کشور مقداری آزادی و مقدار‌ی تنوع سلایق در شکل کار وجود دارد. ملاحظه می‌کنید که فقط دولت را سیاسی ارزیابی می‌کنند اصلا به مسائل معیشتی اشاره نمی‌کنند. کما اینکه دولت قبل هم همینطور بود و به مسائل معیشتی توجه نمی‌کرد و قتی که هم توجه کرد، موفق نشد. لذا ذهنیت من ایجاب می‌کند، که من بگویم دولت اداره کردن از بخشی اداره کردن اولی است. حالا ممکن است نظر من را نپذیرد. لذا من هم تعیین و تکلیف برای دولت نمی‌کنم..

 متن کامل را اینجا بخوانید.