بدبينى نسبت به فوتبال

مسئله انتقال «كاكا»ى برزيلى از ميلان به منچسترسيتى كه قرار بود براى آن حداقل ۱۰۰ ميليون يورو هزينه شود، به دليل خوددارى اين هافبك ۲۷ ساله و پشيمان شدن باشگاه ايتاليايى ظاهراً منتفى شده است اما گوردون تيلور رئيس اتحاديه فوتباليست هاى حرفه اى انگليس (PFA) به باشگاه سيتى هشدار داده است كه اگر قرار باشد پرداخت هايى از اين دست را در دستور كارش قرار دهد، تمامى نظم ادارى و ساختار مالى ليگ انگليس را به هم خواهد ريخت و به كليت ورزش فوتبال لطمات سنگينى وارد خواهد كرد.

به نوشته ایران و به نقل از گاردین، ريخت و پاش هاى منچسترسيتى از زمان انتقال مالكيت آن به تاجران ثروتمند اماراتى به سركردگى شيخ منصور در تابستان امسال، باعث جذب امثال روبينيو، وين بريج و نايجل دى يونگ به اين باشگاه ظرف ۶ ماه اخير شده و بلندپروازى اين باشگاه به حدى است كه به رغم شنيدن پاسخ منفى ميلانى ها درصدد استخدام ستاره هاى ديگرى مثل مسى، ترى و ويا است و ادعا كرده كه اقداماتش را در اين خصوص كه نتايج آن در پايان فصل مشخص خواهد شد، شروع كرده است.

مجموعه اين اتفاقات تيلور را نگران كرده و او بر اين باور است كه خرج هاى از اين دست بايد متوقف شود، زيرا فوتبال را بيش از پيش از قشر اصلى دوستدار آن يعنى طبقات متوسط دور خواهد كرد و بحران مالى اخير جهان را پيچيده تر خواهد ساخت. در شرايطى كه بانك هاى بزرگ غربى به ركود و حتى تعطيلى كشيده شده اند، هيچ توجيهى بر پرداخت اين همه پول براى يك بازيكن نمى توان پيدا كرد. تيلور مى گويد: «عواقب و ضايعات كارهاى منچسترسيتى بيش از آن است كه در نگاه نخست به نظر مى رسد. از يك طرف ساير بازيكنان منچسترسيتى بلافاصله پول بيشترى را براى خود خواهند طلبيد، زيرا ارزش هاى فنى خود را آنقدرها هم كمتر از نفرات جديد نخواهند ديد و از جانب ديگر هر باشگاهى كه يك بازيكنش را سيتى بخواهد، به سرعت روى او قيمتى نجومى خواهد گذاشت زيرا از توانايى مالى طرف مقابل كاملاً آگاه است و اين بساط باعث به هم ريختن كل فضاى فوتبال خواهد شد. اين ارقام درست نيست و آنقدر بالارفته كه از حدود باور خارج شده است.

هيچ كس منكر ارزش هاى فنى كاكا نيست اما اگر آن پول براى او پرداخت مى شد مثل يك زنجير بر گردن سيتى و تمامى باشگاه هاى ديگر سنگينى مى كرد و خواه ناخواه باعث بالا رفتن قيمت تمامى فوتباليست ها مى شد. از آنجا كه منچسترسيتى مايل نبود و نيست كه به ساير نفراتش همان قدر حقوق بدهد كه در صورت استخدام كاكا به او مى پرداخت، نوعى تبعيض و بدبينى در باشگاه به وجود مى آمد و احساس بى عدالتى حاصله بر نمايش نفرات و نوع بازى تيم اثر منفى مى نهاد. بسيار بديهى بود كه هر بازيكنى در سيتى از خود بپرسد آيا تفاوت قيمت خودش و كاكا تا اين حد زياد است شايد كسب چند پيروزى مى توانست با اثر شادى بخش خود، موضوعات فوق را يكى دو هفته از ذهن ساير نفرات سيتى دور نگه دارد، اما هر چه در اين خصوص به دست مى آمد، صرفاً موقتى مى بود و احتمال قوى تر اين بود كه سيتى پس از خريدارى كاكا هم چندان بهتر از گذشته نتيجه نگيرد و در آن صورت سؤال ها و نارضايتى هاى داخلى بيشترى در باشگاه ايجاد مى شد.»

تيلور مى افزايد: «از همه بدتر تصوير نادرستى است كه با اين پرداخت ها نسبت به ورزش فوتبال در اذهان مردم به وجود مى آيد و آنها به اين نتيجه مى رسند كه فوتبال عارى و رها از مشكلات مبتلا به مردم و مصون از بحران اقتصادى فعلى در دنياى غرب، زندگى راحت و ثروتمندانه و بى مسئوليت خودش را طى مى كند و معتقد به هيچ چيز نيست. اگر بانك هاى غربى اينك متهم به عدم آينده بينى و پايه گذارى سقوط اقتصادى دولت ها و سهيم بودن در كسر بودجه آنان شده اند باشگاه هاى فوتبال و به واقع خود اين ورزش متهم به افراط و تفريط و پرداخت ارقام نجومى و غيرمسئولانه و حركت در جهت خلاف حركت مردم خواهند شد.