نگاه شما: حکایت یادمان مظلومیت اندیمشک

محمدامین جشمیدی در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:

سرای خوزستان پر مهر سرشار از افسانه و مقاومت است... اروند و دوکوهه و شلمچه تنها بخشی از ناریخ با شکوه این دیار است؛ اما حکایت یادمان شهید کلانتری اندیمشک، حکایتی است از گذر زمان، از فراموشی یادمان مردان بی‌ادعا و... .
 
حکایت یادمان مظلومیت اندیمشک
 
پس از آغار جنگ تحمیلی هشت ساله و همجواری استان خوزستان با خطوط مرزی دشمن بعثی سبب شدت حملات این دشمن کینه توز آسیب‌های فروان شهرهای این استان افسانه‌ها را به دنبال داشت... دشمن تا دندان مصلح بر مردمان بیگناه این دیار موشک می‌نواخت و مردم دیار ایران اسلامی در جهت حفظ ارزش‌های میهنی خویش هر کدام از هر سو رهپسار خوزستان می‌شدند.‌

با شدت حملات دشمن و نیاز مبرم مردم منطقه و دلیر رزمان مناطق عملیاتی به خصوص دو کوههٔ سربلند سنگ بنای احداث مرکز درمانی شهید کلانتری در مطقهٔ راه آهن (درزین خانه و ایستگاه کنونی قطار اندیمشک ـ جنب کارخانهٔ تراورز بتونی ـ در مجاورت گلزار شهدای اندیمشک) گذاشته شد.‌ همین بیمارستان قریب بر یک سال پس از احداث در ‌۴ آذر سال ۶۵ در سالروز حملهٔ وحشیانه ۵۴ هواپیمای جنگی بعثی و بمباران اندیمشک، نقشی ماندگار بر کتاب پر افتخار تاریخ جنگ هشت ساله به یادگار نوشت.‌
 
نقش پر مهر یر یادمان مظلومیت اندیمشک
 
شاید کمتر کسی ‌دوکوهه را به یاد داشته باشد و نقشی از بیمارستان شهید کلانتری بر خاطر نسپرده باشد.‌

حاج خانم سکینه اکبری نیا که خود از ده‌ها شیر زنی است که روزگار جنگ را در این بیمارستان و برای خدمت به رزمندگان سر‌افراز جنگ تحمیلی گذراندهه و از قضا گذر عمر سپیدی مو را برای وی ارزانی داشته با چشمانی پر بغض می‌گوید: در ‌سال‌های جنگ همراه با تک خواهرم که دیگر در بین ما نیست و به رحمت خدا رفته هر روز در جهت خدمت به رزمندگان به بیمارستان شهید کلانتری سر می‌زدیم... حتی یکبار وقتی که داشتیم لباس رزمندگان را می‌شستیم مواد شوینده به چشمانم ریخت و هنوز زخمش را به یادگار دارم.


او‌ سال‌ها خاطرات شیرین با خود ‌‌نداشت.‌ خاطرات تلخ سرشاز از اندوه گاهی اینقدر حملات شدت می‌گرفت که هنگام شستن البسهٔ رزمندگان دهان ما پر از خاکستر هواپیما‌ها می‌شد اما مگر می‌شد جوانان خود را بی‌پناه تنها بگذاریم...؟ یادم می‌اد یه روز از بین البسهٔ رزمندگان جنازهٔ‌ دختر نوجوان رو دیدیم... بغض و اندوه بر فضا حاکم شد... هنوز چهرهٔ معصوم ‌دختر جلو چشام... وقتی به مسئول بیمارستان قضیه رو خبر دادیم گفت واسه اینکه روحیهٔ دیگر همکاران ضعیف نشه آروم در منطقهٔ معین شده تنش به خاک پسپارید...! و ما هم آروم و بی‌صدا همین کار رو کردیم... نمی‌دونم بعد از این همه سال هویت اون دختر مشخص شد یا هنوز خانوداه‌اش چشم انتظارشن... هیچی همراهش نبود که هویتش مشخص شه...!
 
گرد فراموشی بر یادمان مظلومیت اندیمشک
 
سال‌ها از پایان جنگ تحمیلی می‌گذرد اما دیگر شهید کلانتری از مدار خدمت رسانی خارج شده است... بیمارستان شهید کلانتری سابق پس از جنگ با نام یادمان شهید کلانتری توسط بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس در تاریخ جنگ پر شکوه هشت ساله به ثبت رسید
اما امروز ویرانی و فراموشی سهم یادمانی است که می‌خواست روزی با فرزندان نسل آینده از افسانه‌ها و حماسه‌های مدفون خویش سخن بگوید!
 
ارزش‌ها را فراموش نکنیم...!
 
بنیان گذار کبیر انقلاب اسلامی و رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی و شهدای والا مقام تاریخ پرشکوه دفاع نقدس در رهنمود‌های متعدد خویش بر لزوم حفظ ارزش‌ها انقلابی و دفاع مقدس و انعکاس تاریخ درخشان جنگ تحمیلی هشت ساله برای نسل‌های آینده مکرر اهتمام و تأکید نموده‌اند.‌ حال ما چگونه است حماسه‌ها و ایثار مردان بی‌ادعای سرزمین عشق را فراموش کرده‌ایم‌. فردا روز از نسل آفتاب از نسل باکری و همت با آیندگان چه بگویم؟ آیا سندی بهتر از این یادمان‌ها و یادگار‌ها وجود دارد؟ این اهمال و کوتاهی ناشی از آمیختگی خویش بر فصول زندگی است یا مسیر فراموشی بر ارزش‌ها رهسپار کرده؟ پس چگونه است بیمارستان شهید کلانتری را متروک و ویران در مسیر خود‌‌ رها کرده‌ایم؟ مگر همین یادمان در مجاورت گلزار شهدای شهرستان اندیمشک نیست؟ پس چگونه می‌توان مدعی بود شهدا را به یاد داریم اما تصویری از این یادمان ارزشمند در ذهن نداریم؟
 
لزوم زندگی دوباره یادمان شهید کلانتری
 
از اندیمشک به ‌دروازهٔ طلایی استان پر مهر خوزستان یاد می‌شود؛ شهری که موقعیت استراتزیک منحصر به فردی دارد و از دسترسی مناسب به شبکه جادهٔ کشور و راه‌آهن و فرودگاه بر خور‌دار است و در بین سه استان خوزستان و لرستان و ایلام واقع شده است و دسترسی نسبتا مناسبی به مرزهای بین‌المللی دارد. همین امر سبب استقبال باشکوه کاروان‌ راهیان نور شده که متأسفانه همین راهیان نور بعضا از تسهیلات مناسب برخور‌دار نیستند.

باید توجه داشت ضمن توجه به مقولهٔ مذکور این یادمان در مجاورت راه آهن اندیمشک واقع شده ‌و بی‌شک نقش راه آهن از علل عمدهٔ حملهٔ هوایی ۴ آذر نیرو‌های بعث به اندیمشک بوده و به نوعی تاریخ راه آهن با تاریخ اندیمشک عجین و همراه شده؛ پس شایسته است در جهت ارزش‌گذاری و اصلاح مسیر نادرست گذشته با مشارکت تمام مسئولین شهرستان و استان و کشور به بهسازی و ساخت یک مرکز فرهنگی مناسب با امکانات در خور اقامتی و تفریحی و فضای سبز و درمانی و موزهٔ دفاع مقدس و موزهٔ راه آهن و... پرداخت تا فردای پر سخن از گذشتهٔ درخشان خویش برای نسل آینده داشته باشیم!