نگاه شما: این مجریهای پر حرف!
محمّد احمدوند مدرّس دانشگاه و آموزش و پرورش در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:
نمی دانم این حس من درست یا نه امّا احساس می کنم در سالهای اخیر مجریان صدا و سیما بسیار پر حرف و مغرور شده اند. روی آنتن بودن و جلوی دید بودن آدم را مغرور می کند امّا من فکر نمی کنم آدم را متخصص هم کند. این مجریها که فکر می کنند بیشتر از همه می فهمند و در همه چیز هم تخصص دارند آنقدر وسط حرف مهمان می دوند که اعصاب بییننده خرد می شود. گاهی مدّت زمانی که یک مجری حرف می زند دو برابر مدّت زمانی است که مهمان برنامه صحبت می کند. گاهی مجریان در قالب سئوال، جواب را هم خودشان مرحمت کرده و پاسخ می دهند!
یادم می آید در یک برنامه ورزشی مجری سئوال می کرد و جواب را هم خودش می گفت و بعد از مهمان می پرسید نظر شما چیست و مهمان بیچاره می گفت حق با شما است و دوباره به ناچار حرفهای مجری را تکرار می کرد! لحن مغرورانه و حق به جانب و گاهی گستاخانه این مجریها روح و روان بیننده را می آزارد. هنوز برنامه حسنی و رادان که منجر به اخراج حسنی شد از یادمان نرفته است. این مجریها واقعاً فکر می کنند از مردم بیشتر می فهمند؟ بدتر از همه مجریان جوانی هستند که برای خانواده ها و مخاطبین بزرگسال برنامه اجرا می کنند و آنها را مستقیم و بدون هیچ خلاقیت بیانی نصیحت می کنند! تپق های فراوان در بین حرفها هم به دلیل زیاد حرف زدن و تند حرف زدن این مجریان است. نمی دانم ناظران و مسئولان صدا و سیما نمی خواهند به این قبیل مجریان تذکر دهند؟
گاهی این مجریها کارهایی می کنند که بر خلاف مصالح عمومی و حتّی امنیت کشور است. نمونه این رفتارهای ناشیانه در برنامه "هفت ترانه" شبکه "شما" است که هم مجری زن و هم مجری مرد برنامه با تحریک قومیتها برای فرستادن بیشتر پیامک و رأی به آهنگ بومی یک منطقه یا قوم، بر خلاف وحدت ملّی عمل می کنند. ما خوب می فهمیم این رفتارها برای جذب پیامک بیشتر و پر مخاطب جلوه دادن برنامه است. این اتفاق بدی است که در صدا و سیما و در جامعه ما افتاده است. همه وارد یک رقابت بی پایان کمّیتی شده ایم. رقابت برای به دست آوردن پیامک بیشتر، پول بیشتر، ماشین مدل بالاتر، خانه بزرگتر، وسایل منزل بیشتر و گرانتر.
به جای کیفیت به کمیت می پردازیم، به جای عرض زندگی به طول آن می اندیشیم، به جای آرامش به دنبال وسایل آرامش هستیم و البته به اینها هم دست پیدا نمی کنیم. مسئولین صدا و سیما هم مقصر هستند. ساده ترین راه برای پر کردن جدول پخش شبکه های صدا و سیما برنامه های مجری محور است که هزینه آنها نسبت به یک سریال یا فیلم سینمایی یا حتّی یک مستند خوب اصلاً هزینه محسوب نمی شود. همه اینها دست به دست هم داده تا مجریها در صدا و سیمای وطنی ما اهمیتی پیدا کنند که سزاوار آن نیستند. کافی است یک بار در یکی از اعیاد کنترل تلویزیون را بردارید و شبکه های مختلف را نگاه کنید.
خلاقیت این همه برنامه ساز خلاصه شده در برنامه های جشن مانند و دعوت از هنرمندان و ورزشکاران و دل و قلوه دادن با آنها! و خنده های بجا و بیجا و گاهی تمسخر آمیز. بدتر از همه وقتی یک مجری سبکی را ابداع می کند به یکباره و قارچ گونه مجریهایی را می بینیم که از روی دست او کپی می کنند. نمونه آن برنامه اکسیژن و نیمرخ بودند که نوع جدیدی از اجرا ارائه دادند و بعد صدا و سیما پر شد از این نوع اجرا. به نظر می رسد صدا و سیما که تا حدودی خانوادگی شده است و استخدامهای آن اگر نگوئیم در بی خبری، در نوعی کم خبری _ آن هم توسط رسانه ملّی!_ انجام می شود نیاز به خانه تکانی اساسی دارد و این خانه تکانی در بعد مدیریت ضروری تر است.
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.



