ايكاش آقاي رئيس جمهور ...
روزنامه جموری اسلامی در ستون سرمقاله خود نوشت: حضور مردم سراسر ايران در راه پيمائي يوم الله 22 بهمن امسال كه جشن سي امين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي و ورود به چهارمين دهه عمر پربركت اين انقلاب بود واقعا شگفتي آفريد.
همانطور كه ديديم و شنيديم رسانه هاي جهاني به عظمت اين راه پيمائي اعتراف كردند و حتي تعدادي از آنها به اين واقعيت تصريح نمودند كه نسل جوان ايران هم انقلابي است .
اين حماسه آفريني مردم كه 30 سال است ادامه دارد و همواره قوي تر مي شود مسئوليت دولتمردان را سنگين تر مي كند و اين نكته بسيار مهم را به آنها يادآوري مي نمايد كه مردم ايران با اصل انقلاب و نظام جمهوري اسلامي پيوندي مستحكم دارند و حضور آنها در صحنه هاي گوناگون به اشخاص مربوط نمي شود كما اينكه دستاوردهاي اين انقلاب نيز نبايد به نام اشخاص و گروه ها ثبت شود بلكه متعلق به ملت است و همه كساني كه در طول 30 سال گذشته در صحنه هاي مختلف و در مسئوليت ها و مديريت هاي مختلف حضور داشتند در شكل گرفتن اين دستاوردها نقش داشتند.
خوشبختانه اين نكته در اظهارات سخنران راه پيمائي 22 بهمن تهران كه آقاي رئيس جمهور بود به روشني مورد توجه قرار گرفت و به آن تصريح شد. آقاي احمدي نژاد در سخنان خود گفت : « در تاريخ ثبت بشود كه هيچكس نمي تواند دستاوردهاي ملت را به حساب شخصي يا گروهي واريز بكند » .
اين سخنراني نقاط قوت ديگري هم داشت كه عبارت بودند از اينكه سرنوشت بوش رئيس جمهور سابق آمريكا آئينه عبرت براي همه است براي ريشه كني جنايت و ناامني در جهان سران جنايتكار رژيم صهيونيستي و دولت بوش بايد محاكمه و مجازات شوند و اينكه پيروزي هاي ملت ايران و عشق و محبت ملت ها به اين ملت از الطاف خداست . تاكيد بر اين نكته كه دانشمندان ايران حصار تحقير و انحصار علمي استكبار را شكسته اند و راه رسيدن به همه قله ها را فتح كرده اند و اينكه برخلاف مستكبران ملت ايران علم را براي صلح و عدالت ميخواهد نيز از نقاط قوت اين سخنراني بود.
اما سخنراني آقاي رئيس جمهور داراي نقاط ضعف هم بود. قطعا در شرايط طبيعي لزومي ندارد افراد بگردند و نقاط ضعف ها را از يك سخنراني استخراج كنند و به رخ بكشند اما اين قاعده تا جائي جاري است كه نقاط ضعف كم اهميت باشند و تاثير منفي چنداني در جامعه نداشته باشند. در غيراينصورت تذكر نقاط ضعف نه تنها اشكالي ندارد بلكه لازم است و حتي ناديده گرفتن آن قابل توجيه نيست .
در ميان نقطه ضعف هاي سخنان آقاي رئيس جمهور در سخنراني 22 بهمن تهران تكيه ايشان برمقطع 1383 و ارائه آمارها برپايه تقسيم تاريخ ايران بر دو مقطع تا 1357 (سال انقلاب ) و تا 1383 (سال رئيس جمهور شدن آقاي احمدي نژاد) و گاهي تقسيم سالهاي بعد از پيروزي انقلاب به دو مقطع قبل از 83 و بعد از 83 بسيار عجيب و قابل تامل است . اين تقسيم بندي حداقل در 12 مورد و در اموري از قبيل افزايش دانشگاه ها و دانشجويان مقالات علمي اختراعات صنعت بودجه هاي مربوط به طرح هاي صنعتي توليدات كشاورزي نفت گاز ميراث فرهنگي ثبت آثار ملي كارهاي عمراني صادرات غيرنفتي و ... صورت گرفته و به ويژه تاكيد اصلي بر اين بوده است كه از سال 1383 تاكنون در اين زمينه ها پيشرفت ها بسيار بيشتر از سالهاي قبل از آن بوده است . عجيب تر اينكه در همين سخنراني از تعبير « در اين سه چهار سال اخير » يعني دوران دولت نهم استفاده شده تا چنين وانمود گردد كه كار اصلي را اين دولت انجام داده است !
علاوه بر اينكه چنين روشي با گفته خود سخنران كه در همين سخنراني بر اين نكته تاكيد كرده است كه « هيچكس نمي تواند دستاوردهاي ملت را به حساب شخصي يا گروهي واريز بكند » در تضاد است اصولا اين تقسيم بندي داراي سه اشكال اساسي است . اول آنكه بسياري از آمارها مخدوش هستند دوم آنكه بر فرض صحت آمارها همه ي آنها نتايج تلاش هاي دولت هاي گذشته هستند كه در شرايط سخت اقدام به پايه ريزي هاي اساسي و قوام بخشيدن به زيرساخت ها كردند و زمينه را براي اين بهره برداري ها فراهم ساختند و سوم آنكه راه پيمائي 22 بهمن اصولا محل سبك و سنگين كردن دولت ها نيست بلكه جاي به رخ كشيدن اقتدار ملت ونظام جمهوري اسلامي در برابر قدرت هاي استكباري و ظالم و فاسد جهان است . اين نكته هنگامي اهميت بيشتري پيدا مي كند كه توجه شود سخنران شخص رئيس جمهور است كه بايد در مقاطع مهمي همچون يوم الله 22 بهمن نماد عموم ملت باشد نه يك جمع خاص يا حتي يك دولت خاص . دولت ها ميآيند و مي روند و آنچه ميماند حاصل جمع كارهاي همه دولت ها با پشتيباني ملت است .
ايكاش آقاي رئيس جمهور به اين نكته ي مهم توجه مي كرد كه در سي امين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي براي مردمي سخنراني مي كند كه به خاطر اشخاص در راه پيمائي شركت نكرده اند و نيامده اند درباره عملكرد يك دولت بشنوند بلكه براي حمايت از انقلاب و نظامي آمده اند كه متعلق به همه است و همه براي پيروزي و استمرار و اقتدار آن فداكاري كرده اند . مراسم ملي يوم الله 22 بهمن و جشن ورود به چهارمين دهه انقلاب را به بلندگوي تبليغات انتخاباتي تبديل كردن اقدام پسنديده اي براي يك رئيس جمهور نيست .
نقطه ضعف ديگر ناديده گرفتن دولت ها و مديراني است كه در طول نزديك به سه دهه براي به ثمر رسيدن طرح هاي علمي مهمي از قبيل ساختن و به فضا فرستادن ماهواره ها تلاش كردند . شروع اين كار بزرگ مربوط به اواسط دهه 60 است و همه خوشحاليم كه اكنون بخشي از آن به ثمر رسيده لكن ايكاش در مراسم به فضافرستادن ماهواره اميد و در سخنراني 22 بهمن كه به تفصيل درباره جزئيات آن سخن گفته شد اشاره اي هم به دولت هائي كه در اين كار بزرگ سهم داشتند مي شد. يكي از بزرگترين وظايف دولت اسلامي فرهنگ سازي است وقدرشناسي يكي از مهمترين عوامل فرهنگ سازي است كه متاسفانه فراموش شده است .
اعلام آمادگي ملت ايران براي مذاكره با آمريكا نقطه ضعف ديگر اين سخنراني بود. اعلام موضع در اين زمينه به رهبري اختصاص دارد و ديگران جز براي اجراي سياست رهبري نبايد وارد اين مقوله شوند. رهبر معظم انقلاب سال گذشته در سخنراني يزد ضمن برشمردن دلايل مخالفت با رابطه با آمريكا تصريح فرمودند كه « رابطه با آمريكا در حال حاضر براي ملت ايران نفعي ندارد و مطمئنا آن روزي كه رابطه با آمريكا براي ملت مفيد باشد بنده اولين كسي خواهم بود كه آنرا تاييد مي كنم » (روزنامه جمهوري اسلامي 15 ديماه 1386 ) .
با توجه به اين تصريح ديگران نبايد در اين موضوع حساس جلوتر از رهبري حركت كنند به ويژه آنكه انتظار اين بود كه پاسخ دولتمردان آمريكائي كه از مسئولان جمهوري اسلامي ايران خواسته اند مشت گره كرده خود را باز كنند در سخنراني 22 بهمن به نحو شايسته اي داده ميشد . اعلام آمادگي براي مذاكره حتي مشروط با آمريكا قطعا پاسخ شايسته اي به اين شرط گستاخانه دولتمردان آمريكائي نبود.
