تنها رائول است که مي ماند
کلمات ثبت شده روي خروجي خبرگزاري ها و نسخه چاپي روزنامه هاي اسپانيا، اين روزها بوي مهاجرستيزي مي دهد.
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین، همه خارجي ها را عامل تمام بدبختي هاي روي زمين مي نامند و واي به حال تو اگر به عنوان يک غيراسپانيايي کلمه رئال مادريد را به شکل ديگري تلفظ کني. آن وقت روزگارت سياه مي شود. اسپانيايي جماعت مانند انگليسي ها استاد مبالغه هستند.
روزنامه آاس روز بعد از ازدواج دختر فلورنتينو پرز از تيتر «ازدواج کهکشاني» استفاده کرد و وقتي تراز مالي رئال مادريد مثبت اعلام شد، جمله «سلامت در کهکشان» دهان به دهان چرخيد. با اين حال در هجمه ستايش هاي بي تدبير، حتي ال موندوي هوادار بارسا هم نمي تواند فقط مسي را ستايش کند چون پاي اسطوره يي به نام رائول وسط است. اين روزها جمله «رائول هميشه بازگردد» ورد زبان همه شده و متاسفانه يا خوشبختانه من هم نمي توانم از موج سواري در درياي احساسات احتراز کنم.
مي توانيد رئاليست باشيد و به جاي کلمه هميشه از «هر شش ماه يک بار» استفاده کنيد و بازگشت را گلزني معنا کنيد اما در اصل قضيه تفاوتي ايجاد نمي شود. رائول اسطوره يي بازگشته است. او در چهار فصل بيش از 11 گل به ثمر نرساند و طي سه فصل حتي در يک بازي هم دو گل نزد. بايد از مربي سابق رائول بپرسيد چرا آمار خوب کاپيتان باعث ناديده گرفته شدن گل نزدن هايش مي شود.
رائول مانند گذشته نه چندان دور تورها را به لرزه درنمي آورد، با اين حال خيلي خيلي مفيد نشان مي دهد. ستاره رئال مادريد از سوي هم تيمي هاي سابق خود يک اسطوره مطلق قلمداد مي شود. ما زندگي شخصي وي را زير و رو کرديم و متوجه شديم رائول نه فقط به خاطر قرار گرفتن در ترکيب اصلي، بلکه به دلايلي کاملاً بيروني و غيرمرتبط با فوتبال، فوتباليست قابل احترامي است. همين چند روز پيش يک بازيکن سابق در تماس با خبرنگاران روزنامه آاس درخواست کرد پرينت مصاحبه تنظيم شده او در معرض ديد عموم قرار بگيرد تا ثابت شود انتقادات اين شخص از رائول فقط و فقط مکنونات قلبي تنظيم کننده مصاحبه بوده، نه حرف هاي خودش؛ هر چند حتي چنين محبوبيتي نيز ضعف هاي فني رائول را در سايه قرار نمي دهد.
کافي است فيلم بازي هاي گذشته او را تماشا کنيد. کاپيتان چند سال قبل عمقي تر مي نگريست، سريع تر گل مي زد و حس تعامل بيشتري داشت. يک بار يکي از هم تيمي هاي سابق رائول گفت گونزالس طي چند ماه گذشته خيلي افت کرده و ديگري با جسارت بي سابقه يي پاسخ داد؛ «چند ماه؟ نه، چند سال،» تجربه رائول در 29 سالگي از بکام، کاناوارو و همه 31 و 33 ساله ها بيشتر به نظر مي رسيد.
آبديدگي وي ناشي از تحمل سه سال ناکامي رئال مادريد بود. به هر حال رائول در آن مقطع کاپيتان و همه کاره باشگاه محسوب مي شد. شخصيت ويژه وي، تفاوت ها را رقم زده و کاريزماي فراوان سبب شده در مقاطعي به رونالدو نيز چپ چپ نگاه کند. اسطوره مادريد مخالفاني نيز دارد؛ آنهايي که هميشه هنگام بازگشت او به روزهاي اوج ساکت مي شوند.
فراموش نکنيد او در دو دهه تاثيرگذارترين فوتباليست اسپانيايي بوده است. انتخاب خنده دار مارکا (انتخاب رائول به عنوان بهترين بازيکن فصل 2008 - 2007 لاليگا) را فراموش کنيد و اصلاً به ياد نياوريد اسپانيا چگونه در اولين تورنمنت بدون رائول در يک و نيم دهه اخير بر بام اروپا ايستاد.
فقط به ياد داشته باشيد وقتي گونزالس خوب باشد، فرشته موفقيت به قوهاي سپيد لبخند مي زند. رائول فصل گذشته با 18 گل (بهترين آمارش در هفت فصل اخير) رئال مادريد را در مسير فتح لاليگا قرار داد. او امسال نيز 15 بار تور دروازه ها را به لرزه درآورده و بهترين گلزن فصل جاري رئال مادريد محسوب مي شود. همين گل او در فصل جاري لاليگا سيصد و هفتمين شاهکارش در لباس قوهاي سپيد به حساب مي آيد.
حالا يک گل ديگر، رائول را بالاتر از دي استفانو (بزرگ ترين بازيکن تاريخ فوتبال به زعم اسپانيايي ها) در صدر جدول گلزنان تمام اعصار رئال قرار مي دهد. شايد بلانکو ترجيح مي داد جايي غير از کوچک ترين ورزشگاه ديار ماتادورها افتخار برابري با رکورد دي استفانو را به دست آورد.
شايد بلانکو دوست داشت در رقابتي به شکوه جدال اين هفته والنسيا مقابل آلمريا يا بيلبائو مقابل مالاگا تاريخ سازي کند. شايد بلانکو... او خوب نبود و گل زد و در سوي مقابل مسي هم عالي ظاهر شد و هم پنج هزارمين گل تاريخ بارسا را به ثبت رساند.
زيباترين گل هفته نتيجه يک شوت ضعيف، يک دفع ناقص و قدرت تمام کنندگي اوچه از ختافه بود. در زمانه يي که تعداد گل ها را معيار موفقيت يک بازيکن قلمداد مي کنند، رائول نه به دليل زيبايي فني بلکه به خاطر کاريزما و شخصيت هدايت تيم مورد توجه قرار دارد.
آاس در توجيه تيتر «رائول 307 تايي» از عبارت «هيچ فوتباليستي به اندازه رائول از توپ هاي برگشتي سود نبرده» استفاده کرد. مارکا علامت مساوي را بين نام رائول و دي استفانو قرار داد؛ بدون اينکه واقعاً قصد مقايسه داشته باشد.
دي استفانو سال 1953 به رئال کوچک پيوست و وقتي باشگاه را ترک کرد پنج جام اروپايي و هشت قهرماني ليگ در ويترين افتخارات پايتخت نشينان قرار داشت. رائول براي رسيدن به رکورد دي استفانو که 396 بار براي سفيدها به ميدان رفت، تب و تاب 683 بازي را تجربه کرد. البته کاپيتان رکوردهاي خاص خود را دارد.
بهترين گلزن تاريخ ليگ قهرمانان چارچوب شناس ترين اسپانيايي تاريخ فوتبال است. رائول به فوتبال مدرن احساس دين مي کند چون فراواني رقابت در عصر جديد به او اجازه داده با انجام 30 بازي ديگر رکورد سانچس را شکسته و عنوان بيشترين بازي براي تيم محبوبش را به دست آورد. گلزني در رئال آسان است اما بقا در برنابئو هرگز، در اين سال ها مربيان، بازيکنان و روسا آمده اند و رفته اند. تنها رائول مانده است. چرا؟
چون ديرتر از همه زمين تمرين را ترک مي کند و فرسنگ ها با قواعد جلوه فروشي فاصله دارد. آمارها و رکوردها فقط به عاشقان فوتبال لبخند مي زنند. نحوه برخورد رائول با افراد مختلف حسرت برانگيز جلوه مي کنند.
هيچ داوري در هيچ يک از ميادين کارت قرمز را به سمت او نگرفته و اين از يک احترام دوجانبه ناشي مي شود. پسر سنت کريستوبال بيرون ميدان نيز خيلي خوب کنترل اوضاع را به دست مي گيرد؛ درست مانند دقايق حضور در ميادين سبز.
او سه هفته زودتر از سايرين مي دانست راموس جانشين شوستر مي شود و «نه» قاطعانه اش راه ورود ويا به برنابئو را سد کرد. راه طي شده توسط رائول چنان صاف، مستقيم و بدون خطا بوده که فرشته فوتبال بي منت پاداش هاي خود را به سوي او فرستاده است.
رونالدو، اوون و آنلکا ارتباط با رائول را غيرممکن دانستند اما اعتراض به سردي رفتار کاپيتان، سقوط اين افراد را در پي داشت. آراگونس نيز نمي تواند چشم بر توانايي هاي گونزالس ببندد. او دير يا زود عنوان بهترين گلزن تاريخ رئال مادريد را به دست مي آورد. شک نکنيد، پسر طلايي، سوار بر چوب شناور در درياي افتخارات به برجاي گذاشتن ردي مانا مي انديشد. حال آنکه تا ساحل راهي طولاني در پيش دارد...
