انکار قتل باجناق در جلسه محاکمه

 مردی که متهم به قتل باجناقش و‌‌ رها کردن جسد او در بیابان است در جلسه دادگاه اتهامش را رد کرد.

 به گزارش قانون، در این پرونده حسین ۳۶ساله متهم است که باجناق خود به نام علی را با ضربات چاقو به قتل رسانده و بعد از چند روز جسد را در بیابان‌های شهرستان ملارد‌‌ رها کرده است.

صبح روز یازدهم بهمن ماه سال ۸۹ کشف یک جسد در بیابان‌های اختر آباد ملارد به کلانتری ۲۷ اختر آباد اطلاع داده شد. ماموران پلیس پس از حضور در محل جسد مرد ۴۰ ساله‌ای را مشاهده کردند که آثار ضربات چاقو روی تمام بدن او دیده می‌شد و طناب سرخ رنگی دور گردن او پیچیده شده بود. جسد با یک تکه کارتن بزرگ پوشانده شده بود. جسد به پزشکی قانونی انتقال داده شد و پرونده، برای تحقیقات بیشتر در اختیار کارآگاهان اداره آگاهی قرار گرفت.

بر اساس گزارش پزشکی قانونی علت مرگ ضربه مغزی و خونریزی ناشی از ضربات چاقو به تنه اعلام و وقوع مرگ دو تا سه روز قبل از کشف جسد تخمین زده شد.

در ادامه حسین از سوی ماموران به عنوان تنها مظنون قتل بازداشت شد.

 پس از تکمیل تحقیقات پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد که صبح دیروز در شعبه ۷۱ دادگاه کیفری تهران به ریاست قاضی عزیز محمدی با حضور چهار قاضی مستشار مورد بررسی قرار گرفت.

در آغاز جلسه نماینده دادستان با قرائت متن کیفرخواست از دادگاه مجازات قانونی متهم را تقاضا داشت. اولیاي دم نیزتقاضای قصاص داشتند. قاضی عزیز محمدی از همسر مقتول خواست تا علت مظنون بودن به شوهر خواهرش را شرح دهد.

 همسر مقتول پس از قرارگیری در جایگاه گفت: غروب روز جمعه ۳۰ دی ماه سال ۸۹ بود که همسرم پس از تماس با پدرش بنا به درخواست او از خانه خارج شد تا برایش کپسول اکسیژن تهیه کند. قرار شده بود پس از بردن کپسول اکسیژن برای پدرش سری هم به دوستش در شرکت بزند. از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. هر چه با او تماس می‌گرفتم خطش در دسترس نبود. تا اینکه صبح همراه پسرانم به خانه مادرم رفتم. خانه پدر شوهرم و مادر من به هم نزدیک بود. خودم به خانه مادری‌ام رفتم و پسرانم را فرستادم تا در خانه پدر شوهرم دنبال علی بگردند. از مادرم پرسیدم که علی به اینجا نیامده که خواهرم گفت دیروز شوهر تو با شوهر من قرار داشته است. خواهرم هنوز خانه مادری بود که من به سمت خانه‌شان در صفادشت شهریار حرکت کردم تا در مورد شوهرش پرس و جو کنم که دیدم خودرو همسرم جلو خانه آن‌ها پارک شده است. هر چه زنگ خانه را زدم در را باز نکردند. به خانه بازگشتم که از خط تلفن همراه شوهرم برایم پیامک آمد که «از کسی در مورد من چیزی نپرس. من فعلا کار دارم به خانه خواهم آمد.» برای پسرم هم پیامک مشابهی آمده بود. حدود ظهر بود که شوهر خواهرم با من تماس گرفت و با لحنی عصبی گفت که ما هر کجا هستیم با هم هستیم اینقدر پیگیر نشو. روز بعد که موضوع را از شوهر خواهرم جویا شدیم او گفت که علی نزد من بوده اما صبح رفته است. تا اینکه روز ۱۱ بهمن جسد همسرم کشف شد و من شوهر خواهرم را به عنوان مظنون به پلیس معرفی کردم. قاضی عزیز محمدی پس از تفهیم اتهام به متهم از او خواست تا به دفاع از خود بپردازد.

حسین پس از قرار گرفتن در جایگاه با رد اتهام قتل عمدی علی گفت: من با علی هیچ مشکلی نداشتم. این اواخر هم با هم می‌نشستیم و مواد مصرف می‌کردیم. ما سال‌ها با هم دوست بودیم و او این خانواده را برای ازدواج به من معرفی کرد. من برای نمای در ورودی خانه برای جوشکاری نیاز به کابل داشتم. قرار شد علی برای من مقداری کابل بیاورد. او با ماشین کابل‌ها را آورد و گفت جایی کار دارم، می‌روم و زود برمی گردم. از حرف‌هایش فهمیدم که به شرکتی که کار می‌کند می‌رود. با همکارش حمید کار داشت. البته بعدا حمید گفت که آنروز علی به آنجا نرفته است.

علی رفت و دیگر بازنگشت. هر چه با او تماس گرفتم گوشی‌اش یا خاموش بود یا در دسترس نبود. وکیل متهم در دفاع از موکلش گفت: همسر مقتول می‌توانسته هنگامی که خودرو شوهرش را بعد از ساعت‌ها مفقود بودن جلو در خانه متهم مشاهده می‌کند موضوع را به پلیس ۱۱۰ اطلاع دهد اما این کار را انجام نداد. حال آنکه موکلم هیچ انگیزه‌ای برای قتل باجناقش نمی‌توانسته داشته باشد ودلیل معتبری برای اتهام قتل عمد وجود ندارد.

 همسر مقتول هم تا چند روز تماس بستگانش را پاسخ نمی‌داده است و با توجه به اینکه در روند بازجویی‌ها و دادرسی متهم به قتل اقرار نکرده و به هیچ وجه اتهام را نپذیرفته است این رفتارهمسر مقتول مشکوک به نظر می‌رسد. پس از آخرین دفاعیات متهم و وکیل مدافعش هیات قضایی دادگاه برای صدور رای و تصمیم گیری وارد شور شدند.